അവൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വിഷാദം. “നിന്റെ ജീവിതം മാറ്റാൻ ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല, അജൂ. പക്ഷേ, നിന്റെ പദ്ധതികൾ… നിന്റെ ഈ ഗെയിം… ഇതൊക്കെ നിന്നെ എവിടേക്കാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നത്?”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. പുറത്തെ തണുത്ത കാറ്റ് മുഖത്തടിച്ചപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് കുറച്ച് ശാന്തമായി. അസീന എന്റെ കൂടെ നടക്കുന്നുണ്ട്, അവളുടെ സംസാരം എന്റെ ചെവിയിൽ എത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും, എന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ സമീറയിലേക്ക് പോയിരുന്നു.
അവളെ ഞാൻ തിരുവനന്തപുരത്ത് ഒരു വീട്ടിൽ താമസിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവളുടെ കുഞ്ഞിനൊപ്പം. പക്ഷേ, അവളുടെ മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥ എന്താണ്? അവളുടെ വീട്ടുകാർ അവളെ ഒറ്റപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, ഞാൻ അവളെ കൂടെ കൂട്ടിയത് ശരിയായിരുന്നോ? അതോ, എന്റെ സ്വാർത്ഥതയുടെ മറ്റൊരു മുഖം മാത്രമാണോ അത്?
“നിന്റെ മുഖം എന്താ ഇങ്ങനെ?” അസീന എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് ചോദിച്ചു. ഞാൻ ഒന്ന് നിന്നു. അസീന ഇക്കയുടെ ഭാര്യയാണ്, എന്റെ ഈ ലോകത്ത് എനിക്ക് വിശ്വാസമുള്ള ചുരുക്കം ചിലരിൽ ഒരാൾ. പക്ഷേ, അവളോട് എന്റെ മനസ്സ് തുറക്കുന്നത് അപകടമാണ്. അവൾ ഇക്കയോട് എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ, എന്റെ പദ്ധതികൾ തകിടം മറിയും.
ഞാൻ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു. വീണ്ടും എന്റെ മനസ്സ് ഐഷുവിലേക്ക് പോയി. സമയ്യയുടെ മകൾ, എന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു സങ്കീർണ്ണത.
അവൾ അമ്മയെ—സമയ്യയെ—നോക്കുന്ന രീതി, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ പുച്ഛം, എന്റെ മനസ്സിൽ മായാതെ നിന്നു.
————————————————————-വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ, സമയ്യ ഇപ്പോഴും കട്ടിലിൽ തളർന്ന് കിടക്കുകയാണ്.
ഇപ്പോൾ ഒരു നൈറ്റി അവളുടെ ദേഹത്ത് ഉണ്ട്. എനിക്ക് അതൊരു അത്ഭുതമായി തോന്നി. ഇത്രയും നേരമൊക്കെ അക്കച്ചി ഇങ്ങനെ കിടക്കുകയോ?
അസീന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി, അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഐഷു ഒരു മൂലയിൽ ഇരിക്കുന്നു, ഒരു പുസ്തകം വായിക്കുന്ന പോലെ അഭിനയിക്കുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
“നിനക്ക് ഓക്കേ ആണോ, ഐഷു?” ഞാൻ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.
അവൾ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണുകൾ ഉയർത്തി, എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. “എന്തിനീ നാടകം, ഇക്കാ? നിന്റെ കളി കഴിഞ്ഞില്ലേ?”അവളുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ നെഞ്ചിൽ കുത്തി. ഞാനൊന്ന് പകച്ചു പോയി.
“ഞാൻ… ഞാൻ നമ്മുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്—”
“നമ്മുടെ? നിന്റെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്, ഇക്ക,” അവൾ തടസ്സപ്പെടുത്തി. “നിന്റെ പദ്ധതികൾ, നിന്റെ ഗെയിം… എല്ലാം നിന്റെ സ്വാർത്ഥതയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്. അമ്മിയെ നോക്ക്. നീ അവളെ എന്താക്കി? ഒരു… ഒരു…” അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി, കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“ഐഷു, ഞാൻ—” ഞാൻ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവൾ എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.
എന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം നിന്നു. അവൾ എന്നെ വെറുക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ, അവളുടെ അമ്മയോടുള്ള വിദ്വേഷമാണോ എന്നിലേക്ക് തിരിയുന്നത്?
ആകെ മരവിച്ചു പോയ ഞാൻ വേഗം വണ്ടിയെടുത്തു ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയി.
————————————————————-
അന്ന് രാത്രി, ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്നു, ഒരു ഗ്ലാസ് വിസ്കിയുമായി ചാരിക്കിടന്നു നഗരത്തിന്റെ രാത്രി കാഴ്ചകൾ ആസ്വദിക്കുന്നു. .
വിസ്കി ഗ്ലാസിന്റെ തണുപ്പ് കൈകളിൽ അനുഭവപ്പെടുന്നു. മനസ്സ് ഒരു കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മുങ്ങിത്താഴുന്നു—സമയ്യ, ഐഷു, അസീന… ഇന്ന് നടന്നതെല്ലാം, എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റായി തല്ലിത്തകർക്കുന്നു.
ഇന്ന് നടന്നതെല്ലാം, ഓർമ്മകളായി മനസ്സിൽ തിരയടിക്കുന്നു. സമയ്യ, ഐഷു, അസീന… ഒരു ദിവസം, ഒരേ സമയം, എന്റെ എല്ലാ കാമവെറികളും, ഫാന്റസികളും അവരിൽ തീർത്ത ഒരു ദിവസം. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ, ഈ നിശ്ശബ്ദതയിൽ, എന്റെ മനസ്സിന്റെ ഒരു ഭാഗം എന്നോട് തന്നെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നു.
സമയ്യ… അവളുടെ ചിരി, അവളുടെ സ്പർശനം, അവളുടെ ശരീരം… ഒരു കാലത്ത് എന്റെ കാമവെറിയുടെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇന്ന്, ഐഷുവിന്റെ മുന്നിൽ, അവളെ ഞാൻ എന്റെ ഏറ്റവും വന്യമായ ഫാന്റസികൾക്ക് ഇരയാക്കിയപ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്ത് ഞാൻ കണ്ടത്… അത് എന്റെ മനസ്സിനെ കുത്തിനോവിക്കുന്നു.