ഫോണിൻ്റെയൊച്ച ഞങ്ങളെ ഉണർത്തി. ഞാനാ പാദങ്ങൾ മോചിപ്പിച്ചു.
താഴത്തെ തമിഴത്തി.
ഉങ്കളുക്ക് ശാപ്പിടറുക്ക് ഏതാവത് വേണുമാ? ഫോൺ പണ്ണുങ്കേ. പക്കത്ത് നല്ലാ ശമയൽ പണ്ണറ പാട്ടിയിര്ക്ക്. പാഴ്സൽ കെടയ്ക്കും. ഇങ്കേ കീളേ ഡൈനിംഗ് റൂമിരുക്ക്.
അപ്പോഴാണ് എന്തേലും കഴിച്ചിട്ട് കൊറേ നേരമായ കാര്യമോർമ്മവന്നത്.
ഒരു മുട്ട ബിരിയാണി. തൈർസാദം. ഉഴുന്നുവട. രണ്ടു തണുത്ത സോഡ. വെള്ളം. ഞാനോർഡർ ചെയ്തു.
സോഡയും വെള്ളവും വടയും ഇങ്കെ അനുപ്പുങ്കോ. ബാക്കി കീളെ വന്ത് ശാപ്പിടലാം. ഞാൻ ചേച്ചിയെ നോക്കിയില്ല.
ഡാ ചെക്കാ! ചേച്ചീടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ ചെവിയിലമർന്നു. ന്തിനാടാ സോഡ?
ചേച്ചീ! ഞാനാ കൈകൾ കവർന്നു. രണ്ടെണ്ണമടിച്ചോട്ടേ? ഇന്നെൻ്റെ അമ്മയോട് ഗുഡ്ബൈ പറഞ്ഞ… എൻ്റെ സ്വരമിടറി. ഞാൻ കണ്ണുകളിറുക്കിയടച്ചു.
മോനേ! ചേച്ചിയെണീറ്റ് മെത്തയിലിരുന്ന എൻ്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് കേറി നിന്നു. ഞങ്ങൾ കണ്ടുമുട്ടിയതിനു ശേഷം എനിക്ക് വിഷമം തോന്നുമ്പോഴെല്ലാം ആശ്വാസം തരുന്ന ആ സമൃദ്ധമായ വെളുത്തുകൊഴുത്ത മുലകളിലേക്ക് ചേച്ചിയെൻ്റെ മുഖം അമർത്തി. നേരത്തേ പലവട്ടം നടന്നതുപോലെ ആ മുലക്കുടങ്ങളിൽ അഭയം തേടിയപ്പോൾ മെല്ലെ വിഷമങ്ങൾ അലിഞ്ഞുപോണപോലെ… ചൂടുള്ള മാർദ്ദവമുള്ള കനിവുള്ള ഒരിടം. ചേച്ചീടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ മുടിയിലിഴഞ്ഞു…
വാതിൽക്കൽ മുട്ടു കേട്ടപ്പോൾ ഒട്ടും ധൃതി കാട്ടാതെ ചേച്ചിയെന്നെ മോചിപ്പിച്ചു. നിയ്യ് പോയി മുഖം കഴുകടാ. അതൊക്കെ ഞാൻ വാങ്ങി വെക്കണ്ട്…
ഞാൻ ബാഗിൽ നിന്നുമെടുത്ത റമ്മിൻ്റെ പൈൻ്റു തുറന്ന് ഒരു ലാർജൊഴിച്ച് സോഡയും ചേർത്ത് കസേരയിലിരുന്നു. ചേച്ചി ഒന്നു മണപ്പിച്ചിട്ട് മുഖമിത്തിരി ചുളിച്ചു.
ചീയേഴ്സ് ചേച്ചിയമ്മേ! ഞാനൊന്നു മൊത്തി.
അധികം വലിച്ചു കേറ്റണ്ട കുട്ടാ! ചേച്ചിയെൻ്റെ താടി വളർന്ന കവിളത്തു തലോടിയിട്ട് മെത്തയിൽ ചാരിക്കിടന്നു. ഒഴിഞ്ഞ വയറിനുള്ളിൽ റമ്മിൻ്റെ ചെറിയ കതിനാ വെടികൾ! പിരിമുറുക്കം അയഞ്ഞു… ചേച്ചിയെന്നെ നോക്കി മന്ദഹസിച്ചു.
രാമേട്ടനും ഇടയ്ക്ക് കഴിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ബ്രാണ്ടിയായിരുന്നു ഇഷ്ട്ടം. അതു കഴിഞ്ഞാൽ ഭയങ്കര സ്നേഹാണുട്ടോ! ഞാനതു കേട്ടു ചിരിച്ചു. ചേച്ചീടെ മുഖം തുടുത്തു.
ഞാനൊരു ലാർജു കൂടി അകത്താക്കി. മെത്തയിൽ എന്നെയും നോക്കി ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന എൻ്റെ സുന്ദരിച്ചേച്ചിയേം നോക്കിക്കൊണ്ട്… ആ അരക്കെട്ടിൻ്റെയൊരു വടിവ്! ദ്രാവിഡ വടിവു തന്നെ! ഒരു കലാകാരനല്ലെങ്കിലും ആ സുന്ദരരൂപം വരഞ്ഞിടാൻ തോന്നി. വലിയ നീലക്കണ്ണുകൾ. നേർത്ത സെറ്റുമുണ്ടിൻ്റെ തലപ്പിനു മറയ്ക്കാൻ കഴിയാത്ത അട്ടിയായി തള്ളിക്കിടക്കുന്നവലിയ പപ്പായകൾ പോലെയുള്ള മുലകൾ… തടിച്ച ചുണ്ടുകൾ… ഐശ്വര്യം തുളുമ്പുന്ന മുഖം….
ന്താടാ ഇത്രേം മിഴിച്ചു നോക്കാൻ? ചേച്ചി കൈ നീട്ടി എൻ്റെ തുടയിലൊരടി തന്നു.
ഒന്നുമില്ലെൻ്റെ ചേച്ചീ. ഞാനൊന്നു നിശ്വസിച്ചു.
ചേച്ചി പിന്നിലെ ബോർഡിൽ ചാരി മെത്തയിലെണീറ്റിരിന്നു. കാലുകൾ നീട്ടിവെച്ചു. നീയിവിടെ വന്നു കിടക്കടാ കുട്ടാ… ചേച്ചിയാ വിശാലമായ മടിത്തട്ടു തട്ടിക്കാണിച്ചു.
ഞാൻ ആ മടിയിൽ തലചായ്ചു. മെത്തയിൽ നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്നു. ചേച്ചീടെ വിരലുകൾ എൻ്റെ മുടിയിലിഴഞ്ഞു. തലയോട്ടിയിൽ ചേച്ചി മെല്ലെയുഴിഞ്ഞപ്പോൾ നല്ല സുഖം തോന്നി.
കുട്ടാ… മധുരമുള്ള നേർത്ത ശബ്ദം.
ഉം… ഞാൻ മുനങ്ങി.
ന്താടാ നിൻ്റെ വിഷമം?
ചേച്ചിക്കു പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവൂല്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞു.
മോനേ! നിനക്കറിയാമോ? എൻ്റെ മോൻ… വിനു. പത്തൊമ്പതു വയസ്സു മാത്രം. രണ്ടുവർഷം മുൻപാടാ ഡെൽഹീല് പഠിക്കുമ്പോ കോവിഡു പിടിച്ചു ഞങ്ങളെ വിട്ടു പോയത്. അന്നു വീണതാ എൻ്റെ രാമേട്ടൻ. ഞങ്ങൾക്ക് ശരീരം പോലും കിട്ടിയില്ല. അവൻ്റെ കൂടെപ്പഠിച്ച കുട്ടി ഇത്തിരി ചാരം കൊണ്ടുവന്നു. രണ്ടു മാസം മുൻപ് എൻ്റെ രാമേട്ടനും ന്നെ വിട്ടു പോയി… ആ സ്വരമിത്തിരിയിടറി…
സോറീ ചേച്ചീ. ഞാനെണീറ്റിരുന്നു. ഞാനെൻ്റെ കാര്യം മാത്രമാലോചിച്ച്….