അവളുടെ സേനാനായകൻ പരിഭ്രാന്തനായി.
“ദേവി , അവർ നേരെ നമ്മുടെ നേരെ വരുന്നു!”
മൃണാളിനി ശാന്തമായി മറുപടി പറഞ്ഞു.
“അവർ വരട്ടെ.”
“പക്ഷേ, ദേവി —”
“. അവർ നമ്മുടെ അമ്പെയ്ത്തുകാരെ ആക്രമിക്കാൻ വരുമ്പോൾ അവരുടെ വലതുവശം തുറന്നുകിടക്കും. നമ്മുടെ സംരക്ഷണസേന അവിടെ കാത്തിരിക്കുകയാണ്.”
അടയാളം കൊടുക്കൂ
കുന്നിന്റെ താഴെയുള്ള
മരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന കാലാൾപ്പട മുന്നോട്ടുവന്നു. അവർ കുന്നിലേക്കുള്ള പാത തടഞ്ഞു.
ശത്രുക്കളുടെ കുതിരപ്പടയ്ക്ക് മുന്നോട്ടു നീങ്ങാനായില്ല.
അധീരൻ തന്റെ സൈനികരെ നോക്കി വിളിച്ചു:
“നമ്മുടെ സ്ഥാനം വിട്ടുകൊടുക്കരുത്! അവർക്ക് നമ്മളെ കീഴടക്കണമെങ്കിൽ നമ്മുടെ നിരകൾ തകർക്കണം. നിരകൾ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തൂ!”
അവന്റെ ശബ്ദം സൈനികരുടെ മനസ്സിൽ ധൈര്യം നിറച്ചു.
ശത്രുവിന്റെ ആദ്യ ആക്രമണം തടയപ്പെട്ടു.
രണ്ടാമത്തെ ആക്രമണവും പരാജയപ്പെട്ടു.
താഴ്വരയുടെ മധ്യത്തിൽ യുദ്ധം കൂടുതൽ രൂക്ഷമായി.
ശത്രുസേനാധിപൻ തന്റെ അവസാനത്തെ കരുതൽപ്പടയെ രുദ്രസേനന്റെ നേരെ അയച്ചു.
ഇരുമ്പുകവചം ധരിച്ച വൻകായനായ ഒരു യോദ്ധാവ് രുദ്രസേനന്റെ മുന്നിലെത്തി. അവന്റെ കൈയിൽ നീളമുള്ള ഇരുവശവും മൂർച്ചയുള്ള വാൾ.
“രുദ്രസേനാ!” അവൻ ഗർജിച്ചു. “നിന്റെ സൈന്യത്തെ മറന്നേക്കൂ. ആദ്യം എന്നെ നേരിട്!”
രുദ്രസേനൻ കുതിരയിൽനിന്ന് ഇറങ്ങി.
“നിന്റെ ആഗ്രഹം അതാണെങ്കിൽ അങ്ങനെതന്നെ.”
അവൻ തന്റെ സൈനികരോട് പിന്നോട്ടു നിൽക്കാൻ ആജ്ഞാപിച്ചു.
രണ്ട് യോദ്ധാക്കളും പരസ്പരം വലംവെച്ചു.
ആദ്യത്തെ വെട്ട് ശത്രുവിൽനിന്നായിരുന്നു. രുദ്രസേനൻ പരിച ഉയർത്തി അത് തടഞ്ഞു. രണ്ടാമത്തെ ആക്രമണം അതിവേഗത്തിലായിരുന്നു. അവൻ പിന്നോട്ടു
ചാടി ഒഴിഞ്ഞുമാറി.
ശത്രുവിന്റെ ശക്തി അപാരമായിരുന്നു.
ഇവൻ ഒരു മനുഷ്യൻ ആണോ എന്ന് പോലും സംശയം തോന്നി
ഓരോ പ്രഹരവും രുദ്രസേനന്റെ പരിചയെ വിറപ്പിച്ചു.
ദൂരത്തുനിന്ന് അത് കണ്ട ഒരു സൈനികൻ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു:
“സൈന്യതപാ, സൂക്ഷിക്കുക!”
അതൊരു കെണിയാണ്
പക്ഷേ രുദ്രസേനൻ പിൻവാങ്ങിയില്ല.
ശത്രുവിന്റെ വാൾ വീണ്ടും താഴേക്കു പതിച്ചു. രുദ്രസേനൻ അതിനെ വശത്തേക്ക് തിരിച്ചുവിട്ട് അടുത്തെത്തി. തന്റെ തോളുകൊണ്ട് എതിരാളിയെ തള്ളി, അവന്റെ അടുത്ത പ്രഹരത്തിന് അവസരം നൽകാതെ വേഗത്തിൽ തിരിച്ചാക്രമിച്ചു.
വാളുകൾ കൂട്ടിയിടിച്ചു.
തീപ്പൊരികൾ ചിതറി.
രുദ്രസേനന്റെ മുഖത്ത് പോരാട്ടത്തിന്റെ ആവേശം നിറഞ്ഞു.
“ശക്തിയുണ്ടെന്നത് നല്ലതാണ്!” അവൻ വിളിച്ചു. “പക്ഷേ ശക്തി മാത്രംകൊണ്ട് യുദ്ധം ജയിക്കാനാവില്ല!”
അവൻ എതിരാളിയുടെ അടുത്ത ആക്രമണം ഒഴിവാക്കി, വാളിന്റെ പിടികൊണ്ട് അവന്റെ കൈയിൽ ശക്തമായി പ്രഹരിച്ചു.
ശത്രുവിന്റെ വാൾ നിലത്തുവീണു.
അടുത്ത നിമിഷം രുദ്രസേനന്റെ വാൾ അവന്റെ നെഞ്ചിനു മുന്നിൽ നിന്നു.
“മതി. നിന്റെ പോരാട്ടം അവസാനിച്ചു.”
ആ യോദ്ധാവ് തലകുനിച്ചു.
രുദ്രസേനൻ അവനെ കൊന്നില്ല. പകരം ആയുധം ഉപേക്ഷിച്ച് കീഴടങ്ങാൻ അവസരം നൽകി.
അവന്റെ തലപ്പാവ് അഴിച്ചു മാറ്റി രുദ്രസേനൻ ഊഹം തെറ്റിയില്ല കാളയുടെ രൂപത്തിൽ ഒരുത്തൻ ആയിരുന്നു. അത്…..
ഇവനെ പിടിച്ചു കെട്ടു……
അത് കണ്ട ഇരുവശത്തുമുള്ള സൈനികർ നിമിഷനേരം നിശ്ശബ്ദരായി.
ഒരു കൂട്ടം സൈന്യകർ അതിനെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി സംസാരിക്കുന്ന കാളയുടെ തലയുള്ള മനുഷ്യൻ….. അത്ഭുതം…….
തുടർന്ന് രുദ്രസേനന്റെ സൈന്യം ഒരുമിച്ച് ആർത്തുവിളിച്ചു.
“ജയ് രുദ്രസേനൻ!”
എന്നാൽ രുദ്രസേനന് ആഘോഷിക്കാൻ
സമയമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവൻ മൃണാളിനിയുടെ കുന്നിലേക്കു നോക്കി.
അവിടെ ശത്രുസേനയുടെ ഒരു പുതിയ
നിര രൂപപ്പെടുകയായിരുന്നു.
അവരുടെ സേനാധിപൻ അവസാനത്തെ തന്ത്രം പ്രയോഗിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു.
നാലാം ഘട്ടം: ശത്രുവിന്റെ രഹസ്യനീക്കം
ശത്രുസേനാധിപൻ തന്റെ വിശ്വസ്തനായ ദൂതനെ വിളിച്ചു.
“നമ്മുടെ സൈന്യം തകർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ യുദ്ധം
ഇതോടെ അവസാനിക്കില്ല.”
അവൻ താഴ്വരയുടെ ഭൂപടം തുറന്നു.