എന്റെ ഈ സൈറ്റിലെ ആദ്യ കഥയാണ്, ഈ ഭാഗത്ത് തുണ്ടില്ല , കാരണം ഇപ്പൊ പറഞ്ഞാല് ഈ കഥയുടെ ആത്മാവ് ഇല്ലണ്ടാകും എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. ഈ കഥ പുരോഗമിക്കുമ്പോള് കതപത്രങ്ങള് ആവിശപ്പെടുമ്പോള് എല്ലാം ഇതിലേക്കു വന്നുചേരും എന്ന് ഞാന് ഉറപ്പു തരുന്നു . അക്ഷര തെറ്റുകള് ക്ഷെമിക്കുക. അഭിപ്രായങ്ങള് അറിയിക്കുക.
“”ഉച്ചയായി ഏട്ടാ എണീക്കുന്നുണ്ടോ ഇനി എങ്കിലും “”
ആരോ എന്റെ പുതപ്പ് വലിച്ചു എടുത്തു.
“”അയ്യേ! വൃത്തികേട് നാണം ഇല്ലാത്ത സാധനം, കിടക്കുന്ന കണ്ടോ തുണിയും മാണിയും ഇല്ലാതെ. തനികാടൻ”” അവൾ പിറുപിറുത്തു
സ്റ്റാന്റിൽ കിടന്ന ഒരു മുണ്ട് എടുത്തു എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് വെച്ചിട്ട് അവൾ ഇറങ്ങി പോയി.
ഞാൻ പതിയെ ഉണർന്നു അര ബോധത്തിൽ , മിന്നായം പോലെ ആ ഇറങ്ങി പോയ സ്ത്രീരൂപത്തിന്റെ പിന്നാമ്പുറം മാത്രം കണ്ടു.
“”ആരാ അവൾ!…. ഞാൻ ഇതെവിടെയാ?””
സ്വബോധം വീണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു എനിക്കിലും എന്റെ ബോധമനസ് ഏതോ പുകക്കുള്ളിൽ പെട്ട അവസ്ഥ. ഒന്നും വെക്തമല്ല. ഇനി ഇത് വല്ല സ്വപ്നമാണോ എന്നൊരു തോന്നൽ മനസിലൂടെ പാഞ്ഞു. ചുറ്റും ആകെ ഒന്ന് പരതി നോക്കിയപ്പോഴാണ് അത് ഞാൻ ശ്രെദ്ധിക്കുന്നത് ഞാൻ തീർത്തും നഗ്നനാണ്, എന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് നോക്കി നെഞ്ചിൽ മൊത്തത്തിൽ കാട് പിടിച്ചു കിടക്കുന്ന രോമങ്ങള്, ആരോ നെഞ്ചിൽ ഉഴുതു മറിച്ചു രോമങ്ങൾ തമ്മില്
കുരുങ്ങികിടക്കുന്നു, അതിനടിയിലൂടെ ചില വിരൽ ചാലുകൾ കാണാം ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു എനിക്ക് ഇത്രയും രോമങ്ങൾ ഇല്ലല്ലോ!. അതോടെ ഞാൻ സ്വപ്നം കാണുവാണെന്നു മനസ് പറഞ്ഞു, ഇതെന്തു സ്വപ്നം..!
ആരാണവൾ, ഞാൻ അവളെ കണ്ടിട്ടുള്ള പോലെ, അല്ല നല്ല ആത്മ ബെന്തം ഉള്ളപോലെ. അത് ചേച്ചി ആക്കുമോ? ആ.. ഈ സ്വപ്നം ഞാൻ എന്നോ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച എന്തോ ഒന്നിന്റെ ബാക്കി പത്രം ആണെന്ന് ആരോ പറയുന്നു. ആ ഒഴുക്കിൽ തന്നെ ഞാൻ എന്റെ മനസിനെ സ്വതന്ത്രമാക്കി വിട്ടു.
എന്റെ മേത്തു അവൾ എറിഞ്ഞ മുണ്ട് എടുത്തു ഉടുത്തു പാതിയെ ഞാന് എഴുന്നേറ്റു. കാലുറപ്പിച്ചു നിക്കാൻ തന്നെ നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു എങ്കിലും ഭിത്തിയിൽ പിടിച്ചു ആ മുറി വീട്ടിറങ്ങി. കണ്ടിട്ട് ഇതൊരു രണ്ട് നില വീടാണന്ന് തോന്നുന്നു, ഞാന് സ്റ്റെപ്പ് ഇറങ്ങി അകത്തുന്നു ദോശ മാവ് കല്ലില് വീഴുമ്പോള് ഉള്ള ശ് ശബ്ദം അതിനു പിന്നാലെ ചട്ടുകം ദോശ കല്ലിൽ മുട്ടുന്നു ശബ്ദം ഒക്കെ കേൾക്കുന്നു. എന്റെ ശ്രെധഅവിടേക്ക് ആയി , അവിടെ നിന്ന് ആരോ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നു. നേരത്തെ മിന്നായം പോലെ കണ്ട പെണ്ണാകുമോ? അവളെ കാണണം എന്ന് മനസു വല്ലാണ്ട് തുള്ളി. അവിടേക്ക് ചെന്നു,
“‘ഒരു നാണോം മാനോം ഇല്ലാതോരുത്തൻ, സമയത്തു മനുഷ്യനെ ഉറക്കേമില്ല നേരത്തിന് എഴുന്നേക്കേമില്ല, കിടക്കുവാ അവിടെ തുണിയും മണിയുമില്ലാതെ. കാടൻ, ഇന്നലെ കാണിച്ച പരാക്രമം കാരണം മനുഷ്യന് നിക്കാൻ വയ്യാ എന്നിട്ടും ബാക്കിയുളോര് ഇവിടെ നിന്ന് പണി എടുക്കുവാ, ഇനി എപ്പോഴേലും വരും തീറ്റിയുമില്ല കുടിയുമില്ല, എനിക്ക് ഇനി വയ്യേ “”
ആരോടെന്നില്ലാതെ ദോശ ഉണ്ടാക്കികൊണ്ട് അവൾ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടെയിരുന്നു. ഞാൻ അടുക്കള പടിയിൽ ചെന്ന് അവളെ നൊക്കി നിന്നു. ഞാൻ വന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇപ്പൊ കാണുന്നത് സാരിയിൽ നിക്കുന്ന അവളുടെ പിന്നഴകാണ്. അവളുടെ നീളത്തിന് ആ കൊട്ടാൻ സാരി ചേരും. ഇങ്ങ് പുറകിൽ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ജനറൽ വഴി അടിക്കുന്ന സൂര്യരശ്മിയിൽ അവളുടെ മുടിക്ക് ചുറ്റും സ്വർണനിറത്തിൽ മിന്നിനിക്കുന്നു. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ ഏതോ വനദേവഥ അടുക്കളയിൽ എനിക്കായി ദോശചുടുന്ന പോലെ തോന്നി. അല്ല ഇത് എന്റെ ആര്യേച്ചി അല്ലേ ഇത് , അവൾ എന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ….. നേരിട്ടല്ലേ സംസാരിക്കാൻ പേടിയുള്ളൂ ഇപ്പൊ അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലല്ലോ സ്വപ്നമല്ലേ മനസിൽ ഉള്ളത് എല്ലാം പറയാം, അല്ല ആരോ എന്നെ തെള്ളി വിടുന്നപോലെ .