ചാർജ് ആയി നിയമിച്ചു.ഹീരാലാലിന് വർഗീസിനെ പോലെയുള്ള ഒരാളെ ആയിരുന്നു ആവശ്യം. ഹോസ്പിറ്റൽ അയാൾക്ക് മറ്റു ബിസിനെസ്സുകൾക്കുള്ള ഒരു മറ ആയിരുന്നു. ഹീരാലാലിൻ്റെ മയക്കു മരുന്നുകൾ സൂക്ഷിക്കാനും അത്യാവശ്യം അവയവക്കച്ചവടം നടത്താനും അയാൾ ആ ഹോസ്പിറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചു. വളരെ വിശ്വസ്തരായവരെ മാത്രമാണ് അവിടെ ജോലിക്ക് വച്ചിരുന്നത്. ഓരോ ജോലിക്കാരെയും ഹീരാലാലും വർഗീസും നേരിട്ട് സെലക്ട് ചെയ്തതാണ്. ശാന്തിബെന്നിൻ്റെ കീഴിലുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ ചികിൽസിക്കുന്നതും വർഗീസ് ആണ്. പലപ്പോഴും അവരുടെ ഗർഭം കലക്കേണ്ടി വരുമായിരുന്നു. ഇതെല്ലാം കാരണം വർഗീസ് ഒരുപാട് കാശ് സമ്പാദിച്ചു. കൂടാതെ ആവശ്യത്തിൽ കൂടുതൽ പെണ്ണുങ്ങളെയും അയാൾക്ക് കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു രാത്രി ശാന്തിബെന്നിൻ്റെ ഒരു പെണ്ണിനേയും കൂട്ടി രണ്ട് ലൈൻ കൊക്കയ്നും കയറ്റി അർമാദിച്ചു കിടന്നുറങ്ങുമ്പോളാണ് ഫോൺ വിളി വന്നത്. ശാന്തിബെന്നിൻ്റെ ബംഗ്ളാവ് വിശാലമായ ഒരു സ്ഥലത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടിട്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും വലിയ മതിലുകളാൽ മറച്ചിരുന്ന ബംഗ്ളാവിനു ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും സായുധ സംരക്ഷകരും വേട്ടനായ്ക്കളും സംരക്ഷണമൊരുക്കി. ബംഗ്ളാവിലെത്തിയ വർഗീസിനെ മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ഒരു മുറിയിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി. അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ സലീന അപ്പോളും ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ശാന്തിബെൻ വർഗീസിനെ കണ്ട് എണീറ്റ് ചെന്നു. “രാത്രി വരുന്ന വഴി കാറിനു മുന്നിൽ പെട്ടതാ. ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നു. എന്തോ ചുറ്റിക്കളി കേസാണെന്ന് തോന്നുന്നു. നീ ഒന്ന് വിശദമായി പരിശോധിക്ക്.” വർഗീസ് കട്ടിലിനരുകിലേക്ക് ചെന്ന് സലീനയെ പുതച്ചിരുന്ന പുതപ്പു മാറ്റി. സലീനയുടെ ശരീരത്തിൽ ആകെ ബ്രായും പാന്റിയുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. പരിക്ക് പറ്റിയിടത്തെല്ലാം തുണി കൊണ്ട് കെട്ടിയിരുന്നു. സലീനയുടെ വെളുത്ത് തുടുത്ത മുഖവും തേനൂറും ചുണ്ടുകളും വിങ്ങിപ്പൊട്ടി നിൽക്കുന്ന മുലകളും കടഞ്ഞെടുത്ത കാലുകളും അയാളുടെ കുണ്ണ കമ്പിയാക്കി. വർഗീസ് മുറിവ് കെട്ടിയതൊക്ക അഴിച്ച് മുറിവുകൾ വൃത്തിയാക്കി വീണ്ടും കെട്ടി. കാൽമുട്ടിനും കൈക്കുഴക്കും ഉള്ള ചതവിനു ബാൻഡേജ് കെട്ടി. നെറ്റിയിൽ ഉള്ള മുറിവും കെട്ടി പെയിൻ കില്ലർ ഇൻജെക്ഷൻ കൊടുത്തു. അതിനു ശേഷം അയാൾ ശാന്തിബെന്നിനെ നോക്കി. ശാന്തി ബെൻ കണ്ണുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചപ്പോൾ വർഗീസ് സലീനയുടെ പാന്റീസ് അഴിച്ചു മാറ്റി. രോമം നിറഞ്ഞ സലീനയുടെ പൂറിലേക്ക് അയാൾ ആർത്തിയോടെ നോക്കി. അവളുടെ കാലുകൾ വിടർത്തി വർഗീസ് അവളുടെ പൂറ് പരിശോധിച്ച ശേഷം കട്ടിലിൽ നിന്നും എണീറ്റു. “വലിയ കുഴപ്പമില്ല. കുറച്ച് ദിവസം വിശ്രമിച്ചാൽ മതി. കുറച്ച് മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ബോധം വരും. എന്തായാലും മാഡത്തിന് കോളടിച്ചു. എന്ത് ഉരുപ്പിടിയാണപ്പാ. അതും ഇത് വരെ സീല് പൊട്ടാത്ത ഒരെണ്ണം. ആർക്കാണാവോ ഈ സീല് പൊട്ടിക്കാൻ ഭാഗ്യം. മാഡം നമ്മളേം കൂടെ ഓർക്കണം.” വർഗീസ് ഒരു വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. “നോക്കട്ടെ. ഭായ് സീല് പൊട്ടാത്ത ഒരെണ്ണത്തിനെ കുറെ കാലമായി ചോദിക്കുന്നു. നിനക്കും തരാം അതിനു ശേഷം. നിനക്ക്
പിന്നെ വെറുതെ പെണ്ണാനല്ലല്ലോ, അതിനു സീല് പൊട്ടാത്തത് തന്നെ വേണമെന്നില്ല” “അതൊക്കെ മാഡം വേണ്ടത് പോലെ ചെയ്ത മതി.” “അതൊക്കെ ഞാൻ ചെയ്യാം. പക്ഷെ ഇത് പഴയ പോലെ ഫ്രീ ആയിരിക്കില്ല. കാശ് എണ്ണി തരേണ്ടി വരും”
“കാശ് എത്ര വേണേലും തരാം. പക്ഷെ ഇവളെത്തരക്കാരിയാണെന്നു അറിയുമോ? വല്ല പ്രശ്നവും ഉണ്ടാക്കുമോ?” “അത് നീ എനിക്ക് വിട്. ഇവൾക്ക് ഈ മതിലിനു പുറത്തേക്ക് പോകാൻ പറ്റില്ല. വല്ലാതെ മൊട കാണിച്ചാൽ ഇവിടെത്തന്നെ അരിഞ്ഞു കുഴിച്ചിടും. അല്ലേൽ നമ്മുടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ വച്ച്. നമ്മൾക്കിതൊന്നും ഒരു പുത്തരിയല്ലല്ലോ” “ഇവള് വഴിക്ക് വന്നോളും, കണ്ടിട്ട് നല്ല കടി കൂടിയ ഇനമാ”. വർഗീസ് കുറച്ച് മരുന്നുകൾ കൂടെ കുറിച്ച് നൽകി അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. സലീനക്ക് ബോധം വന്ന് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ഒരു വലിയ മുറിയിലാണെന്ന് മനസ്സിലായി. ദേഹമാസകലം കടുത്ത വേദന അനുഭവപ്പെട്ടു. അവൾ എണീക്കാൻ വേണ്ടി പുതപ്പ് വലിച്ച് മാറ്റിയപ്പോൾ ആണ് ദേഹത്ത് ഒരു ബ്രാ മാത്രമേ ഉള്ളൂ എന്ന് മനസ്സിലായത്. അവൾ ഞെട്ടി വീണ്ടും പുതപ്പ് കൊണ്ട് മൂടി. അവൾ ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു മൂലക്ക് കസേരയിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഇരുന്ന് ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നു. സലീന കഷ്ടപ്പെട്ട് തൊണ്ടയനക്കി ശബ്ദമുണ്ടാക്കി. ഉറക്കം തൂങ്ങിയിരുന്ന സ്ത്രീ ഞെട്ടിയെണീറ്റ് സലീന ഉണർന്നെന്ന് കണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി. സലീന പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചുറ്റും നോക്കി കിടന്നപ്പോൾ അതേ സ്ത്രീ ശാന്തിബെന്നിനെയും കൂട്ടി വന്നു. “ഞാനെവിടെയാ… ഇതേതാ സ്ഥലം?” സലീന പേടിയോടെ ചോദിച്ചു. “മലയാളിയാണെന്ന് തോന്നുന്നു. നീ സംസാരിച്ച് എല്ലാം മനസ്സിലാക്ക്” ശാന്തിബെൻ കൂടെയുള്ള സ്ത്രീയോട് പറഞ്ഞു. “ഞാൻ ജാൻസി. കോട്ടയം കാരി ആണ്. പേടിക്കേണ്ട. എന്താ പേര്?” അവർ ചോദിച്ചു. “സലീന. ഞാനെങ്ങനെ ഇവിടെയെത്തി? ” “നീ ഓടി വന്ന് കാറിനിടിച്ചതാ. വഴിയിൽ ഇട്ടു പോകേണ്ടെന്ന് കരുതി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നു. ഇപ്പോൾ ശരീരവേദന ഉണ്ടോ?” സലീന തലേ ദിവസത്തെ സംഭവങ്ങൾ ഓർമ്മിച്ചെടുത്തു. അവൾക്ക് സങ്കടവും ദേഷ്യവും ഒരുമിച്ച് വന്നു. അവൾ അവളുടെ കഥ ജൻസിയോട് ചുരുക്കി വിവരിച്ചു. കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ ശാന്തിബെൻ സന്തോഷിച്ചു. ഇവളെ അന്വേഷിച്ച് വരാൻ വേറെ ആരും ഇല്ല. കാര്യങ്ങൾ എളുപ്പമായി. “നീ വിശ്രമിക്ക്. ബാക്കി വഴിയേ തീരുമാനിക്കാം. ഞാൻ കുറച്ച് ഭക്ഷണം കൊടുത്തയക്കാം.” ജാൻസി പറഞ്ഞു. ജാൻസിക്ക് ഏകദേശം ഇരുപത്തിയഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായം വരും. ഇരു നിറം, മെലിഞ്ഞ ശരീരം. അവൾ നഴ്സിങ് കഴിഞ്ഞ് ഹീരാലാലിൻ്റെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോലിക്ക് കയറി. വീട്ടിലെ ദാരിദ്ര്യാവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി അത് ചൂഷണം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിച്ചാണ് വർഗീസ് അവിടെ ജോലിക്ക് കയറ്റിയത്. തുടക്കത്തിൽ വർഗീസ് മാത്രം പണ്ണിയിരുന്ന അവൾക്ക് കൂടുതൽ കാശിനു ആവശ്യം വന്നപ്പോൾ ശാന്തിബെന്നിനെ പരിചയപ്പെടുത്തിക്കൊടുത്തു. അവരുടെ കൂടെ കൂടിയപ്പോൾ കാശ് കുറെ വന്നു തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ ഹോസ്പിറ്റലിലും ശാന്തിബെന്നിനു വേണ്ടിയും ജോലി ചെയ്യുന്നു. ഒന്ന് രണ്ടാഴ്ച്ചകൾ കൊണ്ട് സലീന പൂർണമായും ആരോഗ്യവതിയായി. അവൾ ജാൻസിയോട് അവിടുന്ന് പോകാനുള്ള ആഗ്രഹം അറിയിച്ചു. “ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട് മാഡത്തിനോടും ചേച്ചിയോടും. പക്ഷെ