അന്ന് വൈകുന്നേരം എന്റെ മുമ്പിൽ വന്നത് എന്റെ അനിയന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരമായിരുന്നു… കണ്ണുകളിൽ നിന്നുംധാര ധാരയായി കണ്ണീറോഴുകി….
എന്റെ ശരീരമാകെ മരവിച്ച അവസ്ഥ….
അങ്ങനെ അനിയൻ അല്ലായിരുന്നു മറിച്ചു മകൻ തന്നെയായിരുന്നു….
എന്താണ്…. എന്താണ് തെറ്റ് പറ്റിയത്…
സേനാപതി…
ഒരു വിളി അലർച്ചയായി ഉയർന്നു…
അത് കേട്ട് രാജ്യസഭയിലുള്ള എല്ലാവരും നടുങ്ങി…
പരമ ശാന്തനും സൗമ്യ ശീലനവുമായി രാജാവിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു മുഖമാണ് കണ്ടത് …
എന്താണ് സംഭവിച്ചത്…..
സേനാപതി പേടിച്ച് വിറച്ചു കൊണ്ട് ഉത്തരം നൽകി…
അത്…….ശാന്തി ചർച്ച…..അതിൽ ചതിയുണ്ടായിരുന്നു….
അവസാനം വരെ ജീവനുണ്ടായിരുന്ന ഭടൻ ശാന്തിചർച്ചയുടെ മറവിൽ നമ്മളെ ചതിയിലൂടെ ആക്രമിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു…
അവസാന നിമിഷം വരെ പൊരുതി നിൽക്കാൻ അങ്ങയുടെ അനുജൻ….
മഹാസേനയെ സജ്ജമാക്കു…
ഇനി…ഈ… ഭൂമിയിൽ…. അങ്ങനെയൊരു രാജ്യം വേണ്ട…..
ആ രാത്രി തന്നെ വമ്പിച്ച സൈന്യത്തോട് കൂടി അഗസ്ത്യ മഹിഷരാജ്യം ആക്രമിച്ചു….
ദേവേന്ദ്രയെ ക്രൂരമായി വകവരുത്തി…
ഇതിൽ മഹിഷായിലെ ജനങ്ങളും വളരെ സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു…
തന്നെ കാണാൻ വന്ന ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ അഗസ്ത്യ ഉറക്കെ പ്രഖ്യാപിച്ചു….
ഇനി മഹിഷ ഇല്ല…..വിദർഭ മാത്രം…
________________
അഗസ്ത്യ യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചു, അവന്റെ രാജ്യത്തെ വിദേശ ഭരണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ആ വിജയം താങ്ങാനാവാത്ത ഒരു നഷ്ടം ഉണ്ടാക്കി….. സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പിന്റെ ജീവൻ…..
വിജയം ശൂന്യമായി തോന്നി, അവന്റെ അവശേഷിച്ച ഒരേയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ രക്തത്താൽ കളങ്കപ്പെട്ട ഒരു വിജയം….
ഏകനായ രാജകുടുംബാംഗം എന്ന നിലയിൽ, അഗസ്ത്യൻ ഇപ്പോൾ അഗാധമായ ഏകാന്തതയും ഗുരുതരമായ ഒരു പ്രശ്നവും നേരിട്ടു…
. അവൻ തന്റെ ജനങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു, പക്ഷേ എന്ത് വില കൊടുത്തു?
അവന് ഒരു പിൻഗാമിയില്ല, രാജവംശം തുടരാൻ കുടുംബവുമില്ല…
ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാവിയുടെ ഭാരം അവന്റെ തോളിൽ മാത്രം വിശ്രമിച്ചു, അത് ഏതൊരു കിരീടത്തെക്കാളും ഭാരമുള്ളതായിരുന്നു.
തന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് അവൻ ഒരു വീരനായിരുന്നു, എന്നാൽ അവന്റെ ദുഃഖത്തിൽ അവൻ മറ്റാരെയും പങ്കാളിയാക്കിയില്ല….
കൊട്ടാരത്തിലെ നിശബ്ദത കൂടുതൽ ആഴത്തിലായി,
അവന്റെ ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ഒരു ഭയാനകമായ പ്രതിധ്വനി…..
അവന്റെ മനസ്സ് കൊണ്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു അവനനാഥാനണെന്ന്….
അവൻ യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ചു, പക്ഷേ ഏറ്റവും വലിയ യുദ്ധം – അവന്റെ സ്വന്തം ഏകാന്തതയോടും അവന്റെ രാജവംശത്തിന്റെ ഭാവിയോടുമുള്ള യുദ്ധം – ഇനിയും തുടങ്ങിയിട്ടില്ലായിരുന്നു.
അഗസ്ത്യയുടെ വിഷമത്തിന് മറ്റൊരു കാരണം കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു….
രാജ്യത്തിലെ സിംഹാസനം ശപിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ്, അഗസ്ത്യയുടെ ഒരു പൂർവ്വികനാണ് ആ ശാപം വരുത്തിവെച്ചത്.
“ആരെങ്കിലും ഈ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നാൽ, അവർക്ക് സന്താന സൗഭാഗ്യമുണ്ടാവില്ല……
ആ ശാപം സത്യമായി ഭവിച്ചു.
ആരാണോ രാജാവാകുന്നത്, അവർക്ക് കുട്ടികളുണ്ടായില്ല.