“അതിനെന്റെ ചേച്ചി കരയാ…അയ്യേ…നോക്കിക്കേ..താഴെയിരിക്കുന്ന തമ്പുരാട്ടിയുടെ ആകെയുള്ള ഒരു പെൺതരി ഇങ്ങനത്തെ ചെറിയ കാര്യത്തിന് വരെ കരയുമെന്ന് ആരേലുമറിഞ്ഞാൽ മോശാട്ടോ!…“ ചേച്ചിക്കണ്ണു നിറഞ്ഞത് കാണുമ്പോ എപ്പോഴും നെഞ്ചിലൊരു എരിച്ചിലാ. അതോണ്ടന്നെ ആ കുഞ്ഞി നെഞ്ചിലെ വിഷമം എത്രയും പെട്ടന്ന് കുറുമ്പാക്കി മാറ്റാൻ ഞാൻ കളിയാക്കി നോക്കി.
പക്ഷെ അനുഷേച്ചി കണ്ണു പൊത്തി ശബ്ദമില്ലാതെ പെട്ടന്ന് പൊട്ടി കരഞ്ഞു. ചുറ്റി പിടിച്ചു ചേച്ചിയുടെ വയറിൽ താടി വെച്ച് മുകളിലേക്ക് നോക്കുന്ന ഞാൻ എങ്ങലടിക്കുന്ന കേട്ടപ്പോഴാണ്. എന്റെ പെണ്ണ് നിന്ന് കരയാന്ന് മനസിലായത്. ആകെഞാൻ തളർന്നു പോയി.
“അനുഷേച്ചി…..” ആ മുഖമെന്റെ കയ്യിൽ കിട്ടാൻ ചേച്ചിയെ ഞാൻ വേഗം മടിയിലേക്കിരുത്തി. ബെഡിൽ എന്റെ തുടക്ക് രണ്ടു സൈഡിലും മുട്ട് കുത്തി. ചേച്ചി എന്റെ മടിയിൽ കൊഴുത്ത ചന്തി വെച്ചു കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു കരഞ്ഞു . എന്റെ കഴുത്തിലായിരുന്നു ആ മറക്കുന്ന മുഖം. എന്താണ് ആ മനസ്സിൽ എന്നറിയാതെ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ പുറത്ത് മെല്ലെ തഴുകി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
ഇത്തിരി നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോ ആ കരച്ചിലൊന്നു കുറഞ്ഞു. ആ നേരം കൊണ്ട് എന്റെ തലമണ്ട ഞാൻ മാക്സിമം പുകച്ചു നോക്കി .അനുഷേച്ചിയുടെ കരച്ചിലിന്റെ കാരണം കണ്ടു പിടിക്കാൻ. ഒറ്റക്കായിന്ന് തോന്നിക്കാണും.
താലി കെട്ടിയവന്റെ ചവിട്ടും അടിയും കിട്ടി വയറ്റിലുള്ള ജീവൻ വരെ പോയപ്പോ. എല്ലാമിട്ടെറിഞ്ഞു പോന്ന പെണ്ണിന് സ്നേഹിക്കാൻ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നത് ഞാനല്ലേ? അമ്മയുമായുള്ള ചുറ്റിക്കളി കണ്ടപ്പോ, ചെറിയ കാര്യാണേലും ഞാനെന്തോ ചേച്ചിയിൽ നിന്ന് ഒളിക്കുന്നപോലെ തോന്നിയപ്പോ ,എന്തൊക്കെയോ ആലോചിച്ചു കൂട്ടിക്കാണും. എനിക്ക് പാവം തോന്നി. കരച്ചിലിപ്പോ നിന്നിട്ടുണ്ട്. അമ്മയുടെ അതേപോലെ കൊഴുത്തുരുണ്ട പെണ്ണാണ് എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കുഞ്ഞുങ്ങളെ പോലെ കരയണത്. ചെറിയ നമ്പൂരിപെണ്ണ്.
“എന്റെ കുഞ്ഞേച്ചീടെ വെഷമംമാറിയോ..ഒന്ന് നോക്കട്ടെ …” ചേച്ചിയുടെ മുഖം ഞാൻ കയ്യിലെടുക്കാൻ നോക്കി .
“മാറീല്ല…വാവക്ക് ഞാൻ മുഖം തരൂല്ല…” അനുഷേച്ചി കുഞ്ഞി കുട്ടിയുടെ കരച്ചിൽ കഴിഞ്ഞുള്ള വാശി പോലെ പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ പറഞ്ഞാലെങ്ങനെയാ…ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചാ നെഞ്ചിലു കൂക്കൂ വരൂല്ലേ?. ഞാനിപ്പോ ശെരിയാക്കിത്തരാ..അപ്പോ എല്ലാ വെഷമവും പോവുട്ടോ …എവിടെയാ വേണ്ടേ ഈ കവിളോ ഈ കവിളിലോ…“നിറഞ്ഞൊലിക്കുന്ന കണ്ണും, മുറുകിയ മുഖവും കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ചേച്ചിയെ കവിളിലുമ്മ കൊടുത്തങ്ങട്ട് കൊഞ്ചിച്ചു കയ്യിലാക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ കണ്ണീരൊഴുകി നനഞ്ഞ കവിളിൽ തൊട്ട്
തൊട്ട് ചോദിച്ചു.
“എനിക്കെവിടെയും വേണ്ടാ…” തല ഇളക്കി താഴോട്ട് നോക്കിയ പെണ്ണിന് വീണ്ടും വാശി.
“ഞാനില്ലേ മോനൂസേ….എനിക്ക് എനിക്ക്…പെട്ടന്ന് എന്തൊക്കെയോ തോന്നി…വാവക്കെന്നോട് ഇഷ്ടല്ലാത്ത പോലെ….” അതാ വരുന്നു കുന്നു കൂട്ടിയ പരിഭവം.
“ഇഷ്ടല്ലാതാവേ…എനിക്കോ….?” ഞാൻ മുഖം വാട്ടിയങ്ങു കൂട്ടി.
“എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയതല്ലേ…ശെരിക്കും അങ്ങനെയാന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ….” അതാ ഒഴുകുന്നു ആ കണ്ണ് വീണ്ടും. ഈശ്വരാ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ വയ്യല്ലോ!
“അയ്യേ!! വീണ്ടും കരയാ..ശെരി ചേച്ചിക്ക് തോന്നിപ്പോയി…എന്നിട്ട്…” കണ്ണുനല്ലപോലെയൊപ്പി കൊടുത്ത് ആ തലയിലൂടെയും മുടിയിലൂടെയും വിരലുകൾ ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന പോലെ ഇട്ടുഴിഞ്ഞു ചോദിച്ചു .
“മോനൂസിന് ഞാൻ എല്ലാം തരലില്ലേ….” പരിഭവകെട്ടും കുഞ്ഞി കരച്ചിലും ചേച്ചിയങ്ങു വിടുന്നില്ല.
“എല്ലാം ചേച്ചി തരലുണ്ടല്ലോ …”
“ചോദിക്കുമ്പോ ചോദിക്കുമ്പോ എപ്പോഴും ഉമ്മതരലില്ലേ…?..”
“അതൂണ്ട്…..”
“കൊതിയാവുന്നുന്ന് പറയുമ്പോ അമ്മിഞ്ഞ ഞാൻ എത്ര തന്ന്..പിടിക്കാനും, പാലുകുടിക്കാനും ,മോനൂസിന് ഇഷ്ടം പോലെ നുള്ളി വലിക്കാനും …” കരഞ്ഞു ചുവന്ന മൂക്കിലൂടെ സങ്കട ശ്വാസം നീട്ടി വലിച്ചു ചേച്ചി ചോദിച്ചു.