ചെന്നപാടേ ഞങ്ങൾ സൗഹൃദ സംഭാഷണങ്ങൾ തുടങ്ങി.
കുറെ നേരം അവന്റെ ദുബായ് കഥകൾ കേട്ടു. പിന്നീട് ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ. അതിനുശേഷം ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്ന പഴയകാലത്തെ കഥകൾ. കളിച്ചതും ചിരിച്ചതുമായ നിമിഷങ്ങൾ. സ്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലെ തമാശകൾ, കോളേജ് പഠനകാലത്തെ അനുഭവങ്ങൾ – എല്ലാം ഓർത്തെടുത്തു. ഓരോ ഓർമ്മകളും ചിരിയുടെയും സന്തോഷത്തിന്റെയും പുതിയ തിരമാലകൾ കൊണ്ടുവന്നു.
സംസാരം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചും സൗഹൃദത്തെക്കുറിച്ചുമൊക്കെ സംസാരിച്ചു. എന്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും ചേച്ചിയുടെ മുഖം മാത്രമായിരുന്നു.
മറ്റെന്തിലൊക്കെ മുഴുകാൻ ശ്രമിച്ചാലും, എൻ്റെയുള്ളം ചേച്ചിയിൽത്തന്നെ കുരുങ്ങിക്കിടന്നു. ചേച്ചിയുടെ ഓർമ്മകൾ ഓരോ നിമിഷവും എന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി.
അപ്പോഴാണ് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ, എൻ്റെ സിരകളെ ചൂടുപിടിപ്പിച്ച് ചേച്ചിയുടെ കോൾ വന്നത്.
ഞാനാണെങ്കിൽ ഫോൺ, കൂട്ടുകാർക്ക് വ്യക്തമായി കാണാൻ പാകത്തിൽ മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചിരുന്നു. “ശാലിനി ചേച്ചി” എന്ന പേര് തെളിഞ്ഞതും, അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഒരുതരം ഉൾക്കാഴ്ചയോടെ എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് പാഞ്ഞു.
ഒരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ, ഞാൻ പതിയെ ഫോണെടുത്ത് അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്ന് മറഞ്ഞ് മാറിനിന്നു.
“ഹലോ,” ഞാൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു,
“പുറത്താണോ?” ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദം, എന്നെ തേടിയെത്തുന്ന ചേച്ചിയുടെ ആഗ്രഹം പോലെ നേർത്തു.
“ചേച്ചി, ഞാനെൻ്റെ ഒരു ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടിലാ,” ഞാൻ പറഞ്ഞു, എൻ്റെയുള്ളിലെ തിടുക്കം മറച്ചുവെക്കാൻ പാടുപെട്ടു.
“ഓ, അങ്ങനാണോ. സാരമില്ല, ഞാൻ നാളെ വിളിച്ചോളാം,” ചേച്ചി പറഞ്ഞു, ആ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം പിന്മാറ്റം തോന്നിയപ്പോൾ എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ചെറിയൊരു വിങ്ങൽ.
“അയ്യോ!” ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി.
“എന്താ?” ചേച്ചിക്ക് കൗതുകം തോന്നിയിരിക്കണം.
“അല്ല, ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വിളിച്ചോട്ടെ? ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഞാനെൻ്റെ വീട്ടിലെത്തും,” ഞാൻ ചോദിച്ചു, ചേച്ചിയുടെ സാമീപ്യം അത്രമേൽ കൊതിച്ചുകൊണ്ട്.
“ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഫോണെടുക്കാം,” ചേച്ചിയുടെ മറുപടിയിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സമ്മതം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
“അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഉറങ്ങിക്കോ… പറ്റുമെങ്കിൽ ഒന്നു വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ,” എൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ യാചനയുടെ നേരിയൊരു സൂചനയുണ്ടായിരുന്നു.
“മോൻ വീട്ടിലെത്തിയിട്ട് വിളിക്ക്… ഉറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ചേച്ചി എടുക്കാം,” ഒരു ചിരിയോടെ ചേച്ചി പറഞ്ഞു. ചേച്ചിയുടെ കളിയാക്കൽ പോലും എൻ്റെയുള്ളിൽ ഒരുതരം ലഹരി നിറച്ചു.
അങ്ങനെ ഫോൺ കട്ടാക്കി, ചേച്ചിയുടെ ഓർമ്മകളിൽ മുഴുകി ഞാൻ എങ്ങനെ കൂട്ടുകാരുടെ അടുത്തേക്ക് തിരികെ പോകുമെന്നോർത്ത് ഒരു നിമിഷം പകച്ചു. തീർച്ചയായും ചോദ്യങ്ങൾ വരും, എന്നെ കുരുക്കാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന നോട്ടങ്ങളായിരിക്കും അവരുടേത്.
“എടാ, ഒരെണ്ണം കൂടി ഒഴിക്കെടാ!” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ പതിയെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു.
അരുൺ എൻ്റെ നേർക്ക് ഒരു സംശയത്തോടെ നോക്കി, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞിരുന്നു.
“ആരാടാ മോനേ ഈ ശാലിനി? നമുക്കറിയാൻ പാടില്ലാത്ത ഒരു പുതിയ ചേച്ചി?” അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന പരിഹാസം, ഒപ്പം അടങ്ങാത്ത കൗതുകവും എനിക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി.
“ഓഫീസിലെ കൂടെ വർക്ക് ചെയ്യുന്ന ചേച്ചിയാടാ… ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട മീറ്റിംഗിനെക്കുറിച്ച് പറയാൻ വിളിച്ചതാ,” ഞാൻ മറുപടി നൽകി, എൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ നേരിയൊരു വിറയൽ ഉണ്ടായിരുന്നോ?
അരുൺ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു. “അമ്പോ! നീ എപ്പോഴാടാ ഓഫീസിലെ മീറ്റിംഗൊക്കെ അറ്റൻഡ് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്? ഇത്രയും നാൾ കേൾക്കാത്ത പുതിയ പരിഷ്കാരങ്ങളാണല്ലോ ഇപ്പോൾ?”
“എനിക്കല്ലെടാ മീറ്റിംഗ്… കുറച്ച് ഡാറ്റ കൊടുക്കാനുണ്ട്, അതിനെക്കുറിച്ച് പറയാൻ വിളിച്ചതാ,” ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ ലഘൂകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
മനു എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. “എന്നാൽ പിന്നെ നിനക്കത് ഇവിടെ ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചാൽ പോരായിരുന്നോ? നീ എഴുന്നേറ്റ് മാറി നിന്ന് പതിയെ സംസാരിക്കാൻ മാത്രം എന്ത് ഡാറ്റയെക്കുറിച്ചാണ് നിങ്ങൾ സംസാരിച്ചത്?” അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ ഒരുതരം കുത്തിത്തുളയ്ക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ചേച്ചിയുമായി എൻ്റെ സംസാരം എത്രത്തോളം സ്വകാര്യമായിരുന്നു എന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായിക്കാണണം.