അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾ അബിയുടെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ സങ്കോചങ്ങളെയും
തകർത്തു കളഞ്ഞു.
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അബിയെ വല്ലാതെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. അമ്മ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ മാറ്റം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. അബി അങ്ങോട്ട് കൂടുതൽ ചേർന്നുനിന്നു, സരസ്വതിയുടെ ഇടുപ്പിൽ തൻ്റെ കൈകൾ വട്ടത്തിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. സരസ്വതി ഒരു പ്രത്യേക ഭാവത്തിൽ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു, “ഞാൻ നിന്നോട്
ചോദിക്കണം എന്ന് വിചാരിക്കുകയായിരുന്നു… എന്താണ് നിന്റെ മനസ്സിൽ?”
അബി അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. സരസ്വതി തുടർന്നു, “നീയും വിസ്മയയും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും പിണക്കത്തിലാണോ? അടുത്തൊന്നും നിങ്ങളെ പഴയതുപോലെ ഒരുമിച്ച് കാണുന്നില്ലല്ലോ.”
അബി അമ്പരപ്പോടെ ചോദിച്ചു, “എന്താ അമ്മേ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്? ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ പിണക്കമൊന്നുമില്ലല്ലോ.”
“അല്ല, പണ്ട് നിങ്ങൾ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന ആ അടുപ്പവും കളിചിരികളും ഇപ്പോൾ കാണാനില്ല, അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്,” സരസ്വതി വെട്ടിത്തുറന്നു പറഞ്ഞു.
അബി ഒന്ന് ആലോചിച്ചു, “അത്… പിന്നെ, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വളർന്നില്ലേ? പണ്ടത്തെപ്പോലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും
കൂടെ നടക്കാൻ പറ്റുമോ?”
സരസ്വതി ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല, “അതെന്താ അബീ, നടന്നാൽ എന്താ കുഴപ്പം? നിങ്ങളിങ്ങനെ അകന്നു നിൽക്കുന്നത് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ?”
അബി അല്പം വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു, “അതല്ല അമ്മേ, പണ്ട് ഞങ്ങൾ ചെറിയ കുട്ടികളായിരുന്നു. ഇപ്പൊ വിസ്മയ വലിയ പെൺകുട്ടിയാണ്. ഞാൻ അവളെ വെറുതെ തൊട്ടാലോ പിടിച്ചാലോ അവൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നാലോ എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിക്കാറുണ്ട്. പിന്നെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോൾ വിഷമം തോന്നിയാലോ എന്നും കരുതിയിട്ടാണ് ഞാൻ കുറച്ചൊന്ന് ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്നത്.”
അമ്മ ഒന്ന് ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ച് പറഞ്ഞു, “നിങ്ങൾ തമ്മിൽ കളിക്കുന്നതും തല്ലുകൂടുന്നതും ഒക്കെ ഞങ്ങൾ വല്ലാതെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ടെന്ന് അച്ഛൻ കഴിഞ്ഞ ദിവസം എന്നോട്
പറഞ്ഞിരുന്നു. നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും പ്രയാസമുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ വിസ്മയയോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ, അവൾ പറഞ്ഞത് നീയാണ് അവളെ മൈൻഡ് ചെയ്യാത്തതെന്നാണ്. അബി, നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ ഞങ്ങൾ നിന്റെ സന്തോഷത്തിന് തടസ്സമാണെന്ന്? നോക്കിക്കേ, ഞങ്ങൾക്കെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ? മക്കളുടെ സന്തോഷം തന്നെയല്ലേ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വലുത്?”
അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അബി വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥനായി. വിസ്മയയോട് തനിക്ക് വെറും സഹോദരബന്ധം മാത്രമല്ല വേണ്ടതെന്നും, അതിലുപരി എന്തോ ഒന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും അവൻ മനസ്സിൽ കരുതിയിരുന്നു. അതെങ്ങനെ അമ്മയോട് പറയും? അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.
അവൻ മനസ്സിൽ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു കൂട്ടി. ‘ഇവിടെ ഈ വീട്ടിൽ നടക്കുന്നത് സാധാരണ കുടുംബങ്ങളിൽ ഉള്ളതുപോലെയല്ല. ഇവിടെ ആർക്കും
എന്തുവേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം, അത്ര സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്. ഇന്നലെകൾ വരെ ഞാൻ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും പേടിച്ച് മാറിനിന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ഇന്ന് ഞാൻ യാതൊരു പേടിയുമില്ലാതെ ചെയ്യുന്നത്. അപ്പോൾപ്പിന്നെ ഇതും ഒരുപക്ഷേ സാധാരണയായിരിക്കാം. ചിലപ്പോൾ ഞാൻ മാത്രമായിരിക്കും ഇത്രയും ചിന്തിച്ച് കൺഫ്യൂഷൻ അടിക്കുന്നത്.’
അവൻ ആലോചനയിൽ മുഴുകി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സരസ്വതി പതുക്കെ അവന്റെ തോളിൽ തൊട്ടു, “എന്താടാ നീ ആലോചിക്കുന്നത്?”
അബി പെട്ടെന്ന് ഉണർന്നു, “ഒന്നുമില്ലമ്മേ. ശരിയാണ്, ഇനി ഞാൻ വിസ്മയയോട് പഴയതുപോലെ തന്നെ ഇടപെട്ടോളാം.”
അത് കേട്ടതും സരസ്വതിയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു ആനന്ദം വിരിഞ്ഞു. “അത് കേൾക്കാനാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും
സന്തോഷം, അബി. നിങ്ങൾ രണ്ടാളും പഴയതുപോലെ ആയാൽ അത് ഞങ്ങൾക്ക് വലിയൊരു
സന്തോഷമായിരിക്കും.”
അന്നേരത്തെ ആ സംഭാഷണത്തിന് ശേഷം അവർ ഡിന്നർ ഒരുക്കാനുള്ള ബാക്കി പണികളിലേക്ക് മുഴുകി. പണികൾക്കിടയിലും അമ്മയുടെ കൂടെ അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ ചന്തികളിലും തുടകളിലും തൊടാനും തടവാനും അബി ഒട്ടും മടി കാണിച്ചില്ല. സരസ്വതി ഇതൊക്കെ ആസ്വദിക്കുകയായിരുന്നു; അവൾ ഓരോ തവണയും അബിയുടെ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടുമ്പോൾ ചെറുതായി ഒന്ന് വിറയ്ക്കുകയും, കൂടുതൽ അടുത്ത് നിന്ന് അവനെ പ്രലോഭിക്കുകയും ചെയ്തു.