ജീവിതം നദി പോലെ – 17 6അടിപൊളി 

ഞാൻ: (നിശ്ശബ്ദനായി, ഗ്ലാസിലേക്ക് നോക്കി) സമീറ… അവൾ വ്യത്യസ്തയാണ്. അവൾ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഞാൻ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അവളോട് ഞാൻ എന്റെ യഥാർത്ഥ മുഖം കാണിക്കുന്നു.

മനസാക്ഷി: (വ്യക്തമായ ശബ്ദത്തിൽ) യഥാർത്ഥ മുഖം? അപ്പോൾ, മറ്റുള്ളവരോട് നീ കാണിക്കുന്നത് ഒരു മുഖം മൂടിയാണ്, അല്ലേ? അസീന, സമയ്യ, ഐഷു ഇവരോടൊക്കെയുള്ള നിന്റെ ക്രൂരത, നിന്റെ വാക്കുകളിലെ വിഷം, അതൊക്കെ ഒരു മുഖം മൂടിയുടെ ഭാഗമാണ്, അല്ലേ?

ഞാൻ: ഡേയ് നീ വല്യ മറ്റവനാകല്ലേ. ഇവരെയൊന്നും ഞാൻ റേപ്പ് ചെയ്യുകയല്ലായിരുന്നല്ലോ? അവർക്ക് വേണമായിരുന്നു, അല്ലേ? അവർ തന്നെ എന്നെ വിളിച്ചടുപ്പിച്ചതല്ലേ?

മനസാക്ഷി: (ശാന്തമായ, എന്നാൽ ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ) അജു, നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ, അവർക്ക് ശരിക്കും വേണ്ടത് ഇതായിരുന്നെന്ന്? നീ ആരെയാണ് കബളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്? അവരെയോ, നിന്നെ തന്നെയോ?

ഞാൻ: (ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ ശക്തിയായി വെച്ച്) ഓ, വന്നേക്കുന്നു, മനസാക്ഷി മഹാത്മാവ്! എനിക്ക് നിന്റെ ഉപദേശം വേണ്ട. (വിസ്കി ഒറ്റവലിക്ക് കുടിച്ച്, ചുണ്ട് തുടച്ച്) സമയ്യ… അവൾക്ക് എന്നെ വേണമായിരുന്നു. അവൾ എത്ര തവണ എന്റെ കൂടെ കിടന്നിട്ടുണ്ട്? അവൾക്ക് എന്റെ ഓരോ സ്പർശവും ആസ്വദിക്കാൻ അറിയാം. അവൾ ഒരിക്കലും പറഞ്ഞിട്ടില്ല, “വേണ്ട” എന്ന്. ഇന്ന് വരെയും. അവളുടെ ആഗ്രഹം തന്നെ വൈൽഡ് സെക്സ് എന്നതായിരുന്നു.

മനസാക്ഷി: അവൾ “വേണ്ട” എന്ന് പറഞ്ഞില്ല, അജു. പക്ഷേ, അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്താണ് പറഞ്ഞത്? ഇന്ന്, നിന്റെ എല്ലാ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളും അവളിൽ തീർക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ മുഖത്ത് നീ എന്താണ് കണ്ടത്? ആനന്ദമോ? അതോ, ഒരു തരം ശൂന്യതയോ?

ഞാൻ: (നെറ്റി തടവി, ഓർമ്മകളിലേക്ക് മുഴുകുന്നു, അറിയാത്തോരസ്വസ്ഥത) അവൾ… അവൾ ആദ്യം ചിരിച്ചു. എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഓടിനടന്നപ്പോൾ, അവൾ ആസ്വദിച്ചു. പക്ഷേ… (ഒരു നിമിഷം നിർത്തി) പിന്നെ, ഐഷുവിന്റെ മുന്നിൽ… (ശബ്ദം ഇടറുന്നു) അവളുടെ മുഖം… ഒരു തരം… ഒരു തരം നാണക്കേട്, ഒരു തരം വേദന…ഐഷുവിന്റെ മുന്നിൽ, ഞാൻ അവളെ… ഞാൻ അവളിൽ എന്റെ എല്ലാ കഴപ്പും തീർത്തപ്പോൾ, അവളുടെ മുഖം… അത് മാറി പ്രതിമയെപോലെ

മനസാക്ഷി: അതേ, അജു. നിന്റെ കണ്ണുകൾ അത് കണ്ടു. പക്ഷേ, നിന്റെ മനസ്സ് അതിനെ അവഗണിച്ചു. നിന്റെ കാമം, നിന്റെ വന്യമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ, അവ നിന്നെ അന്ധനാക്കി. സമയ്യ ഒരു സ്ത്രീ മാത്രമല്ല, ഒരു അമ്മയാണ്. അവളുടെ മകൾ, ഐഷു, നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് അവളെ അപമാനിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടു. അതിന്റെ വേദന നിനക്ക് ഊഹിക്കാൻ കഴിയുമോ?അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ ശൂന്യത, ആ നാണക്കേട്, ആ അപമാനം. തന്റെ മകളുടെ മുന്നിൽ, തന്റെ ആത്മാഭിമാനം ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നത് അവൾ അനുഭവിച്ചു.

ഞാൻ: (ഗ്ലാസിൽ ബാക്കിയുള്ള വിസ്കി കുടിച്ച്, ശബ്ദം ഉയർത്തി) ഐഷു! ഓ, അവൾക്ക് എന്നോട് ഒരു crush ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്നെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നതാണ്. ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്തില്ല. അവൾ… അവൾ എന്റെ കൂടെ കിടക്കാൻ കൊതിച്ചു വന്നു! തള്ളേടെ കഴപ്പിന്റെ ഒരു ഭാഗം അവളിലുമുണ്ട്.

മനസാക്ഷി: Crush, അജു? ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന നിഷ്കളങ്കമായ ആകർഷണത്തെ നീ എങ്ങനെയാണ് ഉപയോഗിച്ചത്? അവളെ നിന്റെ കളിപ്പാട്ടമാക്കി, അല്ലേ? ഇന്ന്, അവളുടെ അമ്മയെ നീ അവളുടെ മുന്നിൽ… (നിർത്തി) ഐഷുവിന്റെ കണ്ണുകൾ, അവ എന്താണ് പറഞ്ഞത്? നിന്റെ മേൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ആരാധന, അത് ഇപ്പോൾ എന്തായി?

ഞാൻ: (ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ വെച്ച്, കൈകൾ മുഖത്ത് അമർത്തി) ഞാൻ… ഞാൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. ഞാൻ എന്റെ ആനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. പക്ഷേ, ഇപ്പോൾ… (നെടുവീർപ്പിട്ട്) ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ… അവ… അവ ഒരു തരം ഭയം, വേദന… ഒരു തരം തോൽവി… അവ എന്റെ മനസ്സിൽ കുത്തിനോവിക്കുന്നു.

മനസാക്ഷി: (ഗൗരവത്തോടെ) അതാണ് സമയ്യയുടെ വേദന, അജു. നിന്റെ ഓരോ സ്പർശനവും, ഓരോ പ്രവൃത്തിയും, അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു മുറിവായി മാറി. ഒരു പണക്കാരിയായ, ആത്മവിശ്വാസമുള്ള സ്ത്രീ, നിന്റെ കൈകളിൽ ഒരു വെറുമൊരു ലൈംഗിക വസ്തുവായി മാറി. അവളുടെ മകൾ, ഐഷു, അവളുടെ അമ്മയെ ആ അവസ്ഥയിൽ കണ്ടു. ആ അപമാനം, ആ നാണക്കേട്—അത് സമയ്യയുടെ ആത്മാവിനെ തകർത്തു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *