അവരെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഇമ്മാതിരി തോന്ന്യാസം കാണിച്ചാൽ ,ഈ തോക്ക് ചെറുതല്ലേ ,കയ്യിൽ പിടിക്കലോ.വന്നു ഞാൻ എന്റെ മോന്റെ നെഞ്ചത്തു വെച്ച് പൊട്ടിക്കും.പിന്നെ….നിന്റെ വായിൽനിന്ന് വരുന്ന കുരുത്തം കെട്ട വാക്കുകളും. ഈ ഉമ്മ ചോദിച്ചുള്ള നടപ്പും ഇന്നത്തോടെ നിർത്തിക്കൊ..എന്നാ എൻറെ മോന് കുറേ കാലം കൂടെ ജീവിക്കാ…കേട്ടോ..?“ ഇങ്ങനത്തെ ശിക്ഷയൊന്നും തരല്ലേലെന്നായിരുന്നു മനസ്സിൽ നിറയെ. എന്നാലും അമ്മപറഞ്ഞതെല്ലാം അനുസരിക്കാമെന്ന പോലെ ഞാൻ വേഗം തലയാട്ടി കൊടുത്തു.
“എന്തേലും മോനൂസിന് എന്നോട് പറയാനുണ്ടോ…” അതിനും ഞാൻ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി.
“എന്നാ സമയം കുറേ ആയി ..പോയി ഉറങ്ങിക്കോട്ടോ..ഇനിയും എന്റെ കുട്ടിക്ക് ഉമ്മ വേണോ…”മടിയിലെ തോക്കിന്റെ മുന ഇത്തിരി എന്റെ നേരെ പൊക്കിയാണ് ചോദ്യം. കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തരാനല്ല ചോദിക്കുന്നേ ഭീഷണിയിറക്കി നോക്കാണ് . ഞാനതിനും വേണ്ടാന്ന് തലയാട്ടി. വേറെന്ത് ചെയ്യാനാ.
ദുഷ്ടത്തി ദുഷ്ടത്തി ദുഷ്ടത്തി. ഞാനങ്ങനെ മനസ്സിൽ വീർപ്പിച്ച കവിളുമായി കുറേ വിളിച്ചു. നിരാശയോടെ പഞ്ഞി കിടക്കയിൽ നിന്ന് എഴുനേറ്റു ഞാനാ റൂമിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ നോക്കി . എന്തൊക്കെ കൊതിയായിരുന്നു ഉള്ളു നിറയെ . പഞ്ഞി കട്ടിൽ വരെ അടുത്ത് കണ്ടപ്പോ അമ്മയുമായി ഒരു രതി വീഴ്ചയെങ്കിലും ഛേ!! വേഴ്ച്ചയെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിച്ചു. എല്ലാം പോയി. പറ്റിച്ചെന്നെ തോൽപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോ എന്റമ്മപെണ്ണ്.
വിഷമത്തോടെ ഞാൻ അമ്മയെ തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാതെ വാതിലിനു നേരെ നടന്നു. ലോക്കിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു പൊട്ടിച്ചു ഓടിപ്പോവാൻ എന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞപ്പോ, ഒന്ന് നിക്കെടാന്ന് എന്റെ ഇല്ലാത്ത ബുദ്ധിയിൽ ഒരു വിളി.
അങ്ങനെയങ്ങനെയാ മോനെ മോനൂസേ പോവാ?.ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും അമ്മ പറയുന്നപോലെ കേൾക്കേം അനുസരിക്കേം ചെയ്താ എങ്ങനെ നീ അമ്മപ്പെണ്ണിനെ വളച്ചു നീ കയ്യിലാക്കും.
ഈ മുറിയിലിട്ട്, ഈ പഞ്ഞിക്കിടക്കയിലിട്ട് അമ്മയെ ഊക്കി ഊക്കി കൊതിതീരും വരെ കളിക്കണ്ടേ നിനക്ക്. മുരടിച്ചു പോയ എന്റെ മനസ്സിൽ പുതുവെളിച്ചം കാട്ടി ആരോ എന്റെയുള്ളിൽ നിന്ന് എന്നോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
തോക്ക് കാണുമ്പോഴും അമ്മയെന്റെ നേരെ നീട്ടുമ്പോഴും ഒരുപാട് പേടി തോന്നുന്നുണ്ടേലും. എന്റമ്മക്ക് എന്നെ കൊല്ലാൻ കഴിയോ? അതും ഒരു കാലത്ത് പോലും എന്നെയൊന്നു തല്ലി നോവിക്കാൻ പോലും തയ്യാറാവാത്ത പെണ്ണിന്.
ഒരിക്കലുമില്ല. ഇതൊക്കെ
അമ്മയെന്നെ പരീക്ഷിക്കുന്നത് ആണേലോ. വെറുതെ എന്നെ വട്ടു പിടിപ്പിക്കാൻ. എന്റെ പേടി കാണാൻ.
എന്തായാലും വേണ്ടില്ല. തരാന്നു പറഞ്ഞു പറ്റിച്ച ഉമ്മ കിട്ടാതെ ഈ റൂമിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങരുത്. പേടിക്കരുത് പേടിക്കരുത് പേടിക്കരുത്. ഉള്ളിൽ നിറച്ച ധൈര്യത്തോടെ തുറന്നലോക്ക് ഞാൻ തിരിച്ചതേപോലെയാക്കി .മെല്ലെ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അമയുടെ മുഖത്തു വലിയ ഒരു ചോദ്യ ഭാവം. ഇത്രേം പേടിപ്പിച്ചിട്ടും ഇവനെന്താ റൂമിൽ നിന്ന് പോവാത്തെയെന്നാവും.
ഇങ്ങനെ നിന്നാ, ഉമ്മ ചോദിച്ചാ ,തോക്കും ചൂണ്ടി അമ്മ ഭീഷണി പെടുത്തും. ഇറങ്ങിപ്പോടാന്ന് ഒച്ചയിടും. ഇനിയൊരു വഴിയേയുള്ളു…ഞാൻഓടി അമ്മയുടെ പഞ്ഞിക്കിടക്കയിൽ മുഖമമർത്തി അങ്ങു ചുരുണ്ടു കിടന്നു. എന്തൊരു സുഖമാ പഞ്ഞി കിടക്കക്ക് .അമ്മയുടെ മേലെ കിടക്കുന്നപോലെയൊരു ഫീൽ. വെള്ളവിരിയിൽ പൊതിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അമ്മ മണം കൊതിപ്പിക്കാണെന്നെയാകെ.
ഇനിയെന്നെ പറഞ്ഞയക്കുന്നത് എനിക്കൊന്നു കാണണം. തമ്പുരാട്ടി എന്നെ വാരിയെടുത്തു പുറത്തേക്ക് എറിയേണ്ടി വരും. അല്ലാതെ ഞാൻ ഒന്ന് അനങ്ങുന്ന പ്രശ്നമില്ല. അമ്മയത് കണ്ട് കസേരയിൽ നിന്ന് ചാടി എഴുന്നേൽക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ഞാൻ അമ്മയുടെ മുഖം കാണാതെ നിൽക്കാൻ വേണ്ടി ബെഡിൽ അമർത്തി വെച്ചതാണ്.
“ആദീ….” നീട്ടിയ ശാസനയുള്ള വിളി. ഇതൊന്നും അങ്ങനെയങ്ങു ആ മനസ്സിൽ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നല്ലല്ലോ. എനിക്ക് ചിരി വന്നു.
“ഞാനമ്മയോട് പറഞ്ഞതല്ലേ എന്നെ പറ്റിക്കല്ലേന്ന്..കേട്ടില്ലല്ലോ! എനിക്കുമ്മ കിട്ടാതെ ഞാൻ പോവൂല്ല! അത് വരെ ഞാൻ ഇവിടെ കിടക്കും. ..” പുറകിലുള്ള തമ്പുരാട്ടിയോട് ഞാൻ വാശി കാട്ടി.