“”മ്മ്മ്മ് …………
സമയം ഒരുമണി ആവുന്നതേയുള്ളൂ.
രണ്ടുമണിവരെ നോക്കാം മിസ്സെ… എത്തിയില്ലെങ്കിൽ നമ്മുക്ക് എവിടെയെങ്കിലും ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ പോരെ..””
“”ഞാനും ആ തീരുമാനത്തിൽ തന്നെയാണ് രണ്ടുമണിക്ക് മുന്നേ എത്തിയാൽ അവിടെ സമാധാനയായി ഇരുന്നു കഴിക്കാമല്ലോ…
എടാ …………… നമ്മളിപ്പോൾ കയറിച്ചെല്ലുന്ന ഭാഗത്തു ആദിവാസി കോളനിയൊക്കെയുണ്ട് നാളെ നമ്മുക്ക് അവിടെയൊക്കെ പോകണം.””
“”അപ്പോൾ വണ്ടികൾ വരാനും പോകാനുമൊക്കെയുള്ള സൗകര്യവും കാണുമല്ലോ…..””
“”അതൊക്കെ കാണും….
പക്ഷെ, നമ്മുക്ക് അവിടെനിന്നു വീണ്ടും കാട്ടിലേക്ക് തന്നെയല്ലേ പോകേണ്ടത്.””
“”അറിയാം മിസ്സെ …………
പക്ഷെ, സമയം ഉണ്ടെങ്കിൽ നമ്മുക്ക് വണ്ടിയിൽ പോയി എന്തേലുമൊക്കെ വാങ്ങിക്കൂടെ ആഹാരം ഉണ്ടാക്കാനുള്ള സാധനങ്ങളും കുറഞ്ഞു വരുവല്ലേ…..””
“”അതൊക്കെ ശരിയാണ്….
എനിക്കും അങ്ങനെയൊരു ഉദ്ദേശമുണ്ട് മനു.
പക്ഷെ, ഒരുമിച്ചുള്ള പോക്കുനടക്കില്ലല്ലോ….”
“”ഞാൻ പോകാം…….
കഴിക്കാൻ ആഹാരമില്ലാതായാൽ എല്ലാവരും കുഴഞ്ഞു പോകില്ലേ.””
“”സത്യം പറഞ്ഞാൽ നിന്റെ ഒരു ധൈര്യത്തിൽ കൂടിയാ ഞാൻ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്. എന്താണെന്നു വെച്ചാൽ നമ്മുക്ക് നോക്കാമെടാ.. ഒന്നാമതു പരിചയം ഇല്ലാത്ത നാടും ഭാഷയുമൊക്കെയല്ലേ ഇവിടെ..””
“”അഹ് മിസ്സെ ………… “”
രണ്ടുമണിയോടടുത്തതും എല്ലാവരും നടന്നു നടന്നു മുകളിലേക്കെത്തിയിരുന്നു..
ഒന്നു റസ്റ്റ് എടുക്കാൻ പോലുമുള്ള സ്ഥലം അവിടെ ഇല്ല എന്നതായിരുന്നു സത്യം. ഒരു മരങ്ങള് പോലും അവിടെ ഇല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട് വെയില് മുഖത്തുതന്നെയാണ് അടിക്കുന്നത്. പണ്ടെങ്ങോ ഇട്ടിട്ടുപോയ ചെറിയ ചെറിയ വീടുകളുടെ അവശിഷ്ട്ടങ്ങൾ സ്മാരകം പോലെ അങ്ങിങ്ങായി വള്ളിചെടികൾ കയറി നിൽപ്പുണ്ട്.
നിലത്തിരുന്നാൽ കൂർത്തുനിൽക്കുന്ന കല്ലുകൾ കുണ്ടിയിൽ തറയ്ക്കും അതുപോലെ ആയിരുന്നു അവിടുത്തെ അവസ്ഥ. എല്ലാവരും അവിടെയൊക്കെ നടന്നു ഫോട്ടോകളും വിഡിയോകളുമൊക്കെ മൊബൈലിലും ക്യാമറയിലുമൊക്കെ പകർത്തികൊണ്ടു തെക്കു സൈഡിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങി.
ആ വഴിക്കാണ് കോളനികൾ ഉള്ളത്…..
കുറച്ചു നടന്നതും ആദിവാസികൾ താമസിക്കുന്ന കോളനിയിലോട്ടു പോകുന്ന റോഡിൻറെ മുന്നിലെത്തി. ജീപ്പുകളൊക്കെ വന്നുപോയതിന്റെ പാടുകളും വഴിയിൽ കണ്ടതും എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തൊക്കെ വല്ലാത്ത സന്തോഷമൊക്കെ തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പാറകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് എല്ലാവരും താഴ്ചയിലേക്ക് നോക്കുന്നത്.
ചെറിയൊരു പുഴ താഴ്ചയിലൂടെ ഒഴുകുന്നുണ്ട് അതു കടന്നാൽ പിന്നെ കൊടുംകാടാണ് നാളെ കഴിഞ്ഞാൽ അതുവഴിയാണ് പിന്നെയുള്ള സഞ്ചാരം…
എല്ലാവരുംകൂടി മറുത്തൊന്നു ചിന്തിക്കാതെ മിസ്സിന്റെ പിറകിലായി താഴ്ചയിലേക്ക് നടന്നിറങ്ങുമ്പോൾ ആരുമൊന്നു ആഗ്രഹിച്ചുപോകുന്ന അതിമനോഹരമായ സ്ഥലം ആയിരുന്നു അവിടെമുഴുവൻ.
വെള്ളത്തിനടിതട്ടിലെ കൂറ്റൻ പാറകൾ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും കുളിക്കാനും കുടിക്കാനുമൊക്കെ ആവിശ്യത്തിലധികം വെള്ളം ഉണ്ടായിരുന്നു. കരയിൽ കൂറ്റൻ കാട്ടുമരങ്ങൾ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു സൂര്യനെ മറിക്കുമ്പോൾ ബാഗൊക്കെ തോളിൽ നിന്നിറക്കിയിട്ടു ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ തന്നെയെന്നു എല്ലാവരും ഉറപ്പിച്ചു…
സമയം മുന്നോട്ടു നീങ്ങി …………………
എല്ലാവരും ആഹാരമൊക്കെ കഴിച്ചിട്ട് ടെന്റും വലിച്ചുകെട്ടി അതിനകത്തു കിടന്നു ഉറങ്ങുമ്പോൾ മനു ഇതിനിടയിൽ ആരും കാണാതെ രണ്ടെണ്ണം കീറിയിട്ടു വെളിയിൽ ഇരുന്നു ഫോണിൽ കളിക്കുകയായിരുന്നു.
കൂട്ടിനു അടുത്തായി സൽമമിസ്സും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“”നിനക്ക് ഉറക്കാവൊന്നും ഇല്ലെടാ മനു ……… ??”” സൽമ തിരക്കി.
“”ഞാൻ അങ്ങനെ പകലൊന്നും ഉറങ്ങില്ല മിസ്സെ…. “”
“” എനിക്കും അങ്ങനെയാണെടാ…
പകലുറങ്ങിയാൽ പിന്നെ രാത്രി ഉറക്കമേ വരില്ല..””
“”മ്മ്മ്മ് …………
മനു മൂളുമ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകൾ പോയത് സൽമയുടെ കാലിനിടയിലേക്കാണ്.
വന്നപ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന വേഷമൊക്കെ എല്ലാവരും മാറിയെങ്കിലും മിസ്സിപ്പഴും ആ വേഷത്തിൽ തന്നെയാണ്.
മൂത്തുനിൽക്കുന്ന കരിക്കിൻകുലകൾ പോലെ മുലകളും തെള്ളിച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് കാലുകൾ അടുപ്പിച്ചും അകത്തിയും അനക്കുമ്പോൾ അവന്റെ കാലിനിടയിൽ വല്ലാത്ത വീർപ്പുമുട്ടൽ ആയിരുന്നു.
കക്ഷത്തിൽ നിറയുന്ന വിയർപ്പുകണങ്ങൾ മുലകളുടെ രണ്ടു സൈഡിലോട്ടും പടർന്നിട്ടുണ്ട്.
രണ്ടുകാലുകളും താഴെകുത്തി കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നപോലെ സൽമ പാറയുടെ മുകളിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ലെഗിൻസ് പാന്റ്സിനിടയിൽ കൂടി കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടകളുടെ സംഗമം വരെ കാണാമായിരുന്നു.