ചേച്ചി: “എന്നാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം.”
ചേച്ചിയുടെ സംസാരത്തിൽ എന്നോടുള്ള ഒരു ഇഷ്ടം ഒളിച്ചുകിടക്കുന്നത് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കുടിക്കുന്നതിൽ ഇത്രയും കയർത്തു സംസാരിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലല്ലോ? ചേച്ചിയുടെ ഈ ശ്രദ്ധ എൻ്റെയുള്ളിൽ കാമം ആളിക്കത്തിച്ചു. എന്തായാലും ഞാൻ പതിയെ വിഷയം മാറ്റി.
ഞാൻ: “ഭക്ഷണം കഴിച്ചായിരുന്നോ?”
ചേച്ചി: “ഭക്ഷണമൊക്കെ എപ്പോഴേ കഴിച്ചു… അതുകഴിഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാൻ നിന്നെ വിളിച്ചത്.”
“അപ്പോൾ ഇത്രനേരം ഞാൻ വിളിക്കാൻവേണ്ടി വെയിറ്റ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു?” എന്നൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഞാൻ ചോദിച്ചു.
ചേച്ചി: “ആ, നിന്നോട് സംസാരിക്കണമെന്ന് തോന്നി… അതുകൊണ്ട് നോക്കിയിരുന്നത്… പിന്നെ ഉറക്കവും വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.”
അങ്ങനെ ആ സംസാരം നീണ്ടു. ഞാനാണെങ്കിൽ രണ്ടെണ്ണം അടിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ, നിർത്താതെ സംസാരിക്കുന്ന ഒരാൾ കൂടിയാണ്. ചേച്ചിയോടുള്ള എൻ്റെ ആവേശം വാക്കുകളിലൂടെ ഒരു പ്രവാഹം പോലെ പുറത്തുവന്നു.
എന്തായാലും വീട്ടിൽ വൈകി ചെല്ലുമെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു. ചേച്ചിയെ വിളിക്കാനുള്ള അടങ്ങാത്ത മോഹത്തിലാണ് ഞാൻ കൂട്ടുകാരോട് കള്ളം പറഞ്ഞ് അവിടെനിന്നിറങ്ങിയത്.
ഞാൻ പതിയെ കാർ റോഡിന്റെ ഓരത്തേക്ക് ഒതുക്കി നിർത്തി. സീറ്റ് പിന്നോട്ട് താഴ്ത്തി, ചാരിക്കിടന്ന് ചേച്ചിയോട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങളുടെ സംസാരം ഭയങ്കര കംഫർട്ടബിൾ ആയിരുന്നു; അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും കളിയാക്കാനും ഒക്കെ തുടങ്ങി.
ഇടയ്ക്കൊക്കെ എൻ്റെ വായിൽ നിന്ന് ഇരട്ട അർത്ഥമുള്ള വാക്കുകൾ വന്നു , കുറച്ചുകൂടി കടന്നതും പ്രകോപനപരവുമായ വാക്കുകൾ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ആദ്യമൊക്കെ ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് മനസ്സിലാകാത്തതുപോലെ അഭിനയിച്ചെങ്കിലും, പിന്നീട് ചേച്ചി അതിനൊക്കെ മറുപടിയും തരാൻ തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ചെറുതായിട്ടൊരു ‘കമ്പി ഫീൽ’ വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ ഓരോ മറുപടിയും എൻ്റെയുള്ളിൽ കാമം ആളിക്കത്തിച്ചു.
ചേച്ചി: “അല്ല, നിനക്ക് വീട്ടിലൊന്നും പോകണ്ടേ?”
ഞാൻ: “പോകണം… പക്ഷേ രാത്രിയിൽ കാറിൽ കറങ്ങുന്ന സുഖം അതൊന്നു വേറെ തന്നെയാണ്, ചേച്ചി. ഒരുതരം ഉന്മാദമാണത്, നിങ്ങളെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ആ ഉന്മാദം അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തുമായിരുന്നു.”
ചേച്ചി: “നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾക്ക് പിന്നെ എന്തുമാകാമല്ലോ… രാത്രിപകലുമില്ലാതെ തന്നിഷ്ടം പോലെ നടക്കാം.”
ഞാൻ: “അങ്ങനെ ആണുങ്ങൾക്ക് മാത്രമേ പുറത്തുപോകാവൂ എന്നൊന്നുമില്ല… അത് ചേച്ചി രാത്രി പുറത്തിറങ്ങാത്തതുകൊണ്ട് തോന്നുന്നതാണ്. ഈ എറണാകുളത്ത് ജീവിച്ചിട്ട് രാത്രി പുറത്തിറങ്ങി ഇവിടുത്തെ ഭംഗിയൊക്കെ ആസ്വദിച്ചില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഭയങ്കര മോശമാണ് ട്ടോ!” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഞാൻ ചേച്ചിയെ ചെറുതായിട്ടൊന്ന് കളിയാക്കി. .
ചേച്ചി: “നമ്മൾക്ക് രാത്രിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇറങ്ങി നടക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.”
ഞാൻ: “ഒറ്റയ്ക്ക് പോകണ്ട ചേച്ചി… എന്നെ വിളിച്ചാ പോരേ? ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാം.
ചേച്ചി: “അയ്യോ, അതൊക്കെ നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ?”
ഞാൻ: “ബുദ്ധിമുട്ടാകും… എന്നാലും കുഴപ്പമില്ല, ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ?” ഞാൻ തമാശരീതിയിൽ തിരിച്ചു മറുപടി നൽകി.
ചേച്ചി: “പോകണമെന്നൊക്കെ ആഗ്രഹമുണ്ട്… പണ്ടൊക്കെ പോയിട്ടുണ്ട്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ സമയത്തൊക്കെ രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനൊക്കെ പുറത്തോട്ടൊക്കെ പോകും… ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പോയിട്ടുള്ള ഓർമ്മ പോലും എനിക്കില്ല.” ചേച്ചിയുടെ വാക്കുകളിൽ ഒരുതരം കൊതിയും, കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നെടുവീർപ്പും ഞാൻ കേട്ടു.
ഞാൻ: “രാത്രി പുറത്തിറങ്ങുന്ന സുഖമൊന്നും വേറെ തന്നെയാണ് ചേച്ചി… നമ്മൾ പകൽ കാണുന്ന എറണാകുളം അല്ല രാത്രി. റോഡിലെ തിരക്കൊക്കെ ഒഴിഞ്ഞ്, ഈ അന്തരീക്ഷത്തിലെ പൊടിയൊക്കെ മാഞ്ഞ്… മഞ്ഞ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റുകൾ നിറഞ്ഞ റോഡിലൂടെ, പഴയൊരു മലയാളം പാട്ടൊക്കെ വെച്ച് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്ന സുഖം ഒന്ന് വേറെ തന്നെയാണ് ചേച്ചി.