സ്വന്തം മകൾ മറ്റൊരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ കാമത്തിന് വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതും അവനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നതും കണ്ട് സുകുമാരൻ ഉറക്കെ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ജയ അപ്പോഴും പൂളിന്റെ കരയിലിരുന്ന് മദ്യഗ്ലാസിലേക്ക് നോക്കി ഇതെല്ലാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയായിരുന്നു.
ഈ സമയം സുഖ നിദ്രയിലായിരുന്ന താര തുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറന്നപ്പോൾ പുറത്തുനിന്നുള്ള അട്ടഹാസങ്ങളും വെള്ളം തെറിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളും അവളുടെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞു.
ഉറക്കച്ചടവോടെ എഴുന്നേറ്റിരുന്ന അവൾ ജനാലയ്ക്കൽ നോക്കി നിൽക്കുന്ന മകനെ വിരൽ ചൂണ്ടി ചോദിച്ചു,
“എന്തോന്ന് ബഹളമാടാ പുറത്ത്? ഈ അർദ്ധരാത്രിയിലും മനുഷ്യനെ സ്വസ്ഥമായിട്ടൊന്ന് ഉറങ്ങാൻ സമ്മതിക്കില്ലേ?”
രാജേഷ് ജനൽവിരിയിൽ നിന്നും കൈകൾ പിൻവലിച്ച് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ അവൻ്റെ അമ്മയുടെ മുഖം ശരിക്കും കാമം പിടിച്ചവളെപ്പോലെയാണവന് തോന്നിയത്.
ആ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖത്ത് വന്യമായൊരു കാമ ഭാവം മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
“ഇത് തുടങ്ങിയിട്ട് കുറേ നേരമായമ്മേ… അപ്പുറത്തെ കൂട്ടരും ആ ഫ്രീക്കൻ പിള്ളേരും കൂടി പൂളിൽ കിടന്ന് ആറാടുകയാണ്,” അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“ഓ… ആ എന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ, . എനിക്ക് വല്ലാതെ വിശക്കുന്നുണ്ട്. വല്ലതും കഴിക്കാൻ നോക്കാം,” സുഖമായ ഉറക്കത്തിന് ശേഷം വയറ്റിൽ നിന്നും വിശപ്പിന്റെ വിളി വന്നപ്പോൾ താര മകനോടായി പറഞ്ഞു.
അവൾ തന്റെ സാരിത്തുമ്പൊന്ന് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു.
അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ വടിവുകളിലേക്ക് ഒന്നു നോക്കിയ ശേഷം രാജേഷ് തന്ത്രപൂർവ്വം പറഞ്ഞു,
“എന്നാൽ നമുക്ക് മുറിയുടെ പുറകിലുള്ള വാതിലിലൂടെ റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പോകാം അമ്മേ. മുന്നിലൂടെ പോയാൽ പൂളിലെ അവരുടെ ആ കാട്ടായങ്ങൾ കാണേണ്ടി വരും. അത് കണ്ടാൽ അമ്മയ്ക്ക് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വരും, ഉറപ്പാ.” സ്മിതയും ജോണും തമ്മിലുള്ള ആ വന്യമായ രംഗങ്ങൾ കണ്ട് അമ്മ ഇപ്പോൾ അവിടെ ചെന്ന് ബഹളമുണ്ടാക്കാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല. കാരണം, സ്മിതയുടെ ഈ വഴിവിട്ട പോക്ക് തന്നെയാണ് അവളെ തങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കാൻ കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ആയുധമെന്ന് അവൻ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
താര ഒന്നു ആലോചിച്ച ശേഷം മകന്റെ വാക്ക് സമ്മതിച്ചു.
“ശരിയാ, വെറുതെ നമ്മുടെ മൂഡ് കളയേണ്ട,” അവൾ പറഞ്ഞു.
അങ്ങനെ അവർ രണ്ടുപേരും ആരും കാണാതെ, കോട്ടേജിന്റെ പുറകുവശത്തെ രഹസ്യവാതിലിലൂടെ രാത്രിയുടെ വന്യമായ തണുപ്പിലേക്ക് ഇറങ്ങി നടന്നു.
റിസോർട്ടിന്റെ പ്രൗഢമായ റസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് അവർ നടന്നു കയറുമ്പോൾ രാത്രിയിലെ ബുഫെ വിഭവങ്ങൾ മാറ്റാൻ തുടങ്ങുന്നതേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. മങ്ങിയ പ്രകാശത്തിൽ വിഭവങ്ങൾ നിരത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന മേശയ്ക്ക് അടുത്തേക്ക് രാജേഷ് നടന്നു. അവൻ തന്റെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ആവശ്യത്തിന് മാത്രം ഭക്ഷണം വിളമ്പിയ ശേഷം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ താര തന്റെ പ്ലേറ്റ് നിറയെ പലതരം ഭക്ഷണങ്ങൾ കൂട്ടിയിടുന്നത് കണ്ടു. ആ തണുപ്പിൽ അവളുടെ വിശപ്പ് അത്രയ്ക്കേറെ ഉണർന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്ത് വിശപ്പാ അമ്മേ ഇത്? ഒരുവട്ടം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണമെങ്കിൽ വീണ്ടും വന്നു എടുക്കാമല്ലോ? ഇതിപ്പോ പ്ലേറ്റ് നിറഞ്ഞു കവിയുകയാണല്ലോ,” രാജേഷ് പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
താര അവനെ നോക്കി വശ്യമായി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. “ഓ, ഈ ബുഫെ എന്ന പരിപാടി എനിക്ക് മഹാ ബോറാടാ. കുറച്ചു കഴിച്ച്, വീണ്ടും പ്ലേറ്റും എടുത്തു നടന്നു വന്നു ഇതിലേക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്ന പരിപാടിക്ക് എന്നെ കിട്ടില്ല. ഒന്നിച്ച് എടുത്തു സുഖമായിട്ടിരുന്നു കഴിക്കണം, അതാ എന്റെ ഒരു രീതി,”
അവൾ തന്റെ സാരിത്തുമ്പ് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് ഒരു മേശയ്ക്കരികിലേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അവർ രണ്ടുപേരും ആസ്വദിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആ സമയത്താണ്, “എടാ രാജേഷ്…” എന്ന് വളരെ പരിചിതമായ ഒരു ശബ്ദം റസ്റ്റോറന്റിൽ മുഴങ്ങിയത്.