ഏടത്തി എന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി. മുട്ടുകൾ തലയണയിലമർത്തി. കുനിഞ്ഞു തോർത്തെടുത്തു. അപ്പോഴും കണ്ണുകൾ എന്റെ തുടയിടുക്കിൽ തന്നെ. എന്റെ ഗദ മുഴുത്തുയർന്നു തുടങ്ങി. മുണ്ടു പൊന്തി. ഞാൻ കാലുകളകറ്റി. മുട്ടുമടക്കി ഏടത്തിയുടെ കഴുത്തിൽ കയ്യമർത്തി മെല്ലെ എന്റെ മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് നയിച്ചു.
ഏടത്തി ശ്വാസം ആഞ്ഞുവലിച്ചു. എൻെ അണ്ടികളിൾ ചൂടുള്ള നിശ്വാസം. ഞാനെന്റെ മുണ്ടൂരിയെറിഞ്ഞു. വെട്ടുന്ന കുന്തത്തിന്റെ മുനയുടെ തൊലിവലിച്ച് ഏടത്തിയുടെ കവിളുകളിലും ചുണ്ടുകളിലും നനഞ്ഞൊലിക്കുന്ന മകുടമിട്ടുരച്ചു. നനുത്ത തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ വിടർന്നു. അതു വരെ തുണ്ടുകഥകളിൽ മാത്രം വായിച്ചറിഞ്ഞ കാര്യം! ഒരു പെണ്ണിനേയും തൊട്ടിട്ടേ ഇല്ല.
ഏടത്തി ചുണ്ടുകൾ നക്കി. മുഖമുയർത്തി എൻറെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. നല്ല സ്വാദാണെടാ മോനേ നിനക്ക്. ആ വാക്കുകൾ കോരിത്തരിപ്പിച്ചു. ഏടത്തിയുടെ വിരലുകൾ കുണ്ണയുടെ മുഴുത്ത തണ്ടിലമർന്നു. ഒന്നു ഞെരിച്ചു. ആഹ്… എന്റെ നടു പൊന്തിപ്പോയി. പുതിയ കളിപ്പാട്ടം കിട്ടിയ കുട്ടിയുടെ കൗതുകത്തോടെ ഏടത്തി കടമുതൽ മകുടം വരെ തഴുകി. ഞാൻ നിന്നു വിറച്ചു. ആ നീളമുള്ള മാർദ്ദവമുള്ള കൈ കേന്ദ്രത്തിലുഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞരമ്പുകളിൽ ആരോ തൂവൽ കൊണ്ടു തഴുകുന്നപോലെ.
ഞാനാദ്യായിട്ടാ മോനേ. ഏടത്തി തുടുത്ത മുഖത്തോടെ പറഞ്ഞു. ഉള്ളിൽ ഏടത്തിയോടുള്ള സ്നേഹം നിറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് ഏടത്തിയെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. നെഞ്ചിലമർത്തി. ഒന്നും വേണ്ടെന്റെ ഏടത്തീ. ഈ സ്നേഹം മാത്രം എന്നുമുണ്ടായാൽ മതി. ഞാൻ ഏടത്തിയെ… സോറി ഏടത്തീ. ഞാൻ ആ സുന്ദരമായ മുഖത്തുമ്മവെച്ചു. എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി. എന്റെ കണ്ണീരു വീണ് ഏടത്തിയുടെ കവിളുകൾ നനഞ്ഞു.
ഏടത്തി ഇത്തിരി പിന്നിലേക്ക് മാറി. എന്റെ മുഖം ആ കൈകളിലുയർത്തി. അയ്യേ. ഇത്രേള്ളോടാ മോനേ. നിയ്യ് ഒരാങ്കുട്ട്യല്ലേടാ. ഏടത്തിക്ക് ഇഷ്ട്ടായിട്ടാടാ. നിക്ക് നിന്നെ വേണം. ഏടത്തി എന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ഭ്രാന്തമായി ഉമ്മകൾ കൊണ്ടു മൂടി. ഒരു പെണ്ണാണെടാ ഞാൻ. എനിക്കും ജീവിക്കണം. അനുഭവിക്കണം. ചോരയും നീരും വറ്റണതിനു മുന്നേ.
ഞാൻ ചെല്ലട്ടേടാ. അമ്മ അന്വേഷിച്ചാലോ. നമുക്ക് അവസരം വരും. ഇല്ലെങ്കിൽ ഉണ്ടാക്കും. ആ മുഖത്ത് ഏതൊക്കെയോ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച ഭാവം. പിന്നെ താഴോട്ട് നോക്കി പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു. മുണ്ടുടുക്കടാ. തൂങ്ങിക്കിടന്ന എന്റെ ആണത്തത്തിലൊന്നു തഴുകി. മുടിവാരിക്കെട്ടി തുണി നേരെയാക്കി ഏടത്തി കോണിയിറങ്ങി.
പിന്നീടുള്ള ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ എന്നുമോർമ്മിക്കാൻ, എടുത്തു താലോലിക്കാൻ, വിഷമങ്ങൾ മനസ്സിനെയുലയ്ക്കുമ്പോൾ അഭയം തേടാൻ…. എന്റെ പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ ദിവസങ്ങൾ.
ചെറിയച്ഛൻ എനിക്കായി വായനയുടെ ലോകം തുറന്നു തന്നു. പുള്ളിയുടെ വിശാലമായ ലൈബ്രറിയിൽ, സുഖമുള്ള പഴയ ചൂരൽക്കസേരയിലിരുന്ന് ഞാൻ മലയാള നോവലുകൾ തിന്നുതീർത്തു. പിന്നെ പതിയെ ഇംഗ്ലീഷിലും കൈവെച്ചു. പരീക്ഷയ്ക്കു തൊട്ടുമുൻപുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അല്ലാതെ പുസ്തകങ്ങളുടെ അടുത്തുകൂടിപ്പോലും പോവാത്ത ഞാൻ ഭാവനയുടെ മായാവലയത്തിൽ ലയിച്ചു. പിന്നീടൊരിക്കലും ജീവിതത്തിൽ ഭയങ്കരമായി ബോറഡിച്ചിട്ടില്ല.
സായിപ്പിനെ കണ്ടുകിട്ടാനില്ലല്ലോ. കൊഴുത്ത ചന്തിയുടെ ഇടുക്ക് കസേരക്കൈയിലമർത്തി തടിച്ച ചന്തികൊണ്ടെന്നെ ഞെരുക്കി, ഏടത്തി പറഞ്ഞു. കൈവീരലുകൾ എന്റെ മുടിയിലിഴഞ്ഞു.
അവൻ വായിക്കട്ടെടീ. ബലരാമൻ ചേട്ടൻ ഇതൊന്നും ശീലിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല. ചെറിയച്ഛൻ ചിരിച്ചു.
ഞാൻ എന്നുമെണീറ്റ്, ചെറിയമ്മയുടെ ചായയും മോന്തി ആദ്യം പറമ്പിലെന്തെങ്കിലും പണി ചെയ്യും. വീണുകിടക്കുന്ന ഒണക്കമടലുകൾ വലിച്ച് ഒന്നിച്ചു കൂട്ടുക, ചരിഞ്ഞുപോയ വാഴകൾക്ക് സപ്പോർട്ട് കൊടുക്കുക, ചെറിയമ്മയുടെ അടുക്കളത്തോട്ടത്തിൽ പുഴു തിന്ന ഇലകൾ പറിച്ചുമാറ്റുക, തെങ്ങിനു തടമെടുക്കുക, അങ്ങനെ പലതും. വല്ല്യച്ഛന്റെ പുരയിടത്തിൽ കിഴവന്റെ കൂടെ പണിയെടുത്തതിന്റെ പരിചയം. വെയിലു മൂക്കുന്നതിനു മുന്നേ ഏടത്തി വരും, കയ്യിലൊരു സഞ്ചിയും തൂക്കി. കല്ലുകെട്ടിയുണ്ടാക്കിയ ഒരു മേശയും സിമന്റിട്ട രണ്ടു ബെഞ്ചുകളും, പറമ്പിനു നടുക്ക് മാവിൻചുവട്ടിൽ , തണലത്ത്. അവിടെയിരുന്ന് ഏടത്തി സഞ്ചിയിൽ നിന്നും നാവിൽ വെള്ളമൂറിക്കുന്ന ചാപ്പാടുകൾ പുറത്തെടുക്കും. പഴങ്കഞ്ഞി, ദോശയും ചമ്മന്തിയും സാമ്പാറും, അല്ലെങ്കിൽ അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും..അങ്ങിനെയെന്തെങ്കിലും. അടുത്തു നിന്ന് വിളമ്പിത്തരും. നല്ല അഭിപ്രായം പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ശുണ്ഠിയെടുക്കും, നിർബ്ബന്ധിച്ചു കഴിപ്പിക്കും.