_________________________________________
മാളിയേക്കൽ തറവാടിൽ കരഞ്ഞു തളർന്നു കിടപ്പായിരുന്നു എൽസി…. തോമസ് മുറിയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ എൽസി തലയുയർത്തി…
എൽസി : എനിക്കെന്റെ മോളെ കാണണം….
അലമാരയിളെ ലോക്കറിൽ നിന്നു എന്തോ പരതുകയായിരുന്നു തോമസ്…
എൽസി,: നിങ്ങൾ കേട്ടില്ലേ… എനിക്കെന്റെ മോളെ കാണണം….
തോമസ് : പോയി കണ്ടോ… പക്ഷെ വേഗം വേണം…. പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ തേവിടിശിയെയും ഞാൻ തീർക്കും….
എൽസി : നരകിക്കും നിങ്ങൾ….. എന്റെ ശാപം നിങ്ങളോട് പകരം ചോദിക്കാതിരിക്കില്ല…..
തോമസ് : നിന്റെ ശാപം…. ത്ഫൂ…..
എൽസി : നോക്കിക്കോ…. നിങ്ങൾ ചെയ്തതിനു പകരം നിങ്ങൾക്കും കിട്ടും…
തോമസ് : പകരം ചോദിക്കാൻ വരട്ടെടി…. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇനി ആര് വരാൻ…..
________________________________________
സമയം രാത്രിയായി…. മരണ ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുത്ത ആളുകളൊക്കെ പോയി വീട് വിജനമായി… ആ വീട്ടിൽ റീനയും കുഞ്ഞും പിന്നെ ബാലനും ശ്രീരാജും പിന്നെ ശ്രീരാജിന്റെ ഒരു സുഹൃത്തും മാത്രമായി…
ദേവി അവളുടെ വീട്ടിൽ രാത്രിക്കുള്ള ഭക്ഷണം തയാറാക്കുവായിരുന്നു…
ജോയ്മോൻ വൈകീട്ടാണ് പോയത്…
ബാലൻ : മോനെ രാജു….
ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ ചാഞ്ഞു കണ്ണടച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു ശ്രീരാജ്…
രാജു : ബാലേട്ടാ…
ബാലൻ : ഇന്നലെ രാവിലെ വരെ ഞങ്ങൾ കളിച്ചു ചിരിച്ചു തമാശ പറഞ്ഞു പോയതാ…. പക്ഷെ…
ബാലൻ കരഞ്ഞു തുടങ്ങി…ശ്രീരാജ് പക്ഷെ വിദൂരതയിലേക്ക് നോക്കി ഇരുന്നു..
രാജു : ഞാനും വിചാരിച്ചില്ല ഇങ്ങനെ വാർത്തയായി ബാലേട്ടൻ വിളിക്കുമെന്ന്… എന്റെ അമ്മ…..
റീന അവരുടെ പുറത്തെ സംസാരം കേട്ടു തളർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്നു… പാച്ചു അവളുടെ തൊട്ടരികിൽ ഉറങ്ങി കിടക്കുവായിരുന്നു….
റീന നന്നായി ക്ഷീണിച്ചു…. തന്റെ റൂമിൽ താൻ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്നും പിന്നെ ഭിത്തിയിലുള്ള കല്യാണ ഫോട്ടോ കണ്ടതോടു കൂടി കരഞ്ഞു തുടങ്ങി…
ബാലനും രാജുവും അവളുടെ തേങ്ങിയുള്ള കരച്ചിൽ കേട്ടു സംസാരം നിർത്തി….
അപ്പോഴേക്കും ദേവി ഭക്ഷണമായി എത്തി…
ബാലൻ : വാ മോനെ വല്ലതും കഴിക്കാം… നീ ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോ…
രാജു : മം…
ബാലൻ : കൂട്ടുകാരനെ വിളിക്കുന്നില്ലേ
രാജു : പാപ്പി…. വാ
ജീപ്പിൽ ഉറങ്ങുകയായിരുന്ന നല്ല അസ്സൽ തമിഴൻ പാണ്ടി പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു…. നല്ല ഉയരവും ശരീരവും നീളൻ മുടിയും കണ്ടാൽ ആരുമൊന്ന് ഭയക്കും…. മുഖത്ത് കുറ്റി രോമങ്ങൾ….
രാജു : ഇതെന്റെ ചങ്ങാതിയാ….പളനിവേൽ…. പാപ്പിയെന്നു വിളിക്കും
ബാലൻ : കയറി വാ…
ബാലൻ പാപ്പിയേ നോക്കി അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു….
പാപ്പി കയറി ഉമ്മറത്തിരുന്നു….താൻ അവിടെ ഇരുന്നോളാമെന്നു ശ്രീരാജിനോട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു പാപ്പി…
ബാലനും ശ്രീരാജും അകത്തേക്ക് കയറി…. റീനയുടെ മുറി ചാരി കിടക്കുവായിരുന്നു…
ബാലനും രാജുവും മേശയിൽ ഇരുന്നു… ദേവി അവർക്ക് ഭക്ഷണം വിളമ്പി കൊടുത്തു….
റീനയ്ക്കുള്ള ഭക്ഷണവുമായി മുറിയിലേക്ക് കടന്നു ദേവി…
ദേവി: മോളെ…. നീ രണ്ടു ദിവസമായി എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട്…വാ ഈ കഞ്ഞിയൊന്നു കഴിക്ക്…
റീന : എനിക്ക് വേണ്ട ചേച്ചി…. വിശക്കുന്നില്ല…
ദേവി : അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെയാ….. എന്തെങ്കിലും കഴിക്ക്… നിന്റെ കോലം ഒന്ന് നോക്ക്…. നീ പട്ടിണി കിടന്നാൽ ദോഷം പാച്ചുവിനാ….
റീന : പറ്റുന്നില്ല ചേച്ചി….
റീന ദേവിയുടെ കൈ പിടിച്ചു കരഞ്ഞു തുടങ്ങി…
ദേവി : നീ ഇങ്ങനെ കരയാതെ….. നിന്നെ എങ്ങനെ അശ്വസിപ്പിക്കണം എന്നറിയില്ല മോളെ….പക്ഷെ നീ നിന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യം കൂടി നോക്ക്….
അവരുടെ അകത്തുള്ള സംസാരം കേട്ടു രാജു ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് നിർത്തി… ബാലൻ അവനോട് കഴിക്കുന്നത് തുടരാൻ കണ്ണോണ്ട് കാണിച്ചു…
ദേവി എങ്ങനെയൊക്കെയോ അവളെ പറഞ്ഞു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ സമ്മതിപ്പിച്ചു….
റീന : ഞാൻ മുഖം കഴുകി വരാം ചേച്ചി….
ദേവി : ഞാൻ വിളമ്പി വെക്കാം…
റീന ഒരു തോർത്ത് മുണ്ടുമായി മുറിയിൽ നിന്നു പുറത്തുള്ള ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി….
ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്ന രാജു അവളെ പക്ഷെ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല…