“മോളെ, അച്ഛൻ വെട്ടമടിച്ചു തരാം. മോള് വിരിച്ചിട്ടോ..”
അപ്പോഴാണ് നിളയ്ക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്, ‘തന്റെ വേഷം വെറും അടിപ്പാവാടയും ബ്ലൗസും മാത്രമാണ്.. ഇങ്ങനെ തന്നെ അച്ഛൻ കണ്ടാൽ?.. യ്യോ, വേണ്ട! അത് ശെരിയാവില്ല.. എന്താ ഇപ്പൊ ചെയ്ക..’
“വിരിക്കുന്നില്ലേ മോളേ?”
“ഉണ്ടച്ഛാ.”
“ആ, എന്നാ വേഗം ചെയ്യ്.”
“അച്ഛൻ വിരിക്കുവോ? എനിക്ക് എത്തൂലാ. കണ്ടില്ലേ അഴ കുറച്ച് ഹൈറ്റിലാ..”
‘അമ്പടി മോളെ!.. നിന്റെ ചിന്ത എന്റെ മേലെ ആണല്ലോ!.. ഹ്മ്മ്, എങ്കിൽ ഞാനും ഒരു നമ്പറിട്ട് കാണിക്കാം..’ രാജാശേഖരൻ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചു.
“ആ, മോള് താ, അച്ഛൻ വിരിക്കാം. അതിന് മുമ്പ് അച്ഛന്റെ വേഷവും കൂടി അഴയിലിടട്ടെ..”
“മ്മ്ം.”
രാജശേഖരൻ തന്റെ നനഞ്ഞ ബോക്സറും ഷർട്ടും ബനിയനുമെടുത്ത് ആ അഴയിലേക്ക് വിരിച്ചു. പിന്നെ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അപ്പോഴും അവളാ സാരി കൊണ്ട് മാറും വയറും മറച്ചിരുന്നു.
“മോളെ, ഇനി സാരി താ.”
“അച്ഛനങ്ങോട്ട് ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുമോ?”
“ശെരി..”
രാജശേഖരൻ പയ്യെ തിരിഞ്ഞുനിന്നു.
“അല്ല, അച്ഛനെന്തിനാ ഷർട്ടും ബനിയനുമൊക്കെ അവിടെ വിരിച്ചെ?”
ഒരു സംശയഭാവത്തോടെ നിള ചോദിച്ചു.
“മോളെ അത്, ചിലയിടതൊക്കെ നനഞ്ഞു, എല്ലാം നന്നായി ഉണങ്ങട്ടെ. മോള് സാരി താന്നേ..”
“മ്മ്ം.”
നിള പയ്യെ മുന്നിലേക്ക് കൈ നീട്ടി കൊണ്ട് ആ സാരി കൊടുത്തു. രാജശേഖരനത് മേടിച്ചു കൊണ്ട് അഴയിൽ നിവർത്തി വിരിച്ചു.
“മോളെ?”
“ഓ?”
“ബാക്കിയുള്ളത് കൂടെ ഇപ്പൊത്തന്നെ പിഴിഞ്ഞ് വിരിച്ചിട്ടാലോ?”
“അത്, വേണ്ടച്ഛാ.”
“ഹ്മ്മ്, എന്നാൽ വാ, നമുക്കകത്ത് കേറാം..”
“മ്മ്, അച്ഛൻ നടന്നോ, ഞാൻ പുറകെ വരാം.”
രാജശേഖരൻ മുന്നേ നടന്നു. എന്നാൽ ഫ്രണ്ട് വാതിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവളെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അയാളൊന്നു തിരിഞ്ഞു നിന്നു!
നിളയുടെ നനഞ്ഞ ദേഹം അയാളിപ്പോൾ ശെരിക്കും കണ്ടു.. മുലകൾ രണ്ടും ആ ബ്ലൗസിന്റെ പുറത്തേക്ക് ചാടാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ട് നില്ക്കുന്നു.. താഴെ ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും, അതിന്റെ മധ്യത്തിൽ അതിമനോഹരമായ തുടുത്ത പൊക്കിളും.. ‘എന്റെ അമ്മോ.. എന്തൊരു ചരക്കാ ഇവള്!..’ അയാൾ നാവ് കൊണ്ട് തന്റെ ചുണ്ടൊന്നു നുണഞ്ഞു..
“അയ്യോ.. അച്ഛാ! ഇങ്ങോട്ട് നോക്കല്ലേ..”
നിള പെട്ടെന്ന് തന്റെ മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് ഒരു കൈ കൊണ്ട് മറച്ചു.
“എന്താ മോളെ?”
“അത്.. ഒന്നുമില്ല.”
“എന്നാൽ മോളകത്തേക്ക് നടന്നോ, അച്ഛൻ വാതിലടച്ചിട്ട് വരാം..”
“മ്മ്ം.”
നിള വെട്ടം മറച്ചുപിടിച്ചു തന്നെ ഏകദേശരൂപം വെച്ച് ആ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. റൂമിൽ എത്തിയ പാടെ അതിന്റെ വാതിൽ കുറ്റിയിടാൻ നോക്കി. എന്നാലാ പഴയ വാതിലിന് കുറ്റിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിൽ അവൾക്ക് ചെറിയ അമർഷം തോന്നി.
‘തന്റെ ഗതി കേട്.. അല്ലാതെ എന്ത് പറയാൻ.. അവളെ ഒറ്റ ഒരുത്തിയെ വിശ്വസിച്ചാ താൻ വന്നേ.. എന്നിട്ടിപ്പോ താനും അച്ഛനും ഇവിടെ ഒറ്റക്ക്! ഹ്മ്മ്.. എന്ത് ചെയ്യാൻ.. സഹിക്കുക തന്നെ!’
അവൾ പയ്യെ ആ കതക് ചാരി. പിന്നെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് ഓണാക്കിത്തന്നെ അവളുടെ ഫോൺ അവിടെ കണ്ട കട്ടിലിന്റെ മേലെ വെച്ചു. എന്നിട്ട് അവളുടുത്തിരുന്ന പാവാടയുടെ വള്ളി പിടിച്ചുകൊണ്ട് അഴിച്ചു വിട്ടു. ആ വസ്ത്രം ഞൊടിയിടയിൽ അവളുടെ മേലെ നിന്നും അഴിഞ്ഞു താഴേക്ക് വീണു.
മറുവശത്ത്, ഹാളിൽ നിന്ന് തന്നിൽ ആകെ അവശേഷിച്ചിരുന്ന ആ മുണ്ടും കൂടി അഴിച്ച് സോഫയിൽ ഇട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു രാജശേഖരൻ. നിളയെ ഓർത്തുകൊണ്ട് അയാൾ തന്റെ കുലച്ച കുണ്ണയൊന്ന് കയ്യിൽ പിടിച്ച് താലോലിച്ചു..
‘തന്റെ ചരക്കിപ്പോൾ ഡ്രസ്സ് മാറ്റുകയായിരിക്കും.. ഇപ്പൊ പോയാൽ ചിലപ്പൊ എന്തേലും കാണാൻ പറ്റും..’ അയാൾ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ആ മുണ്ടെടുത്ത് ചുമ്മാ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിയശേഷം പയ്യെ നിള പോയ റൂമിന്റെ അടുത്തേക്ക് ഒച്ച വെക്കാതെ നടന്നു..