“ശ്യാം… ഞാനൊരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെടാൻ ആണ് നിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിപ്പിച്ചത്…”
“പറഞ്ഞോളൂ സാർ..?”
“ മലേഷ്യയിൽ നമ്മുടെ ബ്രാഞ്ചിൽ കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ടാണ് കിടക്കുന്നത്… അവിടെയുള്ള കാര്യങ്ങളെല്ലാം വിശ്വസ്തതയോടെ മാനേജ് ചെയ്യാൻ പറ്റിയ ഒരു ഹ്യൂമൻ റിസോഴ്സ് എനിക്ക് വേണം. എനിക്ക് ഏറ്റവും വിശ്വാസമുള്ളത് നിന്നെയാണ്. നിനക്ക് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അവിടുത്തെ ചാർജ് ഏറ്റെടുക്കാം.”
ഞാൻ ഒന്നുയർന്നു കേട്ടു.
“മലേഷ്യയിലോ സാർ?”
“അതെ… ഇപ്പോൾ ഇവിടെ തരുന്ന സാലറിയുടെ നാലിരട്ടിയാണ് ഞാൻ അവിടെ നിനക്ക് ഓഫർ ചെയ്യുന്നത്.
ആഡംബര വില്ലയും കാറും എല്ലാം കമ്പനി നോക്കിക്കോളും. നിനക്കും നിന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും പുതിയൊരു മികച്ച ലൈഫ് ആയിരിക്കും അത്,”
വർമ്മ പറഞ്ഞു.
നാലിരട്ടി ശമ്പളം! എനിക്ക് ശരിക്കും ഒരു ബമ്പർ ലോട്ടറി അടിച്ച അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്. കോർപ്പറേറ്റ് ലോകത്ത് ആരും കൊതിക്കുന്ന വലിയൊരു ഓഫർ. എങ്കിലും പെട്ടെന്ന് ഒരു മറുപടി പറയാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല, കാരണം കല്യാണം കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ, ഒപ്പം ബാംഗ്ലൂരിലെ ചില സാഹചര്യങ്ങളും മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു.
“വലിയൊരു ഓഫർ ആണ് സാർ… എനിക്ക് ഒന്നു ആലോചിച്ചിട്ട് പറയാൻ സമയം വേണം,”
ഞാൻ വിനയത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇറ്റ്സ് ഓക്കേ ശ്യാം… നിനക്ക് ആലോചിക്കാൻ മൂന്ന് മാസം സമയമുണ്ട്. അതിനുള്ളിൽ ഒരു തീരുമാനം പറഞ്ഞാൽ മതി. നീ കൂടെയുണ്ടാകണം എന്നാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം,”
വർമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
അതോടെ ആ ബിസിനസ്സ് സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ച് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും മുറി വിട്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
ഞങ്ങൾ ഡൈനിങ് ഹാളിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ വർമ്മയുടെ ഭാര്യയും സെർവന്റും ചേർന്ന് വലിയൊരു മേശ നിറയെ വിഭവസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെ ലിവിങ് റൂമിലോ ഡൈനിങ് ഏരിയയിലോ വേദുവിനെ കാണാനില്ലായിരുന്നു.
ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കുന്നത് കണ്ട് സുധേവ് വർമ്മയുടെ ഭാര്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു:
“വേദുവിനെ തിരയുകയാണോ ശ്യാം? അവൾ ദേവന്റെ കൂടെ ഈ വീടൊക്കെ ഒന്ന് ചുറ്റിക്കാണാൻ പോയതാ… മുകളിലെ ഉണ്ട്…””
അത് കേട്ടപ്പോൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു ചെറിയ മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി.
എന്റെ ഭാര്യ അപരിചിതനായ ഒരു പുരുഷന്റെ കൂടെ ഒറ്റക്ക് വീട് ചുറ്റിക്കാണാൻ പോയിരിക്കുന്നു…
തികച്ചും നോർമൽ ആയൊരു കാര്യം ആണെങ്കിൽ. പോലും. എന്തോ അത് കേട്ടപ്പോ ഒരു സുഖവും പിന്നെ കുറച്ചു പേടിയും….
“ഞാൻ അവളെയൊന്ന് വിളിച്ചിട്ട് വരാം മേടം…..”
എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ മുകളിലേക്കുള്ള ഗോവണിപ്പടികൾ ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗത്തിൽ നടന്നു. എന്റെ മനസ്സ് ആ വലിയ വീടിന്റെ മുകളിലത്തെ നിലയിൽ വേദുവും ദേവനും തമ്മിൽ ഇപ്പോൾ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരിക്കും എന്ന ചിന്തകളിലേക്ക് പതുക്കെ കാടുകയറാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
മുകളിലത്തെ നിലയിലേക്കുള്ള ഓരോ പടികളും കയറുമ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിക്കൂടി വന്നു. ഭയത്തേക്കാൾ ഏറെ, എന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന ആ ഒരു വന്യമായ വികാരമാണ്—എന്റെ പെണ്ണിനെ മറ്റൊരുവൻ നോക്കിക്കാണുന്നതിൽ എനിക്ക് കിട്ടുന്ന ആ ഒരു പ്രത്യേക സുഖം —ഇപ്പോൾ ഉണർന്നു വരുന്നത്.
ഹാളിന്റെ അറ്റത്തുള്ള വലിയൊരു ഗാലറി റൂമിന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ എനിക്ക് ഉള്ളിൽ നിന്നുള്ള സംസാരം കേൾക്കാമായിരുന്നു. വാതിൽ പകുതി തുറന്നു കിടക്കുകയാണ്. ഞാൻ പെട്ടെന്ന് അകത്തേക്ക് കയറാതെ, ആ വാതിലിന്റെ മറവിൽ ഒളിഞ്ഞുനിന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി.
അവിടെ, ഭിത്തിയിൽ വലിയൊരു മോഡേൺ ആർട്ട് പെയിന്റിംഗ് തൂക്കിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അതിന്റെ മുന്നിലായി ദേവനും എന്റെ വേദുവും നിൽക്കുകയാണ്.
ആറര അടിയോളം പൊക്കമുള്ള ആ കരുത്തനായ പുരുഷന്റെ തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ വേദു തികച്ചും ഒരു കൊച്ചുപെണ്ണിനെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.
“ഇതാണ് അലക്സാണ്ടറുടെ പ്രശസ്തമായ ഒരു പെയിന്റിംഗ്… ലവ് ആൻഡ് ലസ്റ്റ് …
പ്രണയവും കാമവും ഇടകലർന്ന ഒരു ദൃശ്യ ഭംഗി…തനിക്ക് കണ്ടിട്ട് വല്ലതും