“അമ്മേ, എഴുന്നേൽക്ക്. നമുക്ക് ലഗേജുമെടുത്ത് വേഗം ആ പുതിയ കോട്ടേജിലേക്ക് മാറാം,” രാജേഷ് തിടുക്കം കൂട്ടി. അവന് എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവിടെനിന്ന് മാറണമായിരുന്നു.
“പോകാമെടാ… നീയിങ്ങനെ ധൃതി വെയ്ക്കാതെ,” താര മകനെ നോക്കി മടിയോടെ പറഞ്ഞു.
അരവിന്ദ് പെട്ടെന്ന് ഇടപെട്ടു,
“രാജേഷ്, നീ അത്രയ്ക്ക് ധൃതി കൂട്ടണ്ടടാ. റിസോർട്ടിന്റെ മെയിൻ ഗേറ്റ് ഇപ്പോൾ ലോക്കാണ്. ഇനി പോലീസ് വന്നാൽത്തന്നെ ഞങ്ങൾ സ്റ്റാഫുകൾ ചെന്ന് തുറന്നു കൊടുത്താലേ അവർക്ക് അകത്തേക്ക് കയറാൻ പറ്റൂ. പോലീസ് വണ്ടി വരുമ്പോൾ ഞാൻ നിനക്ക് ഫോൺ ചെയ്യാം. അതുപോരേ?” വള്ളിപുള്ളി തെറ്റാതെയുള്ള പ്ലാനിംഗോടെ അരവിന്ദ് പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊടുക്ക് അരവിന്ദ് മോനേ… പേടിക്കേണ്ട കാര്യത്തിന് മാത്രം നമ്മൾ പേടിച്ചാൽ പോരെയോ? അരവിന്ദിന്റെ ഫോൺ വരുമ്പോൾ നമുക്ക് പതുക്കെ ഈ പുറകിലെ വഴിയിലൂടെ പുതിയ കോട്ടേജിലേക്ക് നടന്നാൽ മതിയല്ലോ,” താര അരവിന്ദന്റെ വാക്കിനെ പിന്തുണച്ചു.
“അത് മാത്രമല്ല, എന്തൊക്കെയായാലും നിങ്ങൾ ഒപ്പമല്ലേ ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. പോലീസ് വന്ന് അവരെ പൊക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ വെറുതെ അവിടെ ചെന്ന് ഒന്ന് മുഖം കാണിച്ച്, കാര്യമന്വേഷിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ നിന്നോണം കേട്ടോ . . എന്നാൽ പിന്നെ പിന്നീട് ആർക്കും നിങ്ങളെ ഒട്ടും സംശയം തോന്നുകയുമില്ല,” അരവിന്ദ് അടുത്ത ബുദ്ധി ഉപദേശിച്ചു.
താര അതുകേട്ട് രാജേഷിനെ നോക്കി,
“കേട്ട് പഠിക്കെടാ… അരവിന്ദ് പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ കണ്ടോ? എത്ര സൂക്ഷ്മമായിട്ടാണ് അവൻ ഓരോന്നും പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നത്!”
സ്വന്തം അമ്മ തന്റെ ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നെ ഇങ്ങനെ താഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞത് രാജേഷിന് വല്ലാത്തൊരു വിഷമവും ജാള്യതയും ഉണ്ടാക്കി. അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം തിരിച്ചു.
അരവിന്ദ് അപ്പോഴേക്കും മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഇരുന്ന ലഗേജുകളിലേക്ക് നോട്ടമെറിഞ്ഞു. അവിടെ മൊത്തം മൂന്ന് ബാഗുകളുണ്ടായിരുന്നു.
“തൽക്കാലം ഞാൻ ഇതിൽ നിന്ന് രണ്ട് ബാഗുകൾ എടുത്ത് പുറകിലെ വഴിയിലൂടെ പുതിയ കോട്ടേജിലേക്ക് മാറ്റി വെക്കാം,” എന്ന് പറഞ്ഞ് അരവിന്ദ് രണ്ട് ലഗേജുകളുമെടുത്ത് പുറകിലെ വാതിലിലൂടെ പുതിയ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
അരവിന്ദ് ലഗേജുകളുമായി പുറത്തുപോയതും രാജേഷ് വേഗം വന്ന് വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.
മുറിയിൽ വീണ്ടും അവർ രണ്ടുപേർ മാത്രമായി. കട്ടിലിൽ അലസമായി കിടക്കുന്ന താരയുടെ ഉടലിലേക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകൾ ആർത്തിയോടെ നീണ്ടു.
“എന്താടാ ഒരു വശപ്പിശക് നോട്ടം? നീ എന്തിനാ ഇപ്പൊ അങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?”. അവന്റെ ആ നോട്ടം കണ്ടതും താര പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു,
“അമ്മയുടെ പിന്നാലെ നടക്കുമ്പോൾ ആ ഇളകിയാടുന്ന ചന്തി കണ്ടപ്പോൾ ശരിക്കും എനിക്ക് ചൂടുപിടിച്ചമ്മേ… എനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല,” രാജേഷ് തന്റെ ഉള്ളിലെ കാമം ഒട്ടും മറച്ചുവെക്കാതെ പച്ചയായിത്തന്നെ പറഞ്ഞു.
താര കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.
“ഞാൻ പറഞ്ഞ ജയയുടെ കാര്യം നീ ആദ്യം റെഡിയാക്ക്. എന്നിട്ട് മതി നിന്റെ ഈ ചൂടുപിടിക്കലൊക്കെ. ഇപ്പൊ ഉണ്ടായ ചൂടങ്ങ് തൽക്കാലം ഇറക്കി വെച്ചേക്ക് മോനേ,” അവൾ അവനെ തടഞ്ഞു.
“എന്നാലും അമ്മേ… ജയ ആൻ്റീയുടെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ഇപ്പൊ ഒന്ന് തൊട്ടറിയാനെങ്കിലും പറ്റിയില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും,” എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് രാജേഷ് ഒട്ടും വൈകാതെ അവൻ കട്ടിലിലേക്ക് കയറി താരയുടെ മുകളിലേക്ക് പടർന്നുപിടിച്ച് അവളെ വന്യമായി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
അവന്റെ ഈ പെട്ടെന്നുള്ള ആവേശത്തിൽ താരയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.
“ആ… കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നോ, അത്രയേ ഇപ്പൊ നടക്കൂ. അതിനപ്പുറം ഒന്നും വിചാരിക്കേണ്ട,” അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു അമർത്തി തള്ളി പറഞ്ഞെങ്കിലും രാജേഷ് പിന്മാറിയില്ല.
രാജേഷ് താരയുടെ വിയർപ്പണിഞ്ഞ കഴുത്തിലേക്ക് തന്റെ മുഖം ആഴ്ത്തി. അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും ഉയർന്ന ലഹരി പിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധം അവന്റെ നാഡീഞരമ്പുകളെ ഉണർത്തി. പതുക്കെ അവന്റെ വലതുകൈ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ട് താരയുടെ വിരിഞ്ഞ മുലകളിൽ ബനിയൻ്റെ മുകളിലൂറ്റെ അമർന്നു.