റിയ അപ്പോഴും അർജുന്റെ വശത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സെബാസ്റ്റ്യന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അർജുന്റെ തോളിൽ പതുക്കെ ഒന്ന് കൈവെച്ചു. “പപ്പാ പറഞ്ഞത് ശരിയാ അർജുൻ ചേട്ടാ… ശരീരം ഒരു അത്ഭുതമാണ്. അതിനെ ആസ്വദിക്കാൻ പഠിച്ചാൽ ജീവിതത്തിലെ പകുതി സങ്കടങ്ങളും മാറും,” അവൾ മന്ത്രിച്ചു.
“ഇത്രയും ധൈര്യവും അറിവും കഴിവും ഒക്കെയുള്ള ഒരു പെണ്ണായിട്ടും, നിന്റെ ഈ പൂറിൻ്റെ ഫോട്ടോ എന്താ ഇതിൽ ഇല്ലാത്തത്?” അർജുൻ്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ട് റിയ ഒന്ന് നടുങ്ങി. പക്ഷേ, റിയയുടെ അച്ഛനായ സെബാസ്റ്റ്യൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു ഭാവമാറ്റവും ഉണ്ടായില്ല. അയാൾ തന്റെ മകളെ അഭിമാനത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി, എന്നിട്ട് ശാന്തമായി ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞു, “ലിൻഡാ, അവന് അതുകൂടി ഒന്ന് കാണിച്ചുകൊടുക്കൂ.”
സെബാസ്റ്റ്യൻ്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ലിൻഡ ഒട്ടും പതറാതെ തന്റെ ഫോണിൽ മറ്റൊരു ചിത്രം തിരഞ്ഞു. തന്റെ മകൾ പൂർണ്ണ നഗ്നയായി, സോഫയിൽ കാലുകൾ നന്നായി അകത്തിവെച്ച് തന്റെ പൂറ് വ്യക്തമായി കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള ആ ഫോട്ടോ അവൾ അർജുനും മീരയ്ക്കും നേരെ നീട്ടി. ആ കാഴ്ച കണ്ട് അർജുനും മീരയും ശരിക്കും ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി. റിയയുടെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അംശവും അത്രമേൽ വ്യക്തമായിരുന്നു ആ ചിത്രത്തിൽ. പക്ഷേ, ആ നഗ്നതയ്ക്ക് മുന്നിലും റിയയുടെ മുഖത്ത് യാതൊരു സങ്കോചവുമില്ലായിരുന്നു. അവൾ അവരെ നോക്കി അപ്പോഴും ആ പഴയ പുഞ്ചിരി തൂകിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അവരുടെ അമ്പരപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ ലിൻഡയാണ് ആദ്യം സംസാരിച്ചത്. “അർജുൻ, നഗ്നത എന്നത് ഒളിച്ചുവെക്കേണ്ട ഒന്നാണെന്ന് ഞങ്ങൾ കരുതുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ മകളെ ഞങ്ങൾ വളർത്തിയത് സ്വന്തം ശരീരത്തെ സ്നേഹിക്കാനും അതിൽ അഭിമാനിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചുകൊണ്ടാണ്. അവളുടെ ഈ തുറന്ന ഭാവം അവളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിൻ്റെ അടയാളമാണ്,” ലിൻഡ പറഞ്ഞു. സെബാസ്റ്റ്യൻ അത് ശരിവെച്ചുകൊണ്ട് തുടർന്നു, “ശരീരത്തിലെ ഓരോ അവയവവും പ്രകൃതിദത്തമാണ്. അത് കാണിക്കുന്നതിലോ ആസ്വദിക്കുന്നതിലോ ഒരു തെറ്റുമില്ലെന്ന് ഞങ്ങൾ അവൾക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അവൾ ഒരു സ്വതന്ത്ര വ്യക്തിയാണ്, തന്റെ ശരീരം എങ്ങനെ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തണം എന്നത് അവളുടെ മാത്രം തീരുമാനമാണ്.” അവരുടെ ആ വിശദീകരണം കേട്ട് അർജുനും മീനയും നിശബ്ദരായി. റിയയുടെ ആ പുഞ്ചിരിയും മാതാപിതാക്കളുടെ ആ തുറന്ന മനോഭാവവും അവരെ ഒരു പുതിയ ചിന്തയിലേക്ക് നയിക്കുകയായിരുന്നു.
സെബാസ്റ്റ്യൻ തന്റെ സോഫയിൽ അല്പം കൂടി സൗകര്യമായി ഇരുന്നു. “അർജുൻ, നമ്മൾ ഇങ്ങനെ കണ്ടുമുട്ടിയ സ്ഥിതിക്ക് ഒരു ഫാമിലി ഫോട്ടോ എടുത്തേക്കാം. നീ ഒന്ന് സഹായിക്കുമോ? ഇതൊരു പ്രൊഫഷണൽ ഷൂട്ടൊന്നുമല്ല, വെറുതെ ഒരു ഓർമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രം.”
അർജുൻ ലിൻഡ നീട്ടിയ ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. “ശരി ചേട്ടാ, ഞാൻ എടുക്കാം.”
സെബാസ്റ്റ്യൻ സോഫയുടെ നടുവിലിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് ലിൻഡയും മറുവശത്ത് മകൾ റിയയും വന്നിരുന്നു. റിയ തന്റെ വളരെ ചെറിയ ആ മോഡേൺ വസ്ത്രം ധരിച്ച് അലസമായാണ് ഇരിക്കുന്നത്. ഇരുന്നപ്പോൾ അവളുടെ വസ്ത്രം മുകളിലേക്ക് കയറിപ്പോകുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവൾ അത് വലിയ കാര്യമാക്കിയില്ല.
“റിയാ, നീ പപ്പയുടെ മടിയിലേക്ക് ഇരുന്നോ, പഴയതുപോലെ,” ലിൻഡ നിർദ്ദേശിച്ചു.
റിയ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സെബാസ്റ്റ്യന്റെ മടിയിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ കൈകൾ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവൾ വശ്യമായി പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ ഇരിപ്പിൽ അവളുടെ നഗ്നമായ തുടകൾ സെബാസ്റ്റ്യന്റെ കാലുകളിൽ അമർന്നിരുന്നു. അർജുൻ ഫോണിന്റെ സ്ക്രീനിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ, ഒരു സാധാരണ കുടുംബചിത്രത്തേക്കാൾ അല്പം കൂടി ‘ബോൾഡ്’ ആയ ഒരു ഫ്രെയിമാണ് കണ്ടത്.
“റെഡി… ചിരിക്കൂ!” അർജുൻ ആദ്യത്തെ ചിത്രം പകർത്തി.
“ഇനി ഒരെണ്ണം കൂടി,” സെബാസ്റ്റ്യൻ പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം റിയയെ തന്റെ മടിയിൽ അല്പം കൂടി ചേർത്തുപിടിച്ചു. റിയ തന്റെ നീണ്ട കാലുകൾ അല്പം കൂടി പുറത്തേക്ക് നീട്ടി വച്ചു. അവളുടെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അരികിലൂടെ അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന നേരിയ ഷഡ്ഡിയുടെ ഭാഗം അല്പം വെളിവാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും ഒരു കുടുംബ ഫോട്ടോ എന്ന നിലയിൽ അവർ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നേയില്ലായിരുന്നു.