രേവതി കൗതുകത്തോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. “എന്താ അത്? അതും അത്രക്ക് ഓക്വേഡ് എന്ന പറയുന്നതെന്തിനാ?”
(സുരേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ ആ നിമിഷം വല്ലാത്തൊരു പിടച്ചിലായിരുന്നു. വർഷങ്ങളായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന ഒരു രഹസ്യം, അത് തന്റെ പങ്കാളിയോട് തുറന്നുപറയുമ്പോൾ അവൾ എങ്ങിനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന പേടി. പക്ഷേ അവളെ ഒന്നിനും നിർബന്ധിക്കില്ല എന്ന ഉറച്ച തീരുമാനത്തിലാണ് അവൻ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയത്.)
“നിന്നെ… അത് പിന്നെ, നിന്നെ മറ്റൊരു ആൾ… അടുത്തറിയുന്നത്, നിന്റെ കൂടെ കൂടുതൽ ഇടപഴകുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ കമ്പനി അടിക്കുമ്പോൾ, ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു തരം എക്സൈറ്റ്മെന്റ് ഫീൽ ചെയ്യാറുണ്ട്. ജെലസി ഉണ്ട്, പക്ഷേ അതിനൊപ്പം ഒരു ത്രില്ലും.” അവൻ ഒറ്റയടിക്ക് പറഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ താഴ്ത്തി. ഒരു പെഗ് നീറ്റ് ആയിട്ട് ഒഴിച്ച് അടിച്ചു. നെഞ്ചിലൂടെ കത്തിയമർന്നു പോകുന്ന മദ്യത്തേക്കാൾ അവളുടെ കണ്ണിലെ ആ തീക്ഷ്ണതയാണ് അവനെ കൂടുതൽ ടെൻഷൻ ആക്കിയത്.
രേവതി ഒന്ന് ഞെട്ടി. ഗ്ലാസ്സ് ടേബിളിൽ വെച്ചു. “എന്താ പറയുന്നെ സുരേട്ടാ? നീ എന്നെ മറ്റൊരാളോട്… വാട്ട് യു മീൻ ബൈ കമ്പനി? എന്ത് സോർട്ട് ഓഫ് ഇടപഴകൽ? ക്യാൻ യു ബി സ്പെസിഫിക്?” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ആശ്ചര്യവും ഒപ്പം ചെറിയൊരു ദേഷ്യവും കലർന്നിരുന്നു.
“ഇല്ലേ ഇല്ല, ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല. ഇത് വെറും ഒരു ഫാന്റസി മാത്രമാ. റിയൽ ലൈഫിൽ അങ്ങനെ ഒന്നും വേണ്ട. പക്ഷേ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു വിചിത്രമായ ഫീലിംഗ് ഉണ്ടാകും. നിന്നോട് ഒളിക്കാൻ പറ്റാതായി വന്നു.” സുരേഷ് എഴുന്നേറ്റു അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
“എടീ നിനക്കറിയാല്ലോ ഞാൻ നിന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് ഒന്നും മറക്കാറില്ലെന്ന്. ഐ ഡോണ്ട് ഹൈഡ് എനിതിങ് ഫ്രം യു. അതുപോലെ ഇങ്ങനെ ഒരു തോന്നൽ കുറച്ചായി വന്നിട്ട്, ഐ ഡോണ്ട് വാണ്ട് ടു ക്യാരി ഇറ്റ് വിത്തൗട്ട് യു നോവിങ്ങ് ഇറ്റ്. ഇത് ജസ്റ്റ് എ ഫാന്റസി, എ കിങ്ക്.”
(രേവതിയുടെ ഉള്ളിൽ ആ സമയം പല ചിന്തകളായിരുന്നു. ‘എന്റെ സുരേഷിന് വട്ടായോ? അതോ എന്നെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുകൊണ്ടാണോ ഇങ്ങനെ തോന്നുന്നത്? പക്ഷെ വേറൊരാൾ എന്നെ തൊടുന്നത് അവനെങ്ങിനെ സഹിക്കാൻ പറ്റും?’)
“ആർ യു ഔട്ട് ഓഫ് യുവർ മൈൻഡ്? ഗോഡ്… യു ഷുഡ് റിയലി സ്റ്റോപ്പ് റീഡിങ് ദോസ് സ്റ്റോറീസ്. ലെറ്റ്സ് തിങ്ക് ഫോർ എ മൊമെന്റ്, നിനക്ക് ശരിക്കും എന്നെ മറ്റൊരാളുടെ കൂടെ കാണാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ?” അവൾ കടുത്ത സ്വരത്തിൽ തന്നെ ചോദിച്ചു.
“ആഗ്രഹം എന്നല്ല രേവതി… കേവലം ഭാവന മാത്രം. നിന്റെ ഭംഗി മറ്റൊരാൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്, നീ അറിയാതെ അവരോട് ചിരിക്കുന്നത്… ഇതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് ഒരു തരം കൗതുകം. പക്ഷേ റിയലായി ഒന്നും വേണ്ട. നീ എന്റേത് മാത്രമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം.”
രേവതി തല താഴ്ത്തി കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. “എനിക്ക് ഇത് അല്പം വിചിത്രമായി തോന്നുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് നിനക്കറിയാലോ. മറ്റൊരാളെക്കുറിച്ച് ഓർക്കാൻ പോലും എനിക്ക് പറ്റില്ല. പ്ലീസ് സുരേട്ടാ… കിൽ ദിസ് ഫാന്റസി ബേബി.”
(സുരേഷ് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു. ഉള്ളിൽ ഒരു നിരാശയുണ്ടെങ്കിലും അവളെ അത് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവളുടെ സത്യസന്ധമായ മറുപടി അവനെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ചിന്തിപ്പിച്ചു.)
“നിന്നോട് ഫോഴ്സ് ചെയ്യുന്നില്ല. ഇത് എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഒരു ചെറിയ കോണിൽ മാത്രം ഉള്ളതാ. നീ അസ്വസ്ഥയാകുന്നുവെങ്കിൽ ഇനി ഒരിക്കലും ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പറയില്ല.” സുരേഷ് സമാധാനിപ്പിച്ചു.
ആ രാത്രി അവർ കുറേനേരം മിണ്ടാതെ കിടന്നു. സുരേഷ് ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണപ്പോഴും രേവതിയുടെ ഉള്ളിൽ ആ സംഭാഷണം മാറ്റൊലികൊണ്ടു. അവൾ ഓർത്തു, സുരേഷ് ഇതുവരെ തന്നോട് ഒരു കള്ളം പോലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. എത്ര വിചിത്രമാണെങ്കിലും തന്റെ ഉള്ളിലെ ആഗ്രഹം അവൾ പങ്കുവെക്കാൻ അവൻ കാണിച്ച ആ ധൈര്യം അവളെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചു. ദേഷ്യത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരു തരം സങ്കീർണ്ണമായ കൗതുകമാണ് അവളിൽ നിറയുന്നത്. “താൻ അവന് മാത്രം ഉള്ളതല്ലേ? പിന്നെ എന്തിനാണ് അവൻ ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? എന്നെ അത്രയ്ക്ക് വിശ്വസിക്കുന്നത് കൊണ്ടാണോ?” ആ ചോദ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ രേവതിയുടെ മനസ്സ് ഒരു വലിയ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി (Dilemma). ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴുമ്പോൾ ആ ഭാവനകൾ അറിയാതെ അവളുടെ ഉള്ളിലും ഒരു ചെറിയ ഓളം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു.
