വിസ്മയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും സർ കസേരയിൽ തല താഴ്ത്തിയിരുന്നു. ആ വലിയ കുണ്ണയുടെ തളർച്ചയ്ക്കിടയിലും, നടന്ന കാര്യങ്ങൾ അയാളെ വല്ലാത്തൊരു കുറ്റബോധത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ഒരു അധ്യാപകനായ താൻ തന്റെ
വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ മുന്നിൽ ഇത്രയും അധഃപതിച്ചു പോയല്ലോ എന്ന ചിന്ത അയാളെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു.
“വിസ്മയാ…” അയാൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. “എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ വലിയൊരു ആശ്വാസം തോന്നുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ, എനിക്ക് വലിയൊരു കുറ്റബോധവുമുണ്ട്. നീ… നീ ഇതൊന്നും ആരോടും പറയരുത്. ഇനി എനിക്ക് നിന്നെ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. എന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥമാണ്. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെയായിപ്പോയത്… അതൊരു തെറ്റാണ്.”
അയാളുടെ വാക്കുകളിൽ നിസ്സഹായതയും നാണക്കേടും നിഴലിച്ചു നിന്നു. പക്ഷേ, അതേസമയം അയാളുടെ ഉള്ളിലെ കാമം പൂർണ്ണമായും അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അവളെ ഇനിയും കാണുമ്പോൾ തനിക്ക് ഇതേ അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടാവുമോ എന്ന ഭയം
അയാളെ അലട്ടി.
വിസ്മയ അപ്പോഴും ഒന്നും അറിയാത്തവളെപ്പോലെ, നിഷ്കളങ്കമായ മുഖത്തോടെ അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി ചേർന്നുനിന്നു. അവൾ തന്റെ കൈകളിലെ ആ ദ്രാവകം സാവധാനം തുടച്ചുമാറ്റിക്കൊണ്ട് ശാന്തമായി പറഞ്ഞു:
“സാർ എന്തിനാ ഇത്രയും വിഷമിക്കുന്നത്? ഞാൻ എന്തിനാ സാർ ഇത് ആരോടെങ്കിലും പറയുന്നത്? സാർ എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെട്ട അധ്യാപകനാണ്. സാറിന് ശാരീരികമായ അസ്വസ്ഥത ഉണ്ടായപ്പോൾ ഞാൻ സഹായിച്ചു എന്ന് മാത്രം. അതൊരു തെറ്റാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. പിന്നെ സാർ പഠിപ്പിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നൊന്നും പറയണ്ട. നമുക്ക് ക്ലാസ് തുടരാം. ഇനി സാറിന് ഇതുപോലെ എപ്പോഴെങ്കിലും അസ്വസ്ഥത തോന്നുകയാണെങ്കിൽ, മടിയില്ലാതെ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി. ഞാൻ സാറിനെ സഹായിക്കാം.”
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സർ അവളിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നോക്കി. അവളുടെ ആ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖഭാവത്തിന് പിന്നിലെ കുസൃതിയും, തന്നെ പൂർണ്ണമായും തളച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന അവളുടെ ആധിപത്യവും അയാൾക്ക് അപ്പോൾ മനസ്സിലായി. ഇനി ഒരിക്കലും തനിക്ക് ഇവളിൽ നിന്ന്
ഒളിച്ചോടാൻ കഴിയില്ലെന്നും, ഇവൾ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് തന്നെയായിരിക്കും സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതെന്നും അയാൾക്ക് അപ്പോൾ ഉറപ്പായി. കുറ്റബോധം ഉണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ സാമീപ്യം അയാൾക്ക് വലിയൊരു മയക്കം നൽകി.
അയാൾ പതിയെ നിവർന്നിരുന്നു. “വിസ്മയാ… നീ… നീ വലിയൊരു കുട്ടിയാണ്.” അയാൾ ഒരു ചെറിയ നിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. അവൾ പറഞ്ഞത് അയാൾ വിശ്വസിച്ചു. ഇനി അവൾ തന്റെ എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളുടെയും കാവലാളായിരിക്കുമെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായി.
വിസ്മയയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടുകൊണ്ട് സർ തന്റെ നനഞ്ഞ അടിവസ്ത്രം ശരിയാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും അയാളുടെ കുണ്ണ പൂർണ്ണമായും തളർന്ന് ചെറുതായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അത് കണ്ട് വിസ്മയ അത്ഭുതത്തോടെ, ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “സാർ, കണ്ടോ! ആ വെളുത്ത വെള്ളം പോയപ്പോൾ ആ സാധനം ഒക്കെ ചെറുതായിപ്പോയി! സത്യത്തിൽ ഇത് എന്ത് അത്ഭുതമാണ് സാർ!”
അവളുടെ സംസാരം കേട്ടപ്പോൾ നാണവും അസ്വസ്ഥതയും കൊണ്ട് സറിന്റെ മുഖം ചുവന്നു. അദ്ദേഹം ഒട്ടും വൈകാതെ, “അത്… അത് പ്രകൃതിയുടെ നിയമമാണ് വിസ്മയാ…” എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞ് ധൃതിയിൽ ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി. അവിടെവെച്ച് അയാൾ ശരീരം വൃത്തിയാക്കി, വിയർപ്പ് തുടച്ചുമാറ്റി, അല്പം ശാന്തനാകാൻ ശ്രമിച്ചു.
കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അയാൾ തിരികെ വന്ന് ക്ലാസ് തുടങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
പുറമേ നോക്കുമ്പോൾ സാധാരണ പോലെ ക്ലാസ് എടുക്കുന്നതായി തോന്നിയെങ്കിലും, വിസ്മയയുടെ സാമീപ്യം സറിന്റെ ഉള്ളിൽ വീണ്ടും ഒരുതരം കാമത്തിന്റെ കനലുകൾ എരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ തവണയും അവൾ സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ വേണ്ടി തന്റെ അടുക്കലേക്ക് വരുമ്പോഴും, അയാൾക്ക് പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ പാടുപെട്ടു.