അപർണ – മരുഭൂമിയിലെ മാണിക്യം 64

“ജയൻ ചേട്ടാ, ഇങ്ങോട്ടു ഒന്ന് നോക്കിയേ”

അപർണ്ണയുടെ വിളി കേട്ടു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ജയന്റെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം പതിഞ്ഞത് ഏതൊരാണിനെ പോലെയും അവളുടെ ഉരുണ്ടു നിവർന്നു നിലക്കുന്ന മുലകളിലേക്കും ഇറക്കിവെട്ടിയ കഴുത്തിന് താഴെയുള്ള ചാലിലേക്കും ആണ്. ജയന്റെ ശരീരത്തിൽ ആകെ ഒരു കോരി തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ‘ഇവളുടെ മുലകൾക്ക് ഇത്ര വലിപ്പമോ??’ ജയൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. അയാൾക്ക്‌ ആ മനോഹര മുലകുന്നുകളിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് സ്വന്തം ഭാര്യ സഹോദരി ആണെന്നതും എവിടെയാണെന്നും മറന്നു കൊണ്ട് ജയൻ ഇരുന്നിടത്തു നിന്നും എഴുന്നേറ്റു .

അപർണ്ണയ്ക്കാകട്ടെ ജയൻ തന്റെ മുലകളിയ്ക്ക് തന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു എന്തോ പോലെ തോന്നുവാൻ തുടങ്ങി. മുൻപ് പല പുരുഷൻമാരും അവളുടെ മുലകളെ കണ്ണ് കൊണ്ട് കാർന്നു തിന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ആദ്യമായാണ് അവൾ ഒരു പുരുഷൻ തന്റെ മുലകളെ ഇത്ര രൂക്ഷമായി നോക്കുന്നത് കാണുന്നത്. അവളുടെ നെഞ്ചിൽ ഒരു പുകച്ചിൽ അനുഭവപെടുവാൻ തുടങ്ങി.

“ഈ ചേട്ടൻ എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ…” എന്ന് പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അവൾ കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന ഷാൾ താഴെക് വലിച്ചിട്ടപ്പോൾ ആണ് ജയന് പരിസരബോധം വന്നത്.

ജയന് ആകെ നാണക്കേട് തോന്നി. തന്റെ നോട്ടം അവൾ കണ്ടിരിക്കുമോ എന്ന ചിന്തയിൽ അപർണ്ണയുടെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന അവനു അവളുടെ മുഖത്തേക് നോക്കാൻ തോന്നിയില്ല. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത മട്ടിൽ വെറുതെ മൊബൈൽ സ്‌ക്രീനിൽ പരതി കൊണ്ട് അപർണ്ണയുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്ന് ചോദിച്ചു:

“എന്താ മോളെ?”

“ഇതെല്ലാം കണ്ടോ വല്ലാത്ത ഇറുക്കം ശ്വാസം മുട്ടുന്നു”

ജയന് അപ്പോഴും അവളുടെ മുഖത്തേക് നോക്കുവാൻ ഉള്ള ചമ്മൽ വിട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല. അവളെ അലക്ഷ്യമായി ഒന്ന് നോക്കി മൊബൈലിലേക് തന്നെ കണ്ണോടിച്ചു.

“നല്ല വൃത്തി ഉണ്ട് …പാക്ക് ചെയ്തോ …”

അവൾക്ക് തെല്ലൊന്നു ദേഷ്യം വന്നു. ജയന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും മൊബൈൽ പിടിച്ചു വാങ്ങി അവൾ ചോദിച്ചു:

“ഇപ്പോഴും ഒരു മൊബൈൽ …. മര്യാദക് നോക്കി പറ ചേട്ടാ” ജയൻ തന്റെ മുലകളിലേക്ക് നോക്കല്ലേ എന്ന പ്രാർത്ഥന മാത്രം ആണ് അവൾക്കു ഉണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാൽ അവളുടെ പ്രാർത്ഥന ദൈവം കേട്ടില്ല..ജയൻ വീണ്ടും നോക്കിയത് നേർത്ത പിങ്ക് ഷാളിനുള്ളിലെ മുല ചാലിലേക്കാണ് ..അത് ഇത്രയും അടുത്ത് നിന്നും..അവളുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുവാൻ തുടങ്ങി.. പെട്ടന്ന് തന്നെ കണ്ണെടുത്ത ജയൻ ഇത്തവണ അവളെ ശെരിക്കും ഒന്ന് നോക്കി.

“ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞതാ. ഇപ്പൊ നല്ല രസമുണ്ട് കാണാൻ..സിനിമ നടിയെ പോലെ ..”

“ശെരിക്കും…?” അവളുടെ കവിളുകളിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

“പിന്നല്ലാതെ….”

“അപ്പോൾ ഇതെടുക്കാം അല്ലെ?”

“എടുത്തോ… ” ഇത് പറഞ്ഞു അവളുടെ മുഖത്തേക് നോക്കി.

അപർണ്ണ ഒന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ട്രയൽ റൂമിലേക്കു പോയി. അവളുടെ ചിരി കണ്ട ജയന് ആകെ മുഷിഞ്ഞതു പോലെ ആയി. താൻ നോക്കിയത് അവൾ അറിഞ്ഞു കാണുമോ എന്ന ചിന്ത കുറച്ചു നേരത്തേക് എങ്കിലും ജയന്റെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.

ഷോപ്പിംഗ് കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചുള്ള യാത്രയിൽ അപർണ പതിവ് പോലെ ജയനോട് സാധാരണ രീതിയിൽ വർത്തമാനം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു എങ്കിലും ജയന് അവളുടെ മുഖത്തു നോക്കി മറുപടി പറയാൻ ഉള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. താൻ ഒരു മര്യാദയും ഇല്ലാതെ അവളുടെ മാറിടങ്ങളിലേക് നോക്കിയതിൽ ഉള്ള കുറ്റ ബോധവും ചമ്മലും അവന്റെ മനസ്സിനെ തളർത്തികൊണ്ടിരുന്നു.

അങ്ങനെ കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി. അന്ന് നടന്ന കാര്യം ജയൻ മറന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അതിനിടക് ചില ജോലി കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അപർണ്ണക്ക് ശെരിയാക്കാൻ നോക്കി എങ്കിലും ഒന്നും നടന്നില്ല. പയ്യെ പയ്യെ അവൾ അവിടുത്തെ ജീവിതവുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങി. അവളുടെ വസ്ത്രധാരണത്തിലും മറ്റും എല്ലാം കാര്യമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നു തുടങ്ങി. റൂമിൽ എല്ലാം ചുരിദാറിനു പകരം അവൾ ടി ഷർട്ട് എല്ലാം ധരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇറുകിയ ടി ഷർട്ടിൽ തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകൾ പലപ്പോഴും ജയനും സുലൈമാനും എല്ലാം കണ്ണിനു കുളിർമയേകുന്ന കാഴ്ച ആയിരുന്നു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *