എനിക്ക്‌ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല… “……. ഞാന്‍ ചെയ്തോളാം സാര്‍…
സാര്‍ പൊയ്ക്കോളൂ… എനിക്ക്‌ ചെന്നിട്ട്‌ പ്രത്യേകിച്ച്‌ തിരക്കൊന്നുമില്ല… കുട്ടികളും
തറവാട്ടിലായതു കാരണം അല്ലെങ്കിലും വീട്ടില്‍ പോയിരുന്നാല്‍ ബോടറടിക്കും…”
സാറിന്റെ കയ്യില്‍ നിന്ന്‌ ഡീറ്റെയില്‍സ്‌ അടങ്ങിയ ഫയല്‍ വാങ്ങി ക്യാബിനിലേക്ക്‌
പോകുമ്പോള്‍ അദ്ദേഹം നന്ദിപൂര്‍വം എന്നെ നോക്കി… പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ ടേബിളില്‍
ചെന്നിരിക്കുമ്പോള്‍ പോരാന്‍ നേരം മമ്മയോടും പപ്പയോടും കൊടുത്ത
ഉറപ്പിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു മനസ്സില്‍…
ഓഫീസില്‍ നിന്നിറങ്ങും മുന്‍പ്‌, സാര്‍ വീണ്ടും വന്ന്‌, ബാക്കി വര്‍ക്ക്‌ അദ്ദേഹം തീര്‍ക്കണോ
എന്ന്‌ ചോദിച്ചപ്പോള്‍, വൈഫിന്‌ ബര്‍ത്ത്ഡേ വിഷസ്‌ ആശംസിച്ചുകൊണ്ട്‌ അദ്ദേഹത്തെ
യാത്രയാക്കി…
ഒറ്റയ്ക്കായപ്പോള്‍ വീണ്ടും വാച്ച്മാനെ ഫോൺ ചെയ്തു… എമെര്‍ജെന്‍സി പണി കിട്ടിയ
കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അയാൾ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു..
കം അല്ലേലും നിന്റെ കൊതി കണ്ടപ്പോ ഞാനത്‌ ആലോചിച്ചു… സാരമില്ല… കഴിഞ്ഞിട്ട്‌
വേഗം വാ… ബാക്കി ഇവിടെ വന്നിട്ട്‌ പറയാം.. വേഗം ഇരുന്ന്‌ ജോലി തീര്‍ക്ക്‌…”
ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത്‌ വീണ്ടും ഫയലുകളിലേക്ക്‌ ശ്രദ്ധിക്കുമ്പോഴും വരാൻ പോകുന്ന
നിമിഷങ്ങളിലേക്ക്‌ വേഗമെത്താന്‍ മനസ്സ്‌ തിടുക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു…
ഡീറ്റെയില്‍സ്‌ എല്ലാം അപ്പ്ഡേറ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ റീകറക്ഷന്‍ കഴിഞ്ഞ്‌ ഹെഡ്ഡ്‌ ഓഫീസിലേക്കയച്ച്‌
കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഓഫ്‌ ചെയ്യുമ്പോഴേക്ക്‌ എട്ടുമണിയോടടുത്തിരുന്നു… ധൃതിയില്‍ ഓഫീസടച്ച്‌
കാറില്‍ കയറും മുന്‍പ്‌ സീനിയറിനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു…
കം താങ്ക്സ് എ ലോട്ട്‌ രതീ… റിയലി റിയലി താങ്ക്സ്… എങ്ങനെ നന്ദി പറയണമെന്ന്‌
അറിഞ്ഞുകൂടാ.. രതിക്ക്‌ ബുദ്ധിമുട്ടാവില്െങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നോ?? വേറെ ആരുമില്ല…
വൈഫും അവളുടെ പേരെന്റ്‌സും ഉണ്ട്‌… വൈകിട്ടത്തെ ഭക്ഷണം ഇവിടന്ന്‌ കഴിക്കാം…”
സാറിന്റെ ഓഫ്ഫര്‍ നന്ദിപൂര്‍വം ഒഴിവാക്കുമ്പോള്‍ എന്റെ മനസ്സുമുഴുവന്‍ ഞങ്ങളുടെ
വാച്ച്മാന്റെ അരക്കെട്ടിലായിരുന്നു…
കം രതി… നാളെ ലേറ്റ്‌ ആയി വന്നാല്‍ മതി… അല്ലെങ്കിൽ ലീവ്‌ എടുത്തോളൂ… ഇന്ന്‌
ഇത്രയും വൈകിയതല്ലേ… ഞാന്‍ രജിസ്റ്ററില്‍ അറ്റന്റന്‍സ്‌ കാണിച്ചോളാം…..”
ആ വാക്കുകള്‍ കേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ കുളിർമഴ പെയ്യുന്നതു പോലെ തോന്നി…
കം താങ്ക്സ്… താങ്ക്സ് എ ലോട്ട്‌ സാർ…” ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത്‌ കാറിൽ കയറി…
വീട്ടിലേക്കുളള യാത്രയ്ക്കിടയിൽ വീണ്ടും അയാളെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഫോൺ എടുത്തില്ല…
പുറത്തെങ്ങാന്‍ ആവും…
അല്പസമയം കഴിഞ്ഞ്‌ തിരികെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ എന്റെ സ്വരം സന്തോഷംകൊണ്ട്‌ വല്ാതെ
ഉയര്‍ന്നിരുന്നു… “……… ഞാനൊന്ന്‌ കുളിക്കുവായിരുന്നു… കഴിഞ്ഞോ ജോലി…”
കം മ്മ്‌… ഞാന്‍ വന്നോണ്ടിരിക്കാ… എന്താ കഴിക്കാന്‍ വേണ്ടേ… ഞാൻ ഭക്ഷണം
വാങ്ങണോ വരും വഴി?? അതോ അവിടെ വന്നിട്ട്‌ ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ മതിയോ??”
ഒറ്റശ്വാസത്തിലുള്ള എന്റെ ചോദ്യത്തില്‍ ഞാന്‍ വലുാതെ എക്‌സൈറ്റഡ്‌ ആണെന്ന്‌
അയാള്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലായിരുന്നു…
കം ഇങ്ങു വാ വേഗം… നിനക്ക്‌ കഴിക്കാനാണേല്‍ എന്റെ അരയിൽ നല്ല മുഴുത്ത
ഏത്തപ്പഴമുണ്ട്‌…. എനിക്കാണേല്‍ തിന്നാന്‍ നിന്റെ പിറകിലെ ആ തുള്ളിക്കളിക്കുന്ന
ആനക്കുണ്ടികളും, തേനൊലിപ്പിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്ന ഇളംപൂറും കുടിക്കാൻ നിന്റെ രണ്ട്‌
ഉണ്ടമുലകളും മതി…
വേറെ ഒന്നും തല്ക്കാലം വേണ്ട… വേഗം ഇങ്ങു വാടി രതിപ്പൂറി…”
കം ഹഹ്ഹഹ്‌….” ആ വിളി കേട്ടതും എന്റെ കാൽ ആക്സിലറേറ്ററില്‍ ഒന്നുകൂടി
അമര്‍ന്നു…
അപ്പാര്‍ട്ട്‌മെന്റിന്റെ ഗേറ്റ്‌ തുറന്നു കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… എല്ലാ ഫാമിലികളും
പോയിരിക്കുന്നതിനാല്‍ കോമ്പാണ്ടിന്റെ ഒത്ത നടുവിലുള്ള ഒരു ഫ്ലാഷ്‌ ലൈറ്റും മതിലിന്റെ
അരികുകളിലുമുളള ചെറു ലൈറ്റുകളും ഒഴിച്ചാല്‍ മൂന്നു ബില്‍ഡിങ്ങുകളും ഇരുട്ടിലാണ്‌…