അവൾ ഗേറ്റിൽ വന്നിറങ്ങുന്നതു കണ്ടതും ഞാൻ വണ്ടി സ്ലോ ചെയ്തു .. അയാൾ ബുള്ളറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങി അവളോട് എന്തോ സംസാരിച്ചോണ്ടു നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു … അവളുടെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് ആരാണ് എന്നറിയില്ലായിരുന്നെങ്കിലും ഉള്ളിൽ കുശുമ്പോ വേദനയോ എന്നറിയാത്തൊരു വികാരം ഉടലെടുത്തത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു…
ഒടുവിൽ അയാൾ ബുള്ളറ്റ് എടുത്തു തിരിച്ചു പോകുന്നതും നോക്കി അവൾ നിക്കുന്നത് കണ്ടു..
അവൾക് വേണ്ടപ്പെട്ട ആരോ ആണെന്ന് മനസ്സു പറയുന്നു… ഇനി ഒരു പക്ഷെ…? ഹൃദയത്തിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ എവിടെയോ ഒരു നോവിന്റെ സ്പർശം….
ശ്രുതി വന്നു അവളെയും കൂട്ടി ഉള്ളിലേക്കു നടന്നപ്പോൾ ആണ് കുറച്ചു പുറകിലായി മാറ്റിയിട്ടിരുന്ന വണ്ടി എടുത്തു ഞാൻ പാർക്കിങ്ങിലേക് പോയത്…
വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തു പുറത്തിറങ്ങുമ്പോ വാച്ചിലേക് നോക്കി.. 9.30 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു… 10മണിക്ക് ആണ് OP സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുന്നത്.. അതിനു മുൻപ് ഡ്യൂട്ടി ജോയ്നിങ് ലെറ്റർ കൊടുക്കണം.. IT ഡിപ്പാർട്മെന്റിൽ പോയി പഞ്ച് ചെയ്യാനുള്ള ബയോ മെട്രിക് ഫിംഗർ മെഷീനിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യണം…ഇതൊക്കെ ചിന്തിച്ചു ഞാൻ ആദ്യം മാനേജിങ് ഡിറ്ക്ടറുടെ റൂമിലേക്കു നടന്നു….
പ്രിത്വിയുടെ റൂമിലേക്കു സൂക്ഷിച്ചാണ് കാലെടുത്തു വെച്ചത്… ഫസ്റ്റ് ഡേ ആണ് അവൻറെ സ്വഭാവം വെച്ചു എന്തെങ്കിലും ഗുലുമാൽ ഒപ്പിച്ചു വെക്കാൻ എല്ലാ സാധ്യതയും ഉണ്ട് എന്നു മനസ്സ് പറഞ്ഞു..
“വെൽക്കം ഡിയർ… ഗൈനോക്കോളജിസ്റ് മിസ്റ്റർ അനുരാഗ് നമ്പ്യാർ “
“എടീ തിരിക്കെടീ… പൊട്ടിക്ക്… “എന്നെ വെൽക്കം ചെയ്യുമ്പോളും അവൻറെ കണ്ണ് ഡോറിനടുത്തേക് പോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു അങ്ങോട്ട് നോക്കിയാണ് അവൻറെ ഈ വെപ്രാളം…
എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല… ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ ഉണ്ട് ഡോറിന്റെ സൈഡിൽ ഡോണ ബര്ത്ഡേ സിലിണ്ടര് ക്രക്കർസും പിടിച്ചു തിരിച്ചോണ്ടിരിക്കുന്നു.. ഭാഗ്യത്തിന് പൊട്ടിയില്ല…. ഡോണയുടെ മുഖം കണ്ടു എനിക്ക് ചിരി വന്നു…
“ഇങ്ങേരു വാങ്ങാൻ പോയപ്പോള് ഞാൻ വിചാരിച്ചതാ ഈ ഐഡിയ ചീറ്റി പോകും എന്നു… ” ഡോണ അതും പറഞ്ഞു ആ സാധനം എടുത്തു അവൻറെ നേരേ എറിഞ്ഞു… ഇപ്പൊ കൃത്യമായിട് അവൻറെ തലകിട്ടാന് കൊണ്ടത്… അത്ര വേദന ഒന്നും എടുത്തില്ലന്ന് മുഖ ഭാവത്തിന് മനസ്സിലായി.. അവനു അത് പൊട്ടാത്തതിന്റെ വിഷമം ആയിരുന്നു
“എടാ മോനെ ഈ പ്രാവശ്യം നീ രക്ഷ പെട്ടു ഇനിയും ദിവസം ഉണ്ടല്ലോ… ഞാനിതു പൊട്ടുമോ എന്നു നോക്കീട്ടെ വാങ്ങു “
“ഏതു… ഈ സിലിണ്ടര് ക്രക്കറോ… “
ഞാൻ ചോദിച്ചോണ്ടു ഡോണയെ നോക്കി…
അവൾ തലക് കയ്യും കൊടുത്തിരുന്നു ചിരിക്കുന്നു…
അപ്പോളാണ് പൊറിഞ്ചുവിന് അബദ്ധം മനസ്സിലായത്… അവൻ ഒരു വിഡ്ഢി ചിരി പാസ്സാക്കി…
“മേയ് ഐ കമിങ് സാർ ” ഹാഫ് ഡോറിനു പുറത്തു നിന്നും ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു മെയിൻ ഡോർ പൂർണമായും തുറന്നിട്ടിരുന്നു.. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഹാഫ് ഡോറിനപ്പുറത്തു നിന്നിരുന്നത് പല്ലവി ആണെന്നെനിക് മനസ്സിലായി…
ഞാൻ ഇരുന്ന സീറ്റിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല…
അവൾ ഉള്ളിലേക്കു വന്നു..
എന്താ പല്ലവി..? പൃഥ്വി ചോദിച്ചു..
സാർ… 9.50ആയി
സോ വാട്…? പൃഥ്വി വീണ്ടും ചോദിച്ചു..
സാർ അത്… അവൾ പറയാൻ മടി ഉള്ള പോലെ നിന്നു…
എന്താ പല്ലവി കാര്യം പറയു.. പൃഥ്വി വീണ്ടും ചോദിച്ചു
എംഡിയുടെ റൂമിൽ മറ്റൊരാൾ കൂടി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത് കൊണ്ടാവണം അവൾ പറയാൻ വന്നതു പറയാൻ മടിക്കുന്നതാണെന്നു മനസ്സിലായി… എങ്കിലും ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല…
സാർ.. പേഷ്യന്റ്സ് വന്നു തുടങ്ങി കുറച്ചു പുതിയ ടോക്കൻസും കൊടുത്തു.. ഇതുവരെ ഡോക്ടർ എത്തിയില്ല…
ഓഹ്… ഒക്കെ… ഓക്കെ.. അതാണോ കാര്യം.. ഞാൻ ഡോക്ടറെ വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ…
പല്ലവി പൊക്കൊളു… അല്ലെങ്കിൽ പല്ലവി.. ഒപിയിൽ പോയി മീര ഡോക്ടറെ അസ്സിസ്റ്റ് ചെയ്തോളു.. ഡോക്ടർ വരുമ്പോൾ ഞാൻ വിളികാം ഒക്കെ..
ഗൈനക്കിലെ കാത്തിരിക്കുന്ന പേഷ്യന്റ്സിനോട് പറഞ്ഞോളൂ ഡോക്ടർ വരും എന്നു..
ഓക്കെ…
പല്ലവി സംശയത്തോടെ ഇറങ്ങി പോകുന്നത് അവിടെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന cctv സെർവർ കണക്ട് ചെയ്തിരുന്ന Led ഡിസ്പ്ലേയിൽ കണ്ടു..