“ഞാൻ എന്താടി നിൻ്റെ ഒക്കെ കഴപ്പ് മാറ്റാൻ വന്ന ഗന്ധർവ്വൻ ആണോ ! മൈരെ അവളുമാരെ പറഞ്ഞ് നീ റെഡി ആക്കിക്കോണം…”.
ഞാൻ സീറ്റിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് സാരിക്ക് പുറത്തൂടെ അവളുടെ കുണ്ടി ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…
“ആഹ്…ഉമ്മാ….. അല്ലേലെ മൂത്ത് നിക്കുവാ, പിന്നെ ഇപ്പൊ ഇവിടെ ഇട്ട് എന്നെ കളിക്കേണ്ടി വരുമേ…”
ഞാൻ പതിയെ പിടിവിട്ടു.
“ആ പിന്നെ ഒരു വഴി ഉണ്ട് ചന്ദ്രികയുടെ കെട്ടിയവൻ ലോറി ഡ്രൈവറാ, അവൾടെ മോനും അങ്ങേരുടെ കൂടെ പോകും, അവർ ദൂരത്തേക്ക് ഓട്ടം പോകുമ്പോൾ അവളുടെ വീട്ടിൽ വച്ച് പരിപാടി നടക്കും….
മറിയയാണ് കൂട്ട് കിടക്കാൻ പോകുക…” ചന്തി ഒഴിഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു..
“അതേതായാലും നന്നായി, എന്നാല് ഇനി അയാള് ട്രിപ്പ് പോകുമ്പോൾ പറ, രണ്ടിൻ്റെയും കടി ഒരുമിച്ച് തീർക്കാം…”
“അയാള് ഇന്ന് രാത്രി പോകും എന്നാ പറഞ്ഞത്…”
“ആഹാ അപ്പൊ എല്ലാം തീരുമാനിച്ച് വന്നേക്കുവാ അല്ലേ… ഇന്ന് രാത്രി ഒന്നും പറ്റില്ല, നാളെ പകൽ പറ്റുമോ ? അവളുടെ വീടിൻ്റെ അടുത്ത് വല്ല വീടും ഉണ്ടോ !”
“അയ്യോ പകലോ ! അടുത്ത് വീട് ഒന്നും. ഇല്ല, ഞാൻ ചോദിച്ചിട്ട് നാളെ
പറയാം… കൊച്ചു മുതലാളി നാളെ വരില്ലേ !”
“ആ വരും…”
അപ്പോഴേക്കും അരവിന്ദൻ വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു… ഞാൻ തിരിച്ചു സീറ്റിൽ പോയി ഇരുന്നു…
“ശ്രീഹരി…”
“ആ അരവിന്ദേട്ടാ കേറി വരൂ…. ശെരി ഇത്ത പൊയ്ക്കോളൂ…. പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ മറക്കണ്ട…” അവർ കുണ്ടി കുലുക്കി പോകുമ്പോൾ അരവിന്ദൻ പാളി നോക്കുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“സത്യത്തിൽ എനിക്ക് ചെറിയ ചളിപ്പ് ഉണ്ട്, ശ്രീഹരിയുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് പണം വാങ്ങാൻ…” അയാള് എനിക്ക് മുന്നിലുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഏയ് എന്തിന് നമ്മൾ കുടുംബക്കാർ അല്ലേ, അതൊന്നും സാരം ഇല്ല…. വല്ല്യച്ഛൻ പറഞ്ഞു എന്തോ ബിസിനസ് ആവശ്യത്തിന് ആണെന്ന്…” ഞാൻ മേശ തുറന്ന് പണം കൈമാറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു….
“എനിക്ക് ഈ ഏലവും കുരുമുളകും ഒക്കെ കയറ്റി വിടുന്ന പരിപാടി ആണ്… അതിൻ്റെ അഡ്വാൻസ് പൈസക്ക് ഓരോ അഡ്ജസ്റ്റ് മെൻ്റ് ആണ്…
ഒരു സ്ഥിരം പാർട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു അവർ ഈ കൊല്ലം പെട്ടെന്ന് അങ്ങ് പിന്മാറി അപ്പൊ ഇത്തിരി കുടുക്കം വന്നു… ഈ സീസൺ മൊത്തത്തിൽ പോയി… ഇനി ഇപ്പൊ അടുത്ത സീസൺ നോക്കണം….”
“ഓ… അങ്ങനെ…” ഇയാളെ സഹായിച്ചാൽ അപ്പൊ ഗുണം ഉണ്ട്… നോക്കട്ടെ മഹേന്ദ്രൻ അപ്പൂപ്പനോട് സംസാരിക്കണം ആദ്യം അടുത്ത മാംസമോ മറ്റോ എസ്റ്റേറ്റിൽ ഒന്ന് പോകാം…
“എങ്കിൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ ശ്രീഹരി, ലേശം തിരക്ക് ഉണ്ട്, ഒരു ദിവസം വീട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങണം നമുക്ക് ഒന്ന് കൂടാം…”
“തീർച്ചയായും….”
അയാള് പണവുമായി പോയി… ഞാൻ ഓരോ കാര്യങ്ങൾ നോക്കി അങ്ങനെ ഇരുന്നു.
………………………………………………………………………
എനിക്ക് വലിയ
വിശപ്പ് തോന്നാത്തത് കൊണ്ട് ഉച്ചക്ക് കഴിക്കാൻ ഒന്നും പോയില്ല… പക്ഷെ ഒരു മൂന്ന് മൂന്നര ആയപ്പോൾ വിശക്കാൻ തുടങ്ങി ഞാൻ ഉത്തമനോട് പോകുക ആണ് നാളെ കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞു ബുള്ളറ്റും എടുത്ത് ഇറങ്ങി…
കവലയിൽ എത്തുന്നതിന് മുന്നേ വഴിയരികിൽ എന്നെ കാത്ത് യാമി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു…
എനിക്ക് ചെറിയ പേടി തോന്നി…. “ദാഹത്തോടെ അവളെ കാണരുത്…” എന്ന തിരുമേനിയുടെ വാക്കുകൾ ഞാൻ ഓർത്തു…
വണ്ടി നിർത്തിയപ്പോൾ പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു…
“എന്താ മാഷേ… മറന്നോ…”
“തന്നെ മറക്കാനോ ! അന്ന് എന്തേ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയത്…” ഞാൻ വണ്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ശബ്ദം സാധാരണ ആക്കി പറഞ്ഞു…
“അതേയ് മാഷിൻ്റെ കയ്യും ചുണ്ടും ഒന്നും വെറുതെ ഇരിക്കാത്തത് കൊണ്ടാ…” അവൾ ചിരിച്ചു
“എന്തിനാ യാമി ഈ വെയിലത്ത് നിൽക്കുന്നത്, കയറ് എനിക്ക് വിശക്കുന്നു… നമുക്ക് കവലയിൽ പോയി വലതും കഴിക്കാം…”
“ആ തമ്പുരാൻകുട്ടിയുടെ വണ്ടിയിൽ കേറി ഞാൻ കവലയിൽ പോയാൽ നല്ല ചേല് ആകും… വിശക്കുന്നുണ്ടേൽ ഞാൻ ഒരു സ്ഥലത്ത് കൊണ്ടുപോകാം… അവിടെ നല്ല പഴങ്ങൾ ഉണ്ട്….എപ്പോഴും ഈ ചോറും അതും ഇതുമൊക്കെ അല്ലേ കഴിക്കുന്നത്… പ്രകൃതി വേറെ എന്തൊക്കെ നമുക്ക് തന്നിട്ടുണ്ട്…”