ഇരുട്ടടി 123അടിപൊളി 

 

“യ്യോ!”

 

ആ കുലച്ച കുണ്ണ നല്ലത് പോലെ ചന്തിയിൽ കൊണ്ടതും നിളയുടെ വാ പൊളിഞ്ഞു.

 

“എന്താ പറ്റിയെ, മോളെ?”

 

“അച്ഛാ പ്ലീസ്! കരക്ക് പോകാം..” അവൾ കെഞ്ചി..

 

“മ്മ്ം, ശെരി മോളെ.”

 

രാജശേഖരൻ പയ്യെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിളയെയും കൊണ്ട് കരയിലേക്ക് നടന്നു. എന്നാൽ ഒരു ഭാഗത്തു വെച്ച് അയാളുടെ കാൽ എവിടെയോ തട്ടി വീഴും പോലെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് നിളയെ പതിയെ താഴ്ത്തി. പിന്നെ ഒന്നൂടെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ കിടന്ന് പുകയുന്ന അവളെ ഇറുക്കെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു. അയാളുടെ നഘങ്ങൾ അവളുടെ മുതുകിൽ നല്ല വേദനയുണ്ടാക്കി. നിള അയാളുടെ കരുത്തുറ്റ കരങ്ങളിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു.

 

“അച്ഛാ!”

 

“മോളെ..”

 

“പതുക്കെ.. നോവുന്നു!”

 

“മോള് വീഴൂന്നോർത്തപ്പോൾ പിടിച്ചതാ, സോറി..”

 

“ഹ്മ്മ്, വേഗം..”

 

“ദാ എത്തി മോളെ..”

 

അയാൾ വേഗം നടന്ന് പടവുകൾ വഴി കരയിലേക്ക് കയറി. നിളയെ കൊണ്ടുപോയി മുകളിലെ ഡ്രെസ്സും ഫോണും വെച്ച പടവിൽ പതിയെ നിർത്തി.

 

“മോളെ..”

 

“ഓ?”

 

“മൊത്തം നനഞ്ഞല്ലേ..”

 

“മ്മ്ം, അ..മ്മേ! യ്യോ!..”

 

അപ്പോഴാണ് താഴെ ഇരിക്കുന്ന മൊബൈൽ ഫ്ലാഷിന്റെ വെട്ടത്തിൽ രാജശേഖരന്റെ കുലച്ച കുണ്ണ അവൾ കാണുന്നത്.. അതിന്റെ വണ്ണവും നീളവും അവളെ ശെരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു..

 

“എന്താ മോളെ പറ്റിയെ?”

 

“അത്..”

 

“പറ മോളെ, വീണപ്പോൾ എന്തേലും പറ്റിയോ?? അച്ഛൻ വേണേൽ തിരുമ്മിതരാം..”

 

രാജശേഖരൻ നിളയുടെ അടുത്തേക്ക് കുറച്ചു കൂടെ ചേർന്നു നിന്നുകൊണ്ട് അവളുടെ അരയിൽ പിടിച്ചൊന്ന് തിരിച്ചു. അവളെ തന്റെ ദേഹത്തേക്ക് അടുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരമാകെ തപ്പാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴൊക്കെ ആ കുണ്ണ വീണ്ടും അവളുടെ ചന്തിയിൽ മുട്ടി നിന്നു..

 

“യ്യോ! അതൊന്നുമല്ല അച്ഛാ!. ”

 

നിള പെട്ടെന്ന് അയാളുടെ കുണ്ണ തന്നിലേക്ക് മുട്ടാതെയിരിക്കാൻ വേണ്ടി മുന്നിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

 

“പിന്നെ?”

 

“അ..അച്ഛൻ മുണ്ട്.. ഉടുക്കുന്നില്ലേ?”

 

“അ..യ്യോ! സോറി.. അതാണോ മോളെ, അച്ഛനത് മറന്നു!”

 

രാജശേഖരൻ ഉടനെ താഴെ കിടന്ന മുണ്ടെടുത്ത് തന്റെ അരയിൽ ചുറ്റി. നിളയ്ക്കപ്പോൾ ശ്വാസം നേരെ വീണു. എങ്കിലും ആ മുണ്ടിൽ കൂടാരമടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുഴുപ്പ് കണ്ടതും അവൾക്ക് വീണ്ടും ചെറിയ പേടി തോന്നി..

 

പെട്ടെന്നു നിളയുടെ ഫോൺ റിങ്ങ് ചെയ്യാൻ തുടണ്ടി.

 

“നിമിഷയാണച്ഛാ.”

 

അവൾ വേഗം ഫോണെടുത്തു.

 

“എന്താടി, എത്താറായോ?” നിള ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“എടാ, സോറി.. നാളെയെ അച്ഛനെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യൂ, അത് പറയാനാ ഞാൻ വിളിച്ചേ. നീയും അച്ഛനും എവിടേലും റൂം എടുക്കുവോ?”

 

“ഹ്മ്മ്..”

 

“പിണങ്ങല്ലേ മുത്തേ.. വേറെ വഴി ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാ..”

 

“ഏയ് ഇല്ലെടാ, കുഴപ്പമില്ല..”

 

“എന്നാൽ ഞാൻ വെക്കുവാണേ ടാ, കുറച്ച് തിരക്കാ.”

 

“ഹ്മ്മ്.”

 

ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിള ഫോൺ ചെവിയിൽ വെച്ച് നിന്നു. ‘സ്വന്തം അച്ഛന്റെ ആവശ്യത്തിനു ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയതുകൊണ്ട് അവളോടിപ്പൊ എന്ത് പറയാനാ..’ അവൾ ചിന്തിച്ചു.

 

“എന്താ മോളെ അവൾ പറഞ്ഞെ?”

 

രാജശേഖരൻ ആകാംഷയോടെ ചോദിച്ചു.

 

“അത്‌.. അച്ഛാ, അവൾക്ക് ഇന്ന് വരാൻ പറ്റില്ലാന്ന്. നാളെയെ ഡിസ്ചാർജ് ചെയ്യുള്ളു. നമ്മളോട് തൽക്കാലം ഹോട്ടലിൽ റൂം വല്ലോം എടുക്കുവോന്നു ചോദിച്ചു.”

 

“അയ്യോ.. ഇനി ഈ നനഞ്ഞതും ഇട്ടോണ്ട് എങ്ങനെ പോകാനാ മോളെ!.. നമുക്ക് ഇവിടെ എങ്ങനേലും അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്താൽ പോരേ?..”

 

“അച്ഛാ.. അത്..”

 

“മ്മ്, മോളൊന്നും പറയണ്ട, തൽക്കാലം ഇട്ടതൊക്കെ നന്നായൊന്ന് പിഴിഞ്ഞ് എവിടേലും ഉണങ്ങാൻ ഇട്ടുകൊണ്ട് നമുക്ക് കിടക്കാം, അതാ നല്ലത്.. അല്ലാതെയിനി ഈ രാത്രിയിൽ എങ്ങോട്ടും പോകാൻ നിക്കണ്ട.”

 

“മ്മ്..”

 

അച്ഛൻ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. ‘എന്നാലും എല്ലാം നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഡ്രസ്സ്‌ പോലും അവിടെയില്ല താനും.. എന്താ രാത്രി താനിനി ഇടുക! ഹ്മ്മ്.. റൂമിൽ കയറി കതകടച്ച് കിടക്കാം. അവിടെത്തന്നെ ഈ ഡ്രെസ്സും ഊരിയിടാം, അതാ നല്ലത്..’ അവൾ തീരുമാനിച്ചു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *