രാജശേഖരന്റെ മനസ്സ് തുള്ളിച്ചാടി.
“മുതലാളീ!”
പെട്ടെന്നു പണികാരുടെ വിളി കേട്ട് അയാൾ നിളയുടെ മേലെ നിന്നും തന്റെ നോട്ടം മാറ്റി.
………….
പിറ്റേന്ന് പുലർച്ചെ തന്നെ രാജശേഖരൻ വാതിലിൽ മുട്ട് കേട്ട് കൊണ്ടാണ് എണീക്കുന്നത്. അയാൾ ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. നിള അവിടെ കുളിച്ചു റെഡിയായി ഒരു കടും നീല കാഞ്ചിപുരം സിൽക്ക് സാരിയും ധരിച്ച് നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സാരിയിൽ തന്റെ മരുമകൾ നിള ഒരു മദാലസയെ പോലെ തുടുത്ത് നില്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അയാൾക്ക് രാവിലത്തെ തന്റെ മൂത്രക്കമ്പിയായ കുണ്ണ വീണ്ടും മൂക്കുവാൻ തുടങ്ങി. അയാൾ അവളെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് വീണ്ടുമൊന്നുഴിഞ്ഞു.
“ആഹാ, അച്ഛൻ ഒരുങ്ങിയില്ലേ? എന്തായിത്, വേഗം ഒരുങ്ങിക്കേ അച്ഛാ! വേഗം പോണം..”
നിള ചെറുതായി ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
രാജശേഖരന് ആ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചെടുക്കണമെന്നപ്പോൾ തോന്നി. എങ്കിലുമയാൾ സ്വയം കണ്ട്രോൾ ചെയ്തു.
“ആ, ഉച്ചയ്ക്കല്ലേ ട്രെയിൻ മോളെ?”
“അതെ അച്ഛാ.”
“പിന്നെ എന്തിനാ മോളെ ഇത്ര നേരത്തെ പോകുന്നെ!..”
നിളയുടെ കൊഴുത്ത മാറിലേക്ക് അവൾ കാണാതെ ആർത്തിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട് രാജശേഖരൻ ചോദിച്ചു.
“അത് അച്ഛാ, എനിക്ക് കുറച്ച് ബുക്ക്സൊക്കെ മേടിക്കണമായിരുന്നു. പിന്നെ ഇവിടുള്ള കൂട്ടുകാരിയുടെ വീട്ടിലും ഒന്ന് കയറണം. അതാ നേരത്തെ പോകാവെന്നു പറഞ്ഞെ.”
“ആഹാ, എന്നാ മോള് റെഡിയായിക്കോ. അച്ഛൻ ഇപ്പൊത്തന്നെ റെഡിയാവാം.”
“ശരിയച്ഛാ..”
നിള പയ്യെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
ആ ഡ്രെസ്സിൽ എന്തോ ഒരു വശ്യത അവൾക്ക് കൂടിയിട്ടുണ്ട്.. രാജശേഖരനോർത്തു.
‘അല്ലേലും ഈ ചരക്ക് പെൺപിള്ളേര് സാരിയുടുത്താൽ അവരെ അപ്പോൾ തന്നെ പിടിച്ച് ഊക്കാൻ തോന്നും! എന്തൊരു ചന്തം!.. ഹോ..’
“നിങ്ങള് റെഡിയാവുന്നില്ലേ?”
പകുതി ഉറക്കത്തിൽ ദേവി കട്ടിലിൽ കിടന്നുകൊണ്ട് അയാളോട് ചോദിച്ചു.
“ആടീ, ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ. നീ കിടന്നോ, നേരത്തെ എണീക്കണ്ട. ബി.പി കൂടും..”
“ഹ്മ്മ്ം..”
ദേവി ഒരു സൈഡിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. രാജശേഖരൻ ഒരൽപ്പം പുച്ഛത്തോടെ തന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു. എന്നിട്ട് വേഗം ഒരു തോർത്തുമെടുത്ത് ബാത്റൂമിലേക്ക് കയറി.
……..
ഇതേസമയം നിള തന്റെ നീളൻ കണ്ണുകൾ ഐലൈനർ കൊണ്ട് എഴുതുകയായിരുന്നു. അവൾക്കപ്പോൾ ഓരോ ചിന്തകൾ വന്നു..
‘മാറ്റാൻ വേറെ ഡ്രസ്സ് എടുക്കണോ..? ആ വേണ്ട, നിമിഷയുടെ വീട്ടിലേക്കല്ലെ പോകുന്നെ. തൽക്കാലം അവളുടെ അടുത്ത് എന്തേലും ഡ്രെസ്സ് കാണും. അതൊക്കെ ഇട്ട് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാം. കെട്ടിവലിച്ച് ഇവിടുന്നേ കൊണ്ടുപോകാൻ പാടാ. വല്ലാത്തൊരു ചടങ്ങാണ് അതൊക്കെ.. ഇറങ്ങും മുമ്പേ അവളെ ഒന്ന് വിളിക്കണോ..? മ്മ്, വിളിച്ചേക്കാം, അച്ഛനും കൂടെ ഉള്ളതല്ലേ..’
അവൾ ഫോണെടുത്ത് കൂട്ടുകാരി നിമിഷയെ വിളിച്ചു. എന്നാലവളുടെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫായിരുന്നു.
‘ഹും! ഈ പെണ്ണ് ഇതെവിടെ പോയി?? ഒന്നും കൂടെ വിളിക്കണോ.. വേണ്ട, അവിടെ ചെന്നിട്ട് വിളിക്കാം. വീടൊക്കെ തനിക്ക് അറിയാം, അന്നൊരു തവണ പോയതല്ലേ.. അല്ല, ചിലപ്പൊ അവളിനി മറക്കാനും ചാൻസുണ്ട്.. എന്നാലും ഒരു സർപ്രൈസായിക്കോട്ടെ! തൽക്കാലം ഇപ്പൊ വിളിക്കണ്ട. അവിടെ ചെന്നവളെ ഞെട്ടിക്കാം..’
നിള മനസ്സിലുറപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് ഫോണെടുത്ത് തന്റെ ചെറിയ പേഴ്സിൽ വെച്ചു.
‘ഉച്ചയ്ക്കാണ് ട്രെയിൻ. കണ്ണൂരിൽ നിന്ന്. അവിടുന്ന് വിട്ടാൽ 8 മണിയ്ക്ക് എറണാകുളമെത്തും. പിന്നെ അവിടുന്ന് ഒരു അര മണിക്കൂർ ഓട്ടോ യാത്രയുണ്ട് നിമിഷയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക്. അച്ഛന് മുഷിപ്പൊന്നും തോന്നാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു. പാവം, എനിക്കു വേണ്ടിയല്ലേ ഇത്ര ദൂരം വരുന്നത്..’
നിള അതൊക്കെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് വേഗം ഒരുങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി ഹാളിൽ ചെന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് രാജശേഖരന്റെ വരവിനായി കാത്തു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അയാളും ഒരുങ്ങി വന്നു. ഒരു വെള്ളമുണ്ടും വെള്ള ഷർട്ടുമാണ് വേഷം.