സെർവന്റ് ഓടിച്ചെന്ന് മുകളിൽ നിന്നും ഒരു പൊതി താഴേക്ക് എത്തിച്ചു. ദേവൻ അത് വാങ്ങി ഞങ്ങളുടെ നേരെ നീട്ടി.
“ഇത് എന്റെ വക ഒരു ചെറിയ സമ്മാനമാണ്… ശ്യാം ആൻഡ് വേദു,”
അവൻ വേദുവിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ഞാൻ ആ പൊതി വാങ്ങി. അതിനുള്ളിൽ വിലകൂടിയ ഒരു ഫോറിൻ മദ്യത്തിന്റെ കുപ്പിയും, അന്താരാഷ്ട്ര ബ്രാൻഡിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള ഒരു പെർഫ്യൂമും, ഒപ്പം ചില വിദേശ ചോക്ലേറ്റുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പെർഫ്യൂം വേദുവിന് വേണ്ടിയുള്ളതാണെന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നു.
“താങ്ക് യു വെരി മച്ച് സാർ… ഇതൊന്നും വേണ്ടതായിരുന്നു,”
ഞാൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇറ്റ്സ് ഓക്കേ ശ്യാം… നമുക്ക് വീണ്ടും കാണാം,”
ദേവൻ എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി പറഞ്ഞു നിർത്തി.
അവരോടെല്ലാം അവസാനമായി യാത്ര പറഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ ആ വലിയ ആഡംബര വില്ലയുടെ പടികളിറങ്ങി കാറിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. കാറിലേക്ക് കയറി വാതിൽ അടയ്ക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് വേദുവിന് ശരിക്കും ശ്വാസം നേരെ വീണത്. ഞാൻ വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് ആ ഗേറ്റ് കടന്ന് ഹൈവേയിലേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ, കാറിനുള്ളിലെ നിശബ്ദതയിലും ഞങ്ങളുടെ രണ്ടുപേരുടെയും മനസ്സിൽ കുറച്ചു മുൻപ് നടന്ന ആ നിമിഷങ്ങളുടെ ചൂട് പുകയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.