“എനിക്ക് കൊണം ഇല്ല എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് പറയാം.. അതിനു ഒരു കുഴപ്പവും ഇല്ല.. പക്ഷെ നിങ്ങളെ ഒന്നും പറയരുത് ഇല്ലേ…”
” നിനക്ക് കൊണം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് തന്നെയാടി ഞാൻ പോയത്.. ഈ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ വീണ്ടും പോകും… നിനക്കെന്താണ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് എന്ന് വെച്ചാൽ ചെയ്യ്…”
“ആഹാ… എന്നാലേ ഡെന്നിസിന്റെ കൂടെ ഞാൻ സംസാരിക്കും… അവൻ വാങ്ങി തരുന്നതൊക്കെ ഉപയോഗിക്കും.. അവനു ഫുഡ് ഉണ്ടാക്കി കൊടുക്കും.. അവനു ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അവനു വേണ്ടി ഞാൻ എന്തും ചെയ്യും…”
“നീ ചെയ്യുമോടി… എന്നാൽ അന്ന് നിന്നെയും കൊന്നു അവനെയും കൊന്നു ഞാൻ ജയിലിൽ പോവുമെടി…”
“നമുക്ക് നോക്കാം…”
“നോക്കമെടി…”
അവൾ പിന്നെ അവന്റെ മുറിയിൽ നിന്നില്ല.. മനസ്സിൽ സങ്കടം അലയടിക്കുമ്പോൾ ആദ്യമായി അവൾ
അവന്റെ മുൻപിൽ കരയാതെ പിടിച്ചു നിന്നു… അവൻ പറഞ്ഞതിനൊക്കെയും മറുപടിയും പറഞ്ഞു.. പക്ഷെ ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിൽ വിള്ളൽ വീഴുന്നത് സ്വന്തം കണ്മുൻപിൽ കാണേണ്ടി വരികയാണ്… ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.. രണ്ടു പേരും കുറ്റക്കാരാണ്…
മനസ്സിൽ നസീറിക്കയോട് അല്പം പോലും സ്നേഹം തോന്നുന്നില്ല… എന്തോ വെറുപ്പ് തോന്നുന്നു… പക്ഷെ ഡെന്നിസിനെ പറ്റി ആലോചിക്കുമ്പോൾ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറയിൽ അവനോടു സ്നേഹം തോന്നുന്നു… ആദ്യം കരുതിയത് അത് ലൈംഗീക ദാഹം അടങ്ങാത്ത ശരീരത്തിന്റെ കാമം ആണെന്നാണ്.. പക്ഷെ അല്ല..
എപ്പോളും അവന്റെ ഓർമ്മകൾ മനസ്സിൽ കയറി വരുന്നു.. പ്രേമിക്കുന്ന സമയത്തെ പോലെ പകൽ സമയത്തു ദിവാസ്വപ്നങ്ങൾ കാണുന്നു.. അന്നും ഇന്നും കാണുന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ ഏതാണ്ട് ഒരേ പോലെ തന്നെ… ഒരേ ഒരു വിത്യാസം പഴയ സ്വപ്നങ്ങളിൽ നസീർ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ പുതിയതിൽ ഡെന്നിസ് ആണ് എന്നുള്ളതാണ്…
നസീർ പ്രേമിക്കുന്ന സമയത്തു ഈ ലോകത്തിലേക്കും കഴിവും സൗന്ദര്യവും ഉള്ള പെണ്ണ് താനായിരുന്നു… ഇപ്പോൾ അയാൾ പറയുന്നു തനിക്ക് കൊണവും, കഴിവും ഒന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടാണ് അയാൾ വേറെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ അടുക്കൽ പോയതെന്ന്… അവൻ അവസാനം പറഞ്ഞ വാക്ക് അവളുടെ മനസ്സിൽ മായാതെ തന്നെ കിടന്നു അത് വീണ്ടും വീണ്ടും ചെവികളിൽ പതിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്…
” നിനക്ക് കൊണം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട് തന്നെയാടി ഞാൻ പോയത്.. ഈ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ വീണ്ടും പോകും… നിനക്കെന്താണ് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് എന്ന് വെച്ചാൽ ചെയ്യ്…”
അയാൾ അത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഉറപ്പായും ചെയ്യും… അപ്പോൾ താൻ ചെയ്യുന്നതിൽ തെറ്റൊന്നും
ഇല്ല.. ഇനി അങ്ങോട്ട് മനസ്സ് കൊണ്ട് പശ്ചാത്തപിക്കേണ്ട ആവിശ്യവും ഇല്ല… നസീറിനോട് അത്രയുമൊക്കെ സംസാരിച്ചിട്ടും വഴക്കു കൂടിയിട്ടും അവളുടെ അരിശം മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല… ഇതിനു മുൻപൊക്കെ ഓരോ പ്രാവശ്യവും നസീറിനോട് വഴക്കു കൂടിയിട്ട് കട്ടിലിൽ മുഖം അമർത്തി മണിക്കൂറുകളോളം കരഞ്ഞു തളർന്നു കിടന്നുറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്… ഇനി അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല…
ഡെന്നിസിന്റെ കൂടെ ഓരോ പ്രാവിശ്യം ബന്ധപ്പെട്ടപോലും മനസ്സ് കൊണ്ട് നീറിയിട്ടുണ്ട്… ചെയ്യുന്നത് പടച്ചോന് നിരക്കാത്ത പ്രവർത്തിയാണെന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്… അപ്പോളൊക്കെ ഒരു നൂറു പ്രാവിശ്യം നിസ്കാര പായയിലും ഉറങ്ങി കിടക്കുന്ന നസീറിനെ നോക്കിയും മാപ്പ് ചോദിച്ചിട്ടുണ്ട്… പക്ഷെ ആ സൈനബ അവൾ പിഴച്ചു പോയെങ്കിലും ഭർത്താവിനോട് സ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു.. ഇപ്പൊൾ അതില്ല…
സ്വന്തം ഭർത്താവിനോട് പ്രതികാരം ചെയ്യുന്നത് പോലെ ഇന്ന് തനിക്ക് ടെന്നീസുമായി ബന്ധപ്പെടണം… ഇന്ന് എല്ലാം മറന്ന് അവനുമായി അലിയണം… ഒന്നോ രണ്ടോ മൂന്നോ പ്രാവിശ്യം എങ്കിലും അവന്റെ ചൂട് ശുക്ലം യോനിയിൽ നിറയ്ക്കണം… ഇതിലും വല്യ ഒരു പ്രതികാരം വേറെ ഒന്നും ഇല്ല… അങ്ങനെ സൈനബയെന്ന ഭർതൃമതി അന്ന് ഒരു തീരുമാനമെടുത്തു… രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു അവൾ ഫോൺ എടുത്തു ഡെന്നിസിനു മെസ്സേജ് അയച്ചു…
