കൊണ്ട് ആ ഭാഗത്ത് വട്ടത്തിൽ തടവാൻ തുടങ്ങി. പാന്റിനുള്ളിലെ ആ ചൂട് തുണിയിലൂടെ വിസ്മയയുടെ വിരലുകളിലേക്ക് പടർന്നു.
വിസ്മയ തന്റെ വിരലുകൾ പാന്റിന്റെ മുൻവശത്ത് വട്ടത്തിൽ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഒരു തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ നിഷ്കളങ്കമായി ചോദിച്ചു, “സർ, എന്താ ഇങ്ങനെ വിയർക്കുന്നത്? ഞാൻ ഈ ഭാഗം ഒന്ന് തടവുന്നത് സറിന് ബുദ്ധിമുട്ടാണോ? അതോ ഞാൻ നോക്കുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ലേ?”
സാർ ഒരുവിധം നിയന്ത്രിച്ച് ഇടറുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു, “വിസ്മയാ… അത്… അത് അങ്ങനെയല്ല. നീ… നീ ഇതൊന്ന് നിർത്തിയാൽ കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്. എനിക്ക് ശ്വാസം കിട്ടുന്നില്ല.”
അവൾ ആ മറുപടി കേട്ടതും ഒന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, വീണ്ടും അല്പം കൂടി പാന്റിൽ
അമർത്തിത്തടവി. “എന്തെങ്കിലും പൊട്ടുന്ന സാധനം ആണോ? എങ്കിൽ ഞാൻ കുറച്ചുകൂടി സാവധാനം ചെയ്യാമേ… സർ എന്താ ഇത്ര പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ ഒരു
വിദ്യാർത്ഥിനിയല്ലേ? ഒരു ടീച്ചറുടെ ഡ്രസ്സിനുള്ളിൽ എന്താണെന്ന് നോക്കുന്നത് തെറ്റാണോ?”
സാർ തളർന്നു പോകുന്നതുപോലെ കസേരയിൽ അല്പം കൂടി താഴ്ന്നിരുന്നു. അയാളുടെ കൈകൾ ടേബിളിൽ അമർന്നിരുന്നു. “വിസ്മയാ, ഇത് തെറ്റാണ്… നിനക്ക് ഇത് എന്താണെന്ന് അറിയില്ലെ? നമ്മൾ പഠിക്കാൻ വന്നതല്ലേ?”
വിസ്മയ പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുഖം അയാളുടെ മുഖത്തിന് തൊട്ടടുത്തെത്തിച്ചു. അവളുടെ ഗന്ധം അയാളെ വല്ലാതെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു. “പഠിക്കാനാണല്ലോ സർ വന്നത്! പക്ഷെ ഈ പാന്റിനുള്ളിലെ സാധനം പഠിക്കാനാണോ അതോ കളിക്കാനാണോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. സർ പറഞ്ഞേ, ഇത് അഴിച്ചു
എന്നെ കാണിച്ചാല് സർക്ക് കുറച്ചുകൂടി കംഫർട്ട് ആകില്ലേ?”
അവൾ അയാളുടെ മറുപടിക്കായി കാത്തുനിൽക്കാതെ, സിബ്ബിന്റെ അറ്റം തൊട്ട് താഴേക്ക് വിരലുകൾ കൊണ്ട് ഒരു ലൈൻ വരച്ചു. സറിന്റെ ശരീരം ആ സ്പർശനത്തിൽ ഒന്നാകെ കുതറി. അയാൾ ഒരു വല്ലാത്ത ശബ്ദത്തോടെ, “വിസ്മയാ, പ്ലീസ്…” എന്ന് അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, അയാളുടെ തന്നെ ശരീരം അവളുടെ ഓരോ നീക്കത്തോടും അനുകൂലമായി പ്രതികരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിസ്മയയുടെ ചോദ്യങ്ങൾ അയാളുടെ യുക്തിയെ പൂർണ്ണമായും തോല്പിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഓരോ ചോദ്യത്തിനും ഉത്തരം പറയുമ്പോൾ സറിന്റെ ശബ്ദം കൂടുതൽ ദുർബലമായി, പകരം ഒരു മൃഗത്തിന്റെ ഞരക്കം പോലെയുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ അയാളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു തുടങ്ങി.
വിസ്മയ തന്റെ കുസൃതി നിറഞ്ഞ നോട്ടം
സറിന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മാറ്റാതെ, വിരലുകൾ പാന്റിന്റെ സിബ്ബിൽ നിന്ന് മാറ്റി അല്പം മുകളിലേക്ക്, വയറിന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് ഉയർത്തി പതുക്കെ തടവി. സറിന്റെ ശ്വാസഗതി അതിവേഗത്തിലായിരുന്നു.
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “സർ, ഞാൻ നോക്കുന്നതുകൊണ്ട് സർക്ക് ഇഷ്ട്ടം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണോ? അതോ വേറെന്തെങ്കിലും അസ്വസ്ഥതയാണോ? ഈ സാധനം സർ പഠിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്ന വല്ല ഉപകരണവുമാണോ? ഇതിനെന്തിനാ സർ ഇത്ര വലിയ ഒരു സാധനം പാന്റിനുള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്?”
സാർ ഒരു ചെറിയ ഞരക്കത്തോടെ തല പിന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. അയാൾക്ക് മറുപടി പറയാൻ വല്ലാത്ത പാടുപെട്ടു. “വിസ്മയാ… അത്… അത് നിനക്ക് മനസ്സിലാകില്ല… അതൊക്കെ… പ്രകൃതിദത്തമായ കാര്യങ്ങളാണ്… നീ ഇതൊന്ന് നിർത്ത്…”
അവൾ കേട്ടഭാവം പോലും നടിച്ചില്ല. പകരം
അവൾ കൂടുതൽ അടുത്തു. “പ്രകൃതിദത്തമായ കാര്യങ്ങളോ? അപ്പൊ സർ ഇതിനെ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് അറിയാമല്ലേ? ഇതിനെന്തിനാ സർ ഉപയോഗിക്കുന്നത്? പഠിപ്പിക്കാന് ആണെങ്കില് പിന്നെ എന്താണ് എന്നെ കാണിച്ചാല് കുഴപ്പം?
അവളുടെ ചോദ്യങ്ങൾ സറിന്റെ ഉള്ളിലെ കാമത്തെ ഇരട്ടിയാക്കി. അയാൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു, “നീ… നീ വല്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്… ഇത് പഠിത്തം അല്ല… ഇതൊക്കെ… വലിയ തെറ്റാണ്…”
വിസ്മയ അത് കേട്ട് ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. “തെറ്റോ? സർ അല്ലേ പറഞ്ഞത് ഇത് പ്രകൃതിദത്തമാണെന്ന്! പ്രകൃതിദത്തമായ കാര്യങ്ങൾ എന്തിനാ സർ തെറ്റാണെന്ന് പറയുന്നത്? സർ ഇതിനെപ്പറ്റി കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരാൻ തയ്യാറാണോ?