ശാലീനി ചേച്ചി: വിധി വരച്ച വഴികൾ – 2 27അടിപൊളി 

“എന്റെ പൊന്നോ, എടാ നമ്മൾ ഇവിടെ ഒച്ചപ്പാടൊക്കെ ആളെ അത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ മാറി നിന്നത്! നിങ്ങൾ അതൊക്കെ വിട്ട് വേഗം ഒഴിക്ക്, എനിക്ക് വീട്ടിൽ പോകണം,” ഞാൻ ധൃതിയിൽ പറഞ്ഞു, എന്റെ ഉള്ളിലെ വെപ്രാളം പുറത്തുകാണിക്കാതെ.

മനു അരുണിനോട് ചോദിച്ചു, “അല്ലടാ അരുണേ, ഈ മൈരൻ നന്നായോ? ഞാൻ പോകുന്ന സമയത്തൊക്കെ വെളുപ്പിന് രണ്ടുമൂന്ന് മണിയൊക്കെ ആയിരുന്നു ഇവൻ വീട്ടിൽ കയറിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.”

അരുൺ ചിരിച്ചു, “പുതിയ പരിഷ്കാരങ്ങളൊക്കെ അല്ലേ… നടക്കട്ടെ, നടക്കട്ടെ!”

“അല്ല, അമ്മക്ക് വയ്യെടാ… ലേറ്റ് ആയി ച്ചെന്നാൽ അമ്മ ഉറങ്ങാതിരിക്കും. അതാണ് ഞാൻ നേരത്തെ പോകുന്ന കാര്യം പറഞ്ഞത്. നമുക്കിനിയും ഇരിക്കാലോ,” ഞാൻ ഒരു ഒഴിവുകഴിവ് കണ്ടെത്തി, എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് ചേച്ചിയിലേക്ക് എത്താനുള്ള വെമ്പലോടെ.

അതിനു ശേഷം മനു ദുബായ് ൽ ഉണ്ടായ ഒരു അവിഹിതത്തെ പറ്റി ഒകെ പറഞ്ഞു.. അവൻ നള കമ്പി മൂഡിൽ ആണ് ആ കഥ പറഞ്ഞത് … അവൻ ആ കഥ ഏലാം പറയുമ്പോളും എന്റെ ഉളിൽ ചേച്ചി ആയിരിന്നു … എന്റെ ഉളിൽ കാമം പുറത്തു വരൻ തുടങ്ങി … ചേച്ചിയെ ഞാൻ എന്റെ മനസ്സിൽ വേറെ രീതിയിൽ ഒകെ ചിത്രീകരിക്കാൻ തുടങ്ങി

 

 

അങ്ങനെയൊക്കെ കുറെ നേരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു… ഞാൻ പറഞ്ഞത് പൂർണ്ണമായും കൂട്ടുകാർക്ക് വിശ്വാസമായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങളുടെ സംസാരത്തിനിടയിൽ അവർ ഇടയ്ക്കിടെ എന്നെ കുരുക്കാൻ ചോദ്യങ്ങളിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ അധികം പിടികൊടുക്കാതെ പതിയെ അവിടെ നിന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങി.

 

അത്യാവശ്യം നല്ല മൂഡിലായിരുന്നു ഞാൻ. വിസ്കിയുടെ ലഹരി പതിയെ തലച്ചോറിൽ പിടിമുറുക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഓരോ തുള്ളിയും ചേച്ചിയോടുള്ള എൻ്റെ ആഗ്രഹം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി, ഒരുതരം ലഹരി എന്നിൽ നിറഞ്ഞു.

ഞാൻ പതിയെ കാറെടുത്തു. കാറ് ഓടിത്തുടങ്ങിയപ്പോൾത്തന്നെ ഞാൻ ചേച്ചിയെ വിളിച്ചു. എൻ്റെ രണ്ടാമത്തെ റിങ്ങിൽത്തന്നെ ചേച്ചി ഫോണെടുത്തു. ചേച്ചി എനിക്കുവേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് എൻ്റെ സിരകളിൽ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ പടർന്നു, അത് എന്നെ കൂടുതൽ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു.

ഞാൻ: “എന്തായി, ഉറങ്ങാൻ പോകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞ ചേച്ചി ഇതുവരെ ഉറങ്ങിയില്ലേ?” എൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ കളിചിരിയും ഒളിഞ്ഞ ആവേശവും കലർന്നിരുന്നു.

ചേച്ചി: “അതു കൊള്ളാം, ഉറങ്ങരുത്, കാത്തിരിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് നീതന്നെ എന്നോട് ചോദിക്കണം.”

ഞാൻ: “സ്നേഹമുണ്ട്…

ചേച്ചി: “സ്നേഹമുള്ളതുകൊണ്ടായിരിക്കുമല്ലോ… വീട്ടിൽ കയറിയോ?”

ഞാൻ: “ഇല്ല, ഞാൻ ദേ വീട്ടിലേക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്…”

ചേച്ചി: “ബൈക്കോടിച്ചുകൊണ്ടാണോ എന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്?” ആ ചോദ്യത്തിൽ ചേച്ചിക്ക് എനിക്കുവേണ്ടിയുള്ള ആഴത്തിലുള്ള കരുതൽ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അത് എന്നിൽ പുതിയൊരുതരം കാമം നിറച്ചു.

ഞാൻ: “അല്ല, കാറിലാണ്.”

ചേച്ചി: “മ്മ്… എന്തായിരുന്നു പാതിരാത്രി വരെ പരിപാടി?”

ഞാൻ: “എൻ്റെ ഒരു ഏറ്റവുമടുത്ത ഒരു കൂട്ടുകാരൻ പുറത്തുനിന്ന് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു… അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ മൂന്നു കൂട്ടുകാരും കൂടി ചെറുതായിട്ടൊന്ന് കൂടിയതാണ്… ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരാണ് അവർ.”

ചേച്ചി: “കൂടുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ? കൂടിയാണോ?” ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുതരം കടുപ്പം കലർന്നിരുന്നു, ഒപ്പം അറിയാനുള്ള ആകാംഷയും.

ഞാൻ: “അങ്ങനേം പറയാം.”

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദരീതി മാറി. ഒരുപക്ഷേ കള്ളുകുടി ഇഷ്ടമല്ലാത്തതുകൊണ്ടായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ എൻ്റെ വാക്കുകളിലെ സൂചനകൾ ചേച്ചിക്ക് പിടികിട്ടിയിരിക്കാം.

ചേച്ചി: “എന്തിനാണ് ഈ പ്രായത്തിൽത്തന്നെ കുടിച്ച് ജീവിതം പാഴാക്കുന്നത്?!”

ഞാൻ: “അതിന് ഞാൻ അങ്ങനെ എപ്പോഴും അടിക്കാറൊന്നുമില്ല ചേച്ചി… എന്തെങ്കിലും പരിപാടി വന്നാൽ മാത്രം…”

ചേച്ചി: “അങ്ങനെയാണ് എല്ലാവരും തുടങ്ങുന്നത്… പിന്നീട് ഇത് ഇല്ലാതെ പറ്റാതാവും.”

ഞാൻ: “അങ്ങനെയൊന്നുമില്ല ചേച്ചി… എൻ്റെ പരിധി എനിക്ക് വ്യക്തമായി അറിയാം… അതിനപ്പുറം ഞാൻ കുടിക്കാറില്ല.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *