നോക്കിയപ്പോൾ ആ ചേലത്തുണി ഫ്രെയിം ചെയ്ത രണ്ടു വലിയ കണ്ണുകൾ! ദുഖവും പതർച്ചയും ഖനീഭവിച്ചു കിടന്ന ആ നനയുന്ന മിഴികൾ.
മോനെങ്ങോട്ടാണ്?
ഞാനും രാമേശ്വരത്തേക്കു തന്നെ. ഞാൻ ഒന്നു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ദയനീയമായി പരാജയപ്പെട്ടു.
നിക്കൊന്നും അറിയില്ല. മോനിവിടെ ഇരിക്കാമോ?
ഓഹ്! ഇവർ ഒരു ഭാരമാവുകയാണല്ലോ! എന്നാലും ആ കണ്ണുകളിലെ യാചന അവഗണിക്കാനായില്ല. ശരി. ഞാൻ ഭാണ്ഡമെടുത്ത് സീറ്റിനടിയിലേക്കു തള്ളി.
അവർ ജനാലയ്ക്കടുത്തുനിന്നും ഉള്ളിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ വിൻഡോസീറ്റിലമർന്നു. എതിരേ ഒന്നു കണ്ണോടിച്ചു. ഒരു കെഴവനും രണ്ടു പെണ്ണുങ്ങളും. നോർത്ത് ഇൻഡ്യൻസാണെന്നു തോന്നുന്നു. ചുറ്റുപാടുകളെ തീർത്തും ഗൗനിക്കാതെ ഏതോ ഏഷണിച്ചർച്ചകളിൽ മുഴുകി ഇരിപ്പാണ്. അത്രയും നല്ലത്.
ഒന്നുമാലോചിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ട്രെയിൻ മെല്ലെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. ഇനി ടീട്ടീയാറു വരുമ്പം രണ്ടു റിസർവേഷന് അപേക്ഷിക്കണം.. പിന്നെ… നേരിയ തണുത്ത കാറ്റെന്നെ തഴുകി. കണ്ണുകളടഞ്ഞുപോയി. പിന്നൊന്നും ഓർമ്മയില്ല.
ഓളങ്ങളിൽ മെല്ലെയാടുന്ന തൊട്ടിലിൽ ശാന്തമായുറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞ് മയക്കത്തിൻ്റെ പിടിയിൽ നിന്നുമുണരുന്നു. സുഖമുള്ള, മാർദ്ദവമേറിയ തലയിണ. പാതി തുറന്ന കണ്ണുകൾ വീണ്ടുമിറുക്കിയടച്ചു… വിരലുകൾ മുടിയിലിഴയുന്നുവോ? അഞ്ചാറു ദിവസം കൊണ്ട് താടി വളർന്നിരിക്കുന്നു…ആ വിരലുകൾ കവിളിൽ തലോടുന്നോ? ഇതു സ്വപ്നമാണോ?
ഒന്നു മലർന്നു. കാലുകൾ മടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നു. നിവർത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ എവിടെയോ തട്ടി. പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ തുറന്നു. അമ്മേ! മോളിൽ! നനുത്ത തുണി മറയ്ക്കുന്ന കറുത്ത ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ വിതുമ്പുന്ന മുഴുത്ത മുലകൾ! എൻ്റെ കണ്ണുകളുടെ തിരശ്ശീലയാകെ ആ തുളുമ്പുന്ന മാറിടം! ഒപ്പം ഏതോ നേർത്ത മണം. നനുത്ത തലയിണ തടിച്ച തുടകളുടെ സംഗമമാണ്…
ആ വിശാലമായ മടിത്തട്ടാണ് എൻ്റെ തലയിണ. ഞാൻ മെല്ലെ മുഖം വശത്തേക്കു നീക്കി. ഇപ്പോൾ ആ മുലക്കുടങ്ങളുടെ മറവില്ലാതെ എന്നെയുറ്റു നോക്കുന്ന സഹാനുഭൂതി നിറഞ്ഞ ആ വലിയ കണ്ണുകൾ! ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം! അവർ! മൂടിപ്പുതച്ച, കരഞ്ഞുകലങ്ങിയ കണ്ണുകളുള്ള സ്ത്രീ ഇതാ എന്നെത്തഴുകുന്ന കനിവിൻ്റെ സാന്നിദ്ധ്യമാവുന്നു. അറിയാതെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ആ മുഖം തിരശ്ശീലയ്ക്കു പിന്നിൽ അവ്യക്തമായി.
നനുത്ത വിരലുകൾ എൻ്റെ കണ്ണുകൾ തഴുകി. ആ മേൽമുണ്ടെടുത്ത് എൻ്റെ മുഖം തുടച്ചു. കുട്ടീ! ആ സ്വരം! ഞാനൊന്നെണീറ്റോട്ടെ?
അയ്യോ! ഞാൻ പിടഞ്ഞെണീറ്റു. പാവം. എന്നെയും താങ്ങി എത്ര നേരമിരുന്നുകാണും!
അവരെഴുന്നേറ്റു. ഇപ്പോൾ മൂടിപ്പുതച്ചിട്ടില്ല. സെറ്റുമുണ്ടാണ് ഉടുത്തിരിക്കുന്നത്. നടക്കുമ്പോൾ തുളുമ്പുന്ന തടിച്ചു വിടർന്ന ചന്തികൾ! ടോയ്ലറ്റിലേക്കാവും പോവുന്നത്. ഞാൻ വാച്ചുനോക്കി. ഓ! പതിനൊന്നാവുന്നു. നാലുമണിക്കൂറോളം ആ പാവം മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പോലും പോവാതെ എന്നെപ്പോലൊരു യൂസ്ലെസ്സിനേയും മടിയിൽ കിടത്തി… എന്തോ പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി.
ചുറ്റിലും നോക്കി. വലിയ തിരക്കില്ല. വിൻഡോ സീറ്റിലും എതിരേയും ഹിന്ദിക്കാരാണ്. ഞങ്ങളുടെ സീറ്റിലേക്ക് അപ്പോൾ എതിരേ ഇരുന്ന ഹിന്ദി സഹോദരി വന്നിരുന്നു. ഒപ്പം ഒരു കൊച്ചു ചെക്കനും
അവർ തിരിച്ചു വന്നു. എന്നോടിത്തിരി ചേർന്നിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ തോളുകളുരുമ്മി. നോക്കിയപ്പോൾ അവർ നീണ്ടിടംപെട്ട മുടിയിലെ ഉടക്കുകൾ വേർപെടുത്തുന്നു. ഒറ്റ നരയുമില്ലാത്ത തിളങ്ങുന്ന മുടി. മിനുപ്പുള്ള തൊലി. ആ മുഖത്തു നിന്നും കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല. പെട്ടെന്നാ കണ്ണുകൾ എൻ്റെ നേർക്കു തിരിഞ്ഞു. ഒരു നേരിയ മന്ദഹാസം….
നല്ല ക്ഷീണമായിരുന്നു. അതാ…ഞാനൊരു ക്ഷമാപണം നടത്താൻ തുനിഞ്ഞു.
സാരല്ല്യ കുട്ട്യേ! ഇമ്പമുള്ള സ്വരം. ഞാനാണ് തലകിടന്നാടി ജനാലയിടിച്ചപ്പോൾ നേരേ കിടത്തിയത്.
ഞാനൊന്നു ചിരിച്ചു.
ഒറങ്ങുമ്പോ കൊച്ചുകുട്ട്യോളടെ മുഖമാണ് ട്ടോ! അവർ പിന്നെയും മന്ദഹസിച്ചു.
എൻ്റെയുള്ളൊന്നു തുടിച്ചു. ഞാൻ സീറ്റിൽ കൈവെച്ചപ്പോൾ അവരുടെ കൈപ്പത്തിക്കുമോളിലാണമർന്നത്. എന്തോ കയ്യെടുക്കാൻ തോന്നിയില്ല. എൻ്റെ ഇടം കയ്യുടെ താഴെ ആ നീണ്ട വിരലുകൾ മെല്ലെയനങ്ങി. എപ്പൊഴോ ഞങ്ങളുടെ വിരലുകൾ തമ്മിൽ കോർത്തു. ഞാനാ കൈപ്പത്തി മെല്ലെയുയർത്തി എൻ്റെ മടിയിൽ വെച്ച് വലം കൈകൊണ്ടു മെല്ലെത്തലോടി..