സോമന്റെ ആത്മാവ് – 1 43അടിപൊളി  

അവർ തമ്മിലുള്ള ഡിബേറ്റ് ജനത്തിന് നല്ല ഹരമായി..എന്നാൽ നാസറിനത് പിടിച്ചില്ല.. മെമ്പർക്ക് തീരെ പിടിച്ചില്ല.. സുധക്ക് ഒട്ടും പിടിച്ചില്ല..

“സാറേ… ഞാനിദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയാ… ഇത് പെങ്ങളും… ഇവളുടെ ഭർത്താവാ ആ നിൽക്കുന്നത്…ഞങ്ങളാണ് സോമേട്ടനുള്ള ആകെ ബന്ധുക്കൾ… ഞങ്ങൾക്കൊരു പരാതിയുമില്ല സാറേ… അയ്യോ… ഇനി എനിക്കാരൂല്ലേ…”..

സുധ കാര്യമവതരിപ്പിച്ച് പിന്നെയും കരഞ്ഞു.. അവൾ ക്രൂദ്ധയായി അനിക്കുട്ടനെ നോക്കുകയും ചെയ്തു..

“കേട്ടല്ലോ… ഇവർക്ക് പരാതിയില്ല… ആകെയുള്ള ബന്ധുക്കൾക്ക് പരാതിയില്ലങ്കിൽ പിന്നെ നിനക്കെന്തിന്റെ ചൊറിച്ചിലാ… “..

.

അനിക്കുട്ടനെ നിശബ്ദനാക്കുള്ള വടിയെടുത്ത് നാസർ അവനെ അടിച്ചു.

“അതെന്താ സാറേ… ഒരാൾ മരിച്ചാൽ ആ മരണത്തിൽ ബന്ധുക്കൾ സംശയിച്ചാൽ മാത്രേ നിങ്ങൾ നടപടിയെടുക്കൂ… ?. അങ്ങിനെ ഒരു നിയമമുണ്ടോ… ?”..

അനിക്കുട്ടൻ പോരിന് തയ്യാറായി.. നാസറിനത് ക്ഷീണമായി.. നാട്ടുകാർക്ക് ഹരമായി.. സുധക്ക് കലിപ്പായി.. മെമ്പർക്ക് കുശുമ്പായി.. സ്ത്രീജനങ്ങൾക്ക് ആരാധനായി..

“ശരി… ഇവന്റെ മരണത്തിൽ നിനക്ക് സംശയം തോന്നാൻ എന്താ കാരണം… അതിന് എന്തേലും തെളിവുണ്ടോ നിന്റെ കയ്യിൽ… ?”..

അവൻ നിയമം പറഞ്ഞത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലും നാസർ

ശാന്തനായി ചോദിച്ചു..ആ ചോദ്യം അവിടെ കൂടിയവർ ഓരോരുത്തരും രഹസ്യമായി ചോദിച്ചു.. എവിടെ.. തെളിവിടെ..?.

“സാർ… പത്തര മണിയോടെയാണ് ഞങ്ങൾ ബാറിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയത്… അപ്പോൾ ആശാന്റെ കയ്യിൽ ഒരു മൊബൈൽ ഫോണും പഴ്സുമല്ലാതെ വേറൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല…

പോരുന്ന വഴിക്ക് എവിടെയും ഞാൻ ബൈക്ക് നിർത്തിയിട്ടില്ല… ആശാൻ വീട്ടിൽ മദ്യം വാങ്ങി വെക്കാറുമില്ല… പിന്നെ ഈ മദ്യക്കുപ്പിയും വിഷക്കുപ്പിയും ഇവിടെ എങ്ങിനെ വന്നു… ?”..

കയ്യടിക്കാൻ തോന്നി ജെൻസിപ്പിള്ളാർക്ക്… എന്തൊരു കൃത്യമായ നിരീക്ഷണം..

നാസർ അൽപം ക്ഷീണത്തോടെ കോൺസ്റ്റബിൾ മനോജിനെ നോക്കി.. അവൻ മുന്നോട്ട് വന്നു..

“ടാ… നീ ഏതാടാ… അധികം ഷൈൻ ചെയ്യല്ലേ… തൂക്കിയെടുത്ത് നിന്നെ അകത്തിടും… മിണ്ടാതെ മൂലക്കെങ്ങാനും മാറി നിൽക്കെടാ… “..

മനോജ് അട്ടഹസിച്ചു..

“ ഹാ… അതെന്ത് വർത്താനാ സാറേ… അനിക്കുട്ടൻ പറഞ്ഞതിലെന്താ

തെറ്റ്… ?. നിങ്ങൾ അവനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്താതെ അവൻ പറഞ്ഞതിൽ കാര്യമുണ്ടോന്ന്

നോക്ക്… “..

മുൻ മെമ്പറും അത്യാവശ്യം കാര്യവിവരമുളളവനുമായ വിജയൻ വിഷയത്തിലിടപെട്ടു.. അത് തനിക്ക് ക്ഷീണമാകുമെന്ന് തോന്നിയ നിലവിലെ മെമ്പർ നൗഷാദും വിഷയം ഏറ്റെടുത്തു..

“സാറേ… അനിക്കുട്ടൻ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ട്… “..

അതോടെ കോൺസ്റ്റബിൾ മനോജ് പരാജയ ഭീതിയോടെ എസ് ഐ നാസറിനെ നോക്കി.. നാസറിനും രംഗം പന്തിയല്ലെന്ന് തോന്നി..

“ശരി… എന്തൊക്കെയാ നിന്റെ സംശയങ്ങൾ… ?..എല്ലാം വ്യക്തമായിപ്പറ… നമുക്കന്വേഷിക്കാം…”..

നാസർ സൗഹാർദ്ദ ഭാവത്തിൽ അനിക്കുട്ടനെ നോക്കി..

“സാറേ… ആശാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്തതല്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ച് പറയും… കാരണം ഈ മദ്യവും വിഷവും ആശാൻ വാങ്ങിയതല്ല… ഇന്നലെ രാത്രി ആശാനെ ഞാനിവിടെ കൊണ്ട് വന്ന് കിടത്തുമ്പോ ആശാന്റെ കയ്യിലൊന്നുമില്ലായിരുന്നു…”..

അനിക്കുട്ടൻ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ പറയുന്നത് കേട്ട് സുമയെന്ന മുപ്പത് കാരിക്ക് കടിത്തടം തരിച്ചു.. ജനലിൽ പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന സുമ മുല രണ്ടും കമ്പിയിലേക്കമർത്തി.. അവൾ വേറൊന്നും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല… അനിക്കുട്ടനെന്ന കരുത്തനെയല്ലാതെ..

“ അതിവൻ പിന്നെപ്പോയി വാങ്ങിയതാണെങ്കിലോ… ?”..

“ ഇല്ല സാർ… ആശാനിന്നലെ നടക്കാൻ പോലും പറ്റാത്ത പരുവത്തിലായിരുന്നു…”..

“ അപ്പോ ആർക്കെങ്കിലും വിളിച്ച് പറഞ്ഞ് വാങ്ങിപ്പിച്ചതാണെങ്കിലോ…?”..

“സാറെന്താ ഈ പറയുന്നത്… ?.. വിഷമൊക്കെ ആരേലും വാങ്ങിക്കൊടുക്കോ സാർ…?”..

അനിക്കുട്ടൻ കത്തിക്കയറുന്നത് കണ്ട് മരണ വീടാണെന്നൊന്നും ഓർക്കാതെ ഇപ്പോ തന്നെ ഒന്ന് വിരലിടാൻ തോന്നി ഷൈനി എന്ന കോളേജ് കുമാരിക്ക്… ആരും കാണാതെ അവൾ പൂറ്റിലൊന്ന് പിടിച്ച് ഞെക്കി..

1 Comment

Add a Comment
  1. വ്യോമകേശൻ

    സ്പൾബറുടെ മാറ്റുകഥകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ഇതിവൃത്തം, കൊള്ളാം. കഴിയുമെങ്കിൽ ഈ കഥയിൽ ബ്രേക്ക്‌ വരാതെ നോക്കണം. ചടുലമായി പോകുന്ന കഥയാണ്. ആ ഒഴുക്ക് നിലനിർത്തണം.അനിക്കുട്ടനെ അതിമാനുഷികൻ ആക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *