അച്ചുവും കിച്ചുവും ഇതൊക്കെ കേട്ടു നെഞ്ചിൽ കൈ രണ്ടും പിണച്ചു കെട്ടി നിൽക്കുന്നു. തമിഴ് അത്ര കണ്ടു അങ്ങോട്ട് മനസിലായില്ലേലും ദേവച്ഛനേ തമിഴൻ വെല്ലുവിളിച്ചതാന്നു മനസിലായി. അച്ചുവിന്റെ ശ്രദ്ധ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് താഴെ ഇരിക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയിലേക്ക് പോയി തുളസികതിർ പോലെ നൈർമല്യമുള്ള ഒരു കുട്ടി കരഞ്ഞിട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു വെളുത്ത കവിളൊക്കെ ചുമന്നിരിക്കുന്നു ആ കവിളിൽ അഞ്ചു വിരൽപാടുകൾ അച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ തീ പാറി.
അച്ചുവും കിച്ചുവും അമ്മമാരെ ഒന്ന് നോക്കി സമ്മു രണ്ടു പേരുടെയും കവിളത്തു കൈ വെച്ചു “ഇനി വാമനപുരത്തു കാലു കുത്താൻ അവന്മാര് ഭയക്കണം. വാമനപുരം എന്ന പേര് കേട്ടാൽ അവന്മാര് നിങ്ങളെ ഓർക്കണം.” “മ്മ്..” അച്ചുവൊന്നു മൂളി അച്ചുവിന്റെ പൂച്ചകണ്ണുകൾ കലങ്ങി ചുവന്നു അതിൽ നിന്നു മനസിലാക്കാം അവന്റെ ദേഷ്യം.
കൈയിലെ വാച്ചും പോക്കറ്റിൽ നിന്നു മൊബൈലും എടുത്തു അമ്മമാരെ ഏല്പിച്ചു രണ്ടു പേരും.. ഇത്രയും വലിയ വെല്ലുവിളികളും സംഭവങ്ങളും നടക്കുമ്പോഴും അവിടെ കൂടിയവരിൽ പലരുടെയും ശ്രദ്ധ അച്ചുവിന്റേം കിച്ചുവിന്റേം സമ്മുവിന്റേം സാരുവിന്റെമൊക്കെ മുഖത്താണ്.. എന്തോ അത്ഭുതം കാണുന്ന മാതിരിയാണ് അച്ചൂനേം കിച്ചൂനേം നോക്കുന്നെ.
തമിഴണ്ണൻ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു അങ്ങ് കേറി പോകുവാരുന്നു ഈ സമയം….
“ആമാ ഓൻ മവലുങ്ക വന്തിട്ടെന്നു കെട്ടാരെ ഇവളുങ്ക താനാ… അടടാ എന്ന ഷേപ്പ് എന്ന ഓടമ്പ് ഒന്ന് തൂക്കിട്ടേണ ഒണ്ണു ഫ്രീയാ അപ്പിടിയെ ജില്ല് മാതിരി ഇരുക്ക്.. ഇവളുങ്കളെയും തൂകിടലം ടാ മച്ചി…
“ദേവച്ച.. ഇത് ഞങ്ങള് നോക്കിക്കോളാം അമ്മമാരുമായിട്ട് മാറി നിന്നോ… “മക്കളെ നിങ്ങളെന്തു ചെയ്യാൻ പോവാ അവന്മാര് ഒരുപാടു പേരുണ്ട്…
“അച്ഛാ ഇങ്ങു പോരു… അതു അവര് നോക്കിക്കോളും…”
നിങ്ങളെന്താ കുട്ട്യോളെ ഈ പറയുന്നേ അവര് എത്ര പേരുണ്ടെന്ന അവരോടു ഇവരെങ്ങനെ മുട്ടി നിക്കുമെന്ന… നിങ്ങളിങ്ങു വാ ഞാനാ കമ്മീഷണറേ ഒന്നു വിളിക്കാം… ”
“അച്ഛാ അച്ഛൻ പറഞ്ഞില്ലേ പാലോട്ട്മംഗലത്തെ സിംഹക്കുട്ടികൾ ആണ് അവരെന്നു. അതങ്ങനെ ആണോ അല്ലയൊന്നു ഇന്നവര് ഇവിടെ തെളിയിക്കും അച്ഛനിങ്ങു വാ..” സമ്മു ദേവരാജന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് പുറകിലേക്ക് വലിച്ചു അച്ചുവും കിച്ചുവും മുരുകേശന്റെ അടുത്തേക്കാണ് നടന്നത്.. ഇപ്പോൾ അവരെ കാണാത്ത അന്നാട്ടിലുള്ളവരെല്ലാം അവരെ കണ്ടു. മുരുകേശനും അവരെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് കോപ്പി പേസ്റ്റ് ചെയ്ത പോലെ രണ്ടെണ്ണം 6 അടിക്കടുത്തു ഉയരം അതിനൊത്ത ബോഡി.
“യ്യാരെടാ നീങ്ക..?”
അച്ചും കിച്ചും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല നേരെ നടന്നു ചെന്നു… കിച്ചു സ്റ്റാളിൽ തമിഴൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്നതിനു താഴെ ഒന്നാമർത്തി പിടിച്ചു അച്ചു നടന്നു വന്നു കൊണ്ട് തന്നെ വാരിയെല്ലിന്റേം വയറിന്റേം സെന്ററിൽ ഒരു ചവിട്ടു അതൊരു ഒന്നര കിന്റൽ ചവിട്ടാരുന്നു. മുരുകേശൻ പുറകിലേക്ക് ഒരു കരണം മറിഞ്ഞു അവന്റെ ശ്വാസം വിലങ്ങി മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു ആഞ്ഞു ശ്വാസം വലിച്ചു നെഞ്ച് തിരുമ്മി
“പോഡുറാ അവനെ… ശ്വാസം വലിച്ചു വിട്ടു കൊണ്ട് തന്നെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അവൻ ആഞ്ജപിച്ചു.”
തലവന്റെ ആഞ്ജ ശിരസ വഹിച്ചു കൊണ്ട് ഒരുത്തൻ ഡേയ്ന്നു വിളിച്ചോണ്ട് മുന്നോട്ടേക്കോടി. അച്ചു രണ്ടു സ്റ്റെപ്പ് മുന്നോട്ടേക്ക് വച്ചു അവിടെ നിന്നു.
ഓടി വന്ന വഴി തന്നെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അച്ചുവിന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ഇടിച്ചു തമിഴൻ അച്ചു ഒന്നു ചെരിഞ്ഞു തല ഒരല്പം പുറകിലേക്ക് വലിച്ചു…. അച്ചുവിന് തമിഴന്റെ വരവും ഇടിയുമൊക്കെ സ്ലോ മോഷനിൽ കാണും പോലെ… അവനിടിച്ച കൈയിൽ പിടിച്ച് ഒന്നു വലിച്ചു വട്ടം കറങ്ങി അച്ചു… എല്ലാം ഞൊടിയിടയിൽ നടന്നു.
എന്താ ഏതാ എന്ന് മനസിലാകുന്നതിനു മുന്നേ തമിഴന്റെ കൈ പുറകിലേക്ക് മടക്കി പിടിച്ച് തമിഴന്റെ പുറകിലെത്തി അച്ചു. തമിഴന്റെ കാലിന്റെ മടക്കിനൊരു ചവിട്ട് മുട്ട് മടങ്ങി നിലത്തേക്ക് കുത്തി ഇരുന്നുപോയി ആ തമിഴൻ. അച്ചു മുരുകേശന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ഇപ്പോഴും നെഞ്ച് തിരുമ്മി നിലത്തു തന്നിരിക്കുവാണ് നമ്മുടെ മുരുകേശൻ..