“ഓക്കേ ഉണ്ട് മോനേ… തത്കാലം പറയാറായിട്ടില്ല…..”
അപ്പോളേക്കും ആർദ്രയും അടുത്തെത്തിയതോടെ ശരണിനു കൂടുതൽ ഒന്നും ചോദിക്കാനായില്ല….
“ന്താണ് രണ്ടാളും കൂടി ഒരു ചുറ്റിക്കളി ടീംസ്…..”
“ഒന്നൂല്യഡീ… വന്നേ നമുക്ക് ചുമ്മാ നടക്കാം… ”
അവരുടെ സ്ഥിരം സ്ഥലത്ത് അവരുടെ ബാക്കി ടീം മെംബേഴ്സ്സ് ഇരിക്കുന്നത് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു…
അവനു എന്തോ സീരിയസ് ആയി പറയാൻ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നി അവർ രണ്ടാളും അവനൊപ്പം നടന്നു…
ശിവക്ക് പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത് ആ സ്വപ്നത്തെ കുറിച്ചായിരുന്നു….
“നിനക്കെന്താ വട്ടുണ്ടോ…. എന്തായാലും സ്വപ്നം കണ്ട് പേടിച്ചു മുള്ളാൻ പറ്റിയ പ്രായം….”
എല്ലാം കേട്ടു കഴിഞ്ഞു
“അല്ലടാ ശിവ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ട്…. ഇത് എത്രാമത്തെ വട്ടം ആണ് ഇങ്ങനെ സ്വപ്നം കാണുന്നെ… എല്ലാത്തിലും ഇവനെ കൊല്ലുന്നത് തന്നെ….”
ആർദ്ര ശിവയെ സപ്പോർട് ചെയ്താണ് സംസാരിച്ചത്….
“അത് മാത്രം അല്ലടാ… എല്ലാ വട്ടവും പോലെ അല്ല ഈ വട്ടം…. ഈ പറയുന്ന സ്ഥലം മൊത്തം എനിക്കു അറിയാവുന്നത് ആണ്… പണ്ട് ഒരു വട്ടം അച്ഛന്റെ കൂടെ കൃഷി കാണാൻ പോയപ്പോൾ വഴി തെറ്റി പോയി ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ ചെന്നിട്ടുണ്ട്… പക്ഷേ മനസിൽ ഇപ്പൊ ആ സ്ഥലം ഇങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു നിക്കാണ് ”
“ആ ബെസ്റ്റ്.. അപ്പോ അത് തന്നെ കാര്യം… അന്ന് ചെക്കന് പേടി കിട്ടി…. എന്നിട്ട് സ്വപ്നം കണ്ടു പായേ മുള്ളിയോടാ നീ…”
“പോടാ മൈരേ…. ആ എന്നാ വോക്കെ ട്ടോ…. ഒരിച്ചിരി പണി… മക്കള് വിട്ടേ….”
അവൻ, അവരെ മുന്നോട്ട് വിട്ടു…. അവർ കണ്മുന്നിൽ നിന്നു മറയും വരെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു… ആർദ്രക്കും ശരണിനും അവൻ എന്തോ കൊളത്തി പിടിച്ചു പോയത് ആണെന്ന് മനസിലായി… പക്ഷേ ഒന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല….
സോന വരുന്നത് കണ്ടാണ് ശിവ അവരെ ഒഴിവാക്കിയത്… ആരും തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി അവൻ അവൾ വരുന്നവഴിക്ക് അരികിലേക്ക് നിന്നു…
സോന ആണെങ്കിൽ അവനെ വഴിയിൽ കണ്ടു മുട്ടല്ലേ എന്ന പ്രാർഥനയോടെ ആണ് നടക്കുന്നത് താനും…. പക്ഷേ വരാനുള്ളത് വഴിയിൽ തങ്ങില്ലല്ലോ….
ഒരു വളവ് തിരിയുമ്പോൾ… അവൾ ആരെ കാണരുത് എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചുവോ അയാൾ തന്നെ മുൻപിൽ… പക്ഷേ…. ശിവയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കിയതെ ഒള്ളു… സോന അവനോടുള്ള വെറുപ്പ് എല്ലാം മറന്നുപോയി….
എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് കൂടി മറന്നു കാലുകൾ അനക്കാൻ കൂടി കഴിയാതെ അവൾ അവിടെ തന്നെ നിന്ന് പോയി..
അത് കണ്ടു ശിവയുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു…. അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു അവൾക്ക് തൊട്ടു അരികിലെത്തി അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് നോട്ടം ശരീരത്തിലേക്ക് താഴ്ന്നു… ഷാളിനു ഇടയിലൂടെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ചുരിദാറിനു ഉള്ളിലെ ഷിമ്മിയിൽ കൊരുത്തു…
അവൾ ചുറ്റുപാടും മറന്നു നില്കുകയാണ്.. പക്ഷേ അവനു അത് സാധിക്കുകയില്ലല്ലോ.. ചുറ്റിലും നോക്കി ആരും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു അവൻ
അവളുടെ ഷാളും ചുരിദാറും തോളിൽ നിന്നും അകറ്റി…
“ആഹാ പെറ്റി ഒക്കെ ഇട്ടിട്ട് ഉണ്ടല്ലോ… ബ്രായോ ”
“ബ്രാ ഇല്ല….”
ഇത് വരെയും ആ പേരുകൾ ഒന്നും ഉച്ഛരിക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത അവൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം തനിക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചെന്ന് സ്വയം അത്ഭുതം കൂറി…
“എന്നാലും ചെറിയൊരു ശിക്ഷ വേണ്ടേ??”
അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് കണ്ണുയർത്തി നോക്കി വേണം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടിയ ശേഷം മുഖം കുനിച്ചു…
“പ്രകൃതി ക്ലബ്ബിലേക്ക് ചെല്ല്… ഫസ്റ്റ് രണ്ട് അവർ അവിടെ ആയിക്കോട്ടെ…. അറിയോ എവിടെ ആണെന്ന്….”
അവൾ അറിയാം എന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി അവനോട് അനുവാദത്തിന് നോക്കി…
“ഡോർ പൂട്ടിയിട്ടില്ല… അവിടെ ചെന്നു ഉള്ളിൽ കയറിക്കോ വാതിൽ പൂട്ടണ്ട…. ഷിമ്മി ഊരി അവിടെ ഉള്ള സ്റ്റീൽ ടേബിളിന്റെ ഏറ്റവും താഴെ ഉള്ള റാക്കിൽ വയ്ക്കണം.. ഞാൻ വരും വരെ അഴിക്കുന്നത് ഒന്നും തിരിച്ചു ഇടാൻ പാടില്ല… എന്ത് തന്നെ ഉണ്ടായാലും ”
ആ അവസാനം പറഞ്ഞ എന്ത് തന്നെ ഉണ്ടായാലും എന്ന വാക്കിനു അവൻ കുറച്ചു കൂടുതൽ സ്ട്രെയിൻ കൊടുത്തു…. അവൾ വീണ്ടും അവനു നേരെ തലയാട്ടി ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറാതെ ക്ലബ്ബിന് നേരെ നടന്നു…