“എന്താ ഏട്ടാ… പെട്ടെന്ന് നിർത്തിക്കളഞ്ഞത്..?” അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ലഹരിയും കുറുമ്പും നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.
“മോളെ… അത്… ഞാൻ…” അവന് വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി, വിക്കി.
മിനി ഒട്ടും മടിക്കാതെ അവളുടെ മൃദുവായ ചൂണ്ടുവിരൽ അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ വെച്ച് തടഞ്ഞു. മിണ്ടരുത് എന്ന് പറയുന്നതുപോലെ അവൾ അവനെ നോക്കി.
മുറിയിൽ എങ്ങും മൂകമായ, മന്ത്രവാദം പോലെ ഘനത്ത ഒരു അന്തരീക്ഷം.
മിനി അവൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് കുറച്ചുകൂടി ഏന്തിനിന്ന്, തന്റെ ചുണ്ടുകൾ അവൻ്റെ ചുണ്ടുകളോട് വളരെ അടുപ്പിച്ചു. രണ്ടുപേരുടെയും ചൂടുള്ള ശ്വാസോച്ഛ്വാസം ആ മുറിയിൽ പരസ്പരം കലർന്നു പടർന്നു.അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ നിന്നും വിരൽ സാവധാനം മാറ്റി, അവൾ
അവനോടായി പറഞ്ഞു:”ഇനി എന്റെ ഏട്ടൻ ഒന്നും പറഞ്ഞ് വിഷമിക്കേണ്ട…”അത്രയും പറഞ്ഞതും, അവൾ ഒട്ടും സമയം കളയാതെ അവൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ വായിലാക്കി ആർത്തിയോടെ ഊമ്പി വലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഇതുവരെ പേടിച്ചും പരുങ്ങിയുമുള്ള മനസ്സോടെ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്ന അഭിയ്ക്ക്, അവളുടെ ആ തീവ്രമായ ആദ്യ ചുംബനം എല്ലാറ്റിനുമുള്ള പൂർണ്ണമായ സമ്മതമായി തോന്നി. അവൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അവസാനത്തെ പേടിയും ആ നിമിഷം അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതായി. രണ്ടുപേരും സർവ്വനിയന്ത്രണങ്ങളും മറന്ന്, പരസ്പരം അധരങ്ങൾ കൈമാറാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു…
മിനിയുടെ ആർത്തിയോടെയുള്ള ചുംബനം യാന്ത്രികമായി അവനെ വീണ്ടും അവളിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു, ഇതുവരെ അനിയത്തിയായി മാത്രം കണ്ടിരുന്നവൾ, പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനിലെ പുരുഷനെ വീണ്ടും ഉണർത്തി.
അവൻ അവളിൽ നിന്നും ഒട്ടും പിന്നോട്ട് പോയില്ല. തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കറുത്ത ഷോർട്ട്സിനുള്ളിലൂടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ച്, അവളെ തന്നിലേക്ക് ആഞ്ഞ് ചേർത്തു. മിനിയുടെ കൈകൾ അഭിയുടെ കഴുത്തിൽ പിരിഞ്ഞു മുറുകി. രണ്ടുപേരും സർവ്വനിയന്ത്രണങ്ങളും മറന്ന്, ആ കട്ടിലിൽ കിടന്ന് പരസ്പരം അധരങ്ങൾ ആഴ്ത്തി നുകരാൻ തുടങ്ങി.❤️
ചുംബനത്തിനിടയിൽ, അഭിയുടെ കൈകൾ അവളുടെ ടി-ഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ താഴേക്ക് നീങ്ങി, അവളുടെ വെളുത്ത വയറിൽ തലോടി. അവിടെനിന്നും അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ വിരിഞ്ഞ തുടകളിലേക്ക് കൈകൾ പടർത്തി. ഷോർട്ട്സിന്റെ തുണിയില്ലാത്ത ആ ഭാഗത്ത് അവന്റെ തഴമ്പിച്ച കൈകൾ അമർന്നപ്പോൾ മിനി ഒരു ചെറിയ ഞരക്കത്തോടെ കണ്ണുകളടച്ച് ആ സുഖത്തിൽ ലയിച്ചു.
കാമത്തിന്റെ ഉന്മാദത്തിൽ, അവരുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം മുറിയിലാകെ കനത്തു പടർന്നു.
ചുംബനത്തിന്റെ ലഹരി പതുക്കെ അടങ്ങിയപ്പോൾ, അഭിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് വലിയൊരു കുറ്റബോധം ഇരച്ചുകയറി. സ്വന്തം ചോരയായ അനിയത്തിയെയാണ് താൻ ഈ രൂപത്തിൽ ആഗ്രഹിച്ചതും തഴുകിയതുമെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഭാരമായി അമർന്നു. അവന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു വന്നു.
“മോളെ… നമ്മൾ ഈ കാണിച്ചത് വലിയ തെറ്റാണ്,” വിക്കിവിക്കി, കരച്ചിലിന്റെ വക്കോളമെത്തി അവൻ പറഞ്ഞു. “നീ എന്റെ സ്വന്തം അനുജത്തിയാണ്… നമ്മൾ തമ്മിൽ ഇത് പാപമാണ്. നമ്മുടെ അമ്മയെയും കുടുംബത്തെയും കുറിച്ചൊക്കെ ഞാൻ നേരത്തെ ചിന്തിക്കേണ്ടതായിരുന്നു… എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് മിനീ…”
എന്നാൽ, അഭിയുടെ ആ സങ്കടം കണ്ട മിനി ഒട്ടും പതറിയില്ല. അവൾ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് ആശ്വാസത്തോടെ അവന്റെ കവിളുകളിൽ തടവി.
“ഏട്ടാ… വെറുതെ കുറ്റബോധം വിചാരിച്ച് സങ്കടപ്പെടേണ്ട,” അവൾ അതീവ ശാന്തതയോടെ, പക്വമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “ഇതൊന്നും ആരും മനപ്പൂർവ്വം ചെയ്യുന്നതല്ല. മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന വികാരങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഇത്തരം ബന്ധങ്ങളുടെ വേലിക്കെട്ടുകൾ പലപ്പോഴും അഴിഞ്ഞു വീഴാറുണ്ട്. നമ്മൾ പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഈ ബന്ധങ്ങൾ നോക്കിയല്ലെന്ന് രണ്ടുപേർക്കും അറിയാമല്ലോ… എന്നാലും “അമ്മ”?? അമ്മ ഒന്നും അറിയില്ല അരും അറിയാത്തിടത്തോളം കാലം നമ്മൾ ഒന്നായിരിക്കും.” ഏട്ടന് എന്നെ വിശ്വസിക്കാം..