പുറത്ത് സ്വിമ്മിംഗ് പൂളിൽ ജോണും സ്മിതയും പണ്ണൽ കഴിഞ്ഞ് തളർന്ന് വെള്ളത്തിൽത്തന്നെ അലസമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ജയ ഇപ്പോഴും അവിടെത്തന്നെ ഒരു ഭ്രാന്തിയെപ്പോലെ നിൽപ്പുണ്ട്.
താര തിരിഞ്ഞ് രാജേഷിനെ നോക്കി.
“എടാ… പുറത്ത് അവർ പരിപാടി നിർത്തി. ജയച്ചരക്ക് ഇപ്പോൾ ആകെ ഇളകി നിൽക്കുകയാണ്. ഈ സമയത്താണ് നീ അവിടെ ചെന്ന് അവളെ കയ്യിലെടുക്ക് മുത്തേ….. ” അവൾ വശ്യമായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
രാജേഷ് വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ച് അമ്മയെ ആവേശത്തോടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“… അമ്മ പുതിയ മുറിയിലേക്ക് പോയ്ക്കോ … ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങട്ടേ…”.
“… ശരീ മോനേ …”.
മുറിയിൽ ബാക്കിയായ ബാഗ് എടുത്ത് ഇരുവരും പുതിയ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
—————————————————————————-
അങ്ങനെ ആ വന്യമായ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ പുതിയ കോട്ടേജിനുള്ളിൽ രാജേഷും താരയും തങ്ങളുടെ കെണികൾ നെയ്തുകൂട്ടി. നേരം പുലരാൻ ഇനി ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ മാത്രമേ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. കാടിന്റെ വന്യമായ തണുപ്പും അരിച്ചെത്തിയ മഞ്ഞും ആ റിസോർട്ടിനെ പൂർണ്ണമായും മൂടിയിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ഏകദേശം എട്ട് മണിയായപ്പോഴേക്കും അപ്പുറത്തെ കോട്ടേജുകളുടെ ഭാഗത്തുനിന്നും വണ്ടികൾ വന്നു നിൽക്കുന്ന ശബ്ദവും ആളുകളുടെ ബഹളവും കേട്ടുതുടങ്ങി.
രാജേഷ് വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി. വളരെ ദൂരെ പോലീസ് ജീപ്പ് നിൽക്കുന്നു.
അരവിന്ദ് പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ കാര്യങ്ങൾ നടന്നിരിക്കുന്നു. രണ്ട് പോലീസ് ജീപ്പുകൾ റിസോർട്ടിന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
പോലീസുകാർ ആ കോട്ടേജിന്റെ വാതിൽ ബലമായി തള്ളിത്തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറുന്നത് ദൂരേ നിന്ന് രാജേഷ് കണ്ടതും അവൻ അമ്മയെ വിളിച്ചു.
“… ദേ …. പോലീസുകാർ വന്നീട്ടുണ്ട് കേട്ടോ …”.
“….. ഞാനും വരുന്നെടാാാ …”. പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ രാജേഷിൻ്റെ ഒപ്പം ഇറങ്ങിയ താര പറഞ്ഞു.
അവർ അൽപ്പം മാറി നിന്ന് ആ കോട്ടേജിൻ്റെ ഭാഗത്തേക്ക് നോക്കി.
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തലയിൽ കൈവെച്ച് വിയർത്തു കുളിച്ച് നിൽക്കുന്ന സുകുമാരനെയും, കൈവിലങ്ങണിഞ്ഞ ജോണിനെയും ഫ്രെഡിയെയും പോലീസുകാർ പുറത്തേക്ക് ഇറക്കി.
അവരുടെ ബാഗുകളിൽ നിന്നും മാരകമായ സിന്തറ്റിക് ലഹരിമരുന്നുകൾ പോലീസ് കണ്ടെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
സ്മിത ഭയന്നുവിറച്ച് ഉറക്കെക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരുടെ പിന്നാലെ വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. റിസോർട്ടിൽ പരസ്യമായി ലഹരി ഉപയോഗിച്ചതിനും കൈവശം വെച്ചതിനും അവരെയെല്ലാം പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിൽ എടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഈ ബഹളങ്ങൾക്കിടയിൽ ജയ മാത്രം കാണാനില്ലായിരുന്നു.
ആ സമയത്താണ് നടക്കാൻ പോയി തിരിച്ച് വരുന്ന ജയയെ രാജേഷ് കണ്ടത്.
രാജേഷ് സംഭവത്തിൻ്റെ ചുരുക്കം പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.
എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ആകെ തകർന്നുപോയ അവസ്ഥയിൽ ജയ അടുത്തുള്ള ആളില്ലാത്ത കോട്ടേജിൻ്റെ പൂമുഖത്തെ പടികളിൽ ഇരുന്ന് കരഞ്ഞു.
അവളുടെ ഭർത്താവും മകളും പോലീസിന്റെ പിടിയിലായിരിക്കുന്നു. ഈ അപമാനത്തിൽ നിന്നും തങ്ങളെ ആര് രക്ഷിക്കുമെന്നറിയാതെ അവൾ പകച്ചുപോയി.
രാജേഷ് തിരിഞ്ഞ് താരയെ നോക്കി ഒരു ഗൂഢമായ ചിരി പാസ്സാക്കി. പതുക്കെ ചെവിയിൽ വന്ന ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
“അമ്മേ… സംഗതി ക്ലീനായി നടന്നിട്ടുണ്ട്. സ്മിതയും സുകുമാരനും ആ പിള്ളേരും ജീപ്പിൽ കയറിക്കഴിഞ്ഞു. ജയ ആൻ്റീ മാത്രം നമ്മുടെ അടുത്തും …. .”.
താരയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു വശ്യമായ മന്ദഹാസം വിരിഞ്ഞു.
“എന്നാൽ ഒട്ടും വൈകിക്കണ്ടടാ മോനേ… നീ വേഗം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല്. ആകെ തകർന്നു നിൽക്കുന്ന ആ സമയത്ത് നീ കൊടുക്കുന്ന ആശ്വാസം അവൾക്ക് ദൈവത്തെപ്പോലെ തോന്നും…..”. താര അവൻ്റെ ചെവിയിൽ ജയ കേഴ്ക്കാതെ മന്ത്രിച്ചു.
രാജേഷ് കരഞ്ഞു തളർന്നിരിക്കുന്ന ജയയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു. ജയയുടെ തോളിൽ അവൻ കൈ വച്ചു.
ജയ അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു.
“രാജേഷേ… ചതി പറ്റിപ്പോയി മോനേ… അവർ ആ പിള്ളേരുടെ കൂടെക്കൂടി എന്തൊക്കെയോ വൃത്തികേടുകൾ ചെയ്തു. പോലീസുകാർ അവരെയെല്ലാം പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി. എനിക്ക് ഇവിടെ ആരുമില്ലടാ…” ജയയുടെ മാറിടം ഭയം കൊണ്ട് വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.