താഴേക്ക് കണ്ണ് കൊണ്ട് വന്നപ്പോൾ വിശ്വസിക്കാൻ വയ്യാതായി. എന്നും എന്നെയൊന്നു നോക്കാൻ പോലും സമ്മതിക്കാതെ കെട്ടിപൊതിഞ്ഞു വെക്കുന്ന അമ്മയുടെ പാൽ പായസം പോലുള്ള വയറിന്റെ സൈഡ് ഭാഗം,എന്റെ മുന്നിൽ തുറഞ്ഞു കിടക്കാണ്.
സാരി മാറിയത് അമ്മയറിഞ്ഞില്ലേ,? സൈഡിലേക്ക് ഇത്തിരി ചെരിഞ്ഞു നിന്ന് എന്നെ നോക്കുന്നകൊണ്ട്,ഒരു മടക്കായി കാണുന്ന വെളുത്ത് കൊഴുത്ത അമ്മവയർ.എന്റമ്മേ!! എന്തൊരു നിറമാണ്..ഞാൻ കണ്ണുമാറ്റാൻ കുറേ നോക്കി. അമ്മ കണ്ടാൽ മോശല്ലേ? കഴിയണ്ടേ? തല അവിടന്ന് അങ്ങട്ട് പൊന്തുന്നില്ല! .
മുന്നിലെ സാരിമറ വിരൽ കൊണ്ട് ഒന്ന് സൈഡിലേക്ക് വലിച്ചാൽ. തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന അടിവയർ അടക്കം, മുഴുവൻ വയറും എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു.അമ്മക്ക് ഒന്ന് ചെയ്ത് തന്നൂടെ എന്റെ വയറു നോക്ക് മോനൂസേന്ന് പറഞ്ഞിട്ട്. എന്ത് ചെയ്യാനാ തരില്ലല്ലോ ദുഷ്ട!!
ആ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്ന പൊക്കിൾക്കുഴിയുടെ ചന്തം എങ്ങനെയാവും.ഒന്ന് പിടിച്ചു വിട്ടാൽ ചുമന്നു പോവുമല്ലോ അമ്മേ ഈ സുന്ദര വയർ. അത്രക്ക് വെളുത്തതാണ്. ഞാനത് മനസ്സിൽ ചോദിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, കണ്ണ് മാറ്റാൻ ഇഷ്ടമില്ലാഞ്ഞിട്ടും അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് എങ്ങനെയോ നോക്കി.
എന്നെ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കുന്നുണ്ട് പെണ്ണ്.ആ പിരികം കൂർത്തത് എനിക്ക് കാണാം.പാതി തുറന്ന ഡോറിൽ വെച്ച കൈയ്യെടുത്തു,ഞാൻ നോക്കിയ വയറിന്റെ മുകളിൽ അമ്മയൊരു മറ തീർത്തോ?
എന്റെ കൊതിയുള്ള നോട്ടം എവിടെക്കാന്ന് അമ്മ കണ്ടുകാണും.മനസ്സിൽ നാണക്കേടും ചളിപ്പും വരേണ്ടതാണ്.പക്ഷെ എന്റെ പെണ്ണല്ലേ?ഞാൻ ഇനിയും നോക്കുമെന്ന ഒരു സ്റ്റാൻഡ് ആയി എനിക്ക്. തല്ലു കിട്ടിയാ കിട്ടട്ടെ.
“എന്താ നിനക്ക് വേണ്ടത്…” അമ്മയുടെ മുഖത്തു ശല്യം ചെയ്തപോലെയുള്ള ദേഷ്യം. കയ്യിലുള്ള ബിരിയാണി കവർ പൊക്കി ഞാൻ ചിരിച്ചു.
“ഞാനമ്മക്ക് ഫുഡ് വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്..ഇന്നൊന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ? വിശന്നിരിക്കല്ലേ? വാ ഞാനിതെടുത്തു തരാം…” എത്ര സ്നേഹം കൂട്ടിയാണ് ഞാനത് പറഞ്ഞത്. ശെരിക്കും മനസ്സിൽ നിന്ന് വന്ന വാക്കുകളായിരുന്നു .അതോണ്ടന്നെ അമ്മയെന്റെ കൂടെ പിണക്കം വിട്ട് വരുമെന്ന് കരുതി. എവിടെ അമ്മയുടെ മുഖത്തു വീണ്ടും ദേഷ്യം.
“എനിക്കൊന്നും വേണ്ട.!!” അമ്മയൊറ്റപ്പറച്ചിൽ “നിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നാണേൽ ഒരു സാധനോം വേണ്ട! പട്ടിണി കിടന്ന് ചാവാണേൽ ചാവട്ടെ.ഞാനല്ലേ. നിനക്കെന്തിനാ അതിന് വിഷമം…”ഉള്ളിൽ നിറച്ച സ്നേഹവും. അമ്മയോടുകാണിക്കാൻ എടുത്തു വെച്ച കൊഞ്ചലും. ഇത്രേം നേരത്തെ സന്തോഷവും എല്ലാം അമ്മ ഒറ്റ ഡയലോഗിൽ കത്തിച്ചു കളഞ്ഞു. ഞാൻ മനസ്സിൽ പേടിച്ച പോലെത്തന്നെ അമ്മ പറഞ്ഞു കളഞ്ഞല്ലോ ഈശ്വരാ.
എന്റെ മോന്ത വിഷമം കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് വിളറിപ്പോയി. എന്നാലും അമ്മയുടെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ഞാനിത് പ്രതീക്ഷിച്ചതായത് കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് ഞാനതിൽ നിന്ന് റിക്കവറായി. ആ ചോദ്യം കേട്ടില്ലേ വിശന്നു ചത്താലും എനിക്കെന്തിനാ വിഷമമെന്ന്. ഇന്നും ഇന്നലെയും അമ്മയെ ഓർത്തു ഞാൻ വിഷമിച്ചത് എത്രയാണ് അതിനറിയില്ലല്ലോ? കാണിച്ചു തരാമെടീ അമ്മപെണ്ണേ എന്റെ സ്നേഹമെന്താന്ന്
. എനിക്കിത്തിരി വാശി കേറി.
“അമ്മേ വലുതാന്നും, തമ്പുരട്ടിയാന്നും ഞാൻ നോക്കൂല്ല. നല്ലയടി ചന്തിക്ക് ഞാൻ തരും.എന്നോടുള്ള ദേഷ്യോം വാശിയും ഭക്ഷണത്തിനോടാ കാണിക്കല്. വിശന്നു കിടന്നാ എല്ലാമായല്ലോ ല്ലേ?. എവിടേലും തല കറങ്ങി വീണാലോ .എന്തേലും പറ്റിയാലോ.വലുതാവും തോറും ചെറിയ കുട്ടികളെ സ്വഭാവം കാണിക്കാ..“ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ചൂടെ നീങ്ങി നിന്ന് ചെറിയ ദേഷ്യം കാട്ടി ഞാനതുംമ്പറഞ്ഞൊന്നു ശ്വാസം വിട്ടു.എന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വന്ന ശകാരത്തിന്റെ പിടിയിലായിരുന്നു അമ്മ.ആ മുഖത്തു എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു തരം അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. ആ നോട്ടം കണ്ടപ്പോ,എന്നും താടക സ്വഭാവം കാണിച്ച അമ്മപെണ്ണിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ നിൽപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ പാവം തോന്നിയെങ്കിലും. ഇങ്ങനെയൊന്നും പറഞ്ഞില്ലേൽ അമ്മയെനിക്ക് ഒരു വിലപോലും തരില്ല.