“എന്താടാ പെട്ടെന്ന്?” അവൾ മൃദുവായി ചോദിച്ചു.
“വേറെ എവിടേക്കാണ് ഞാൻ പോകുക, സമീറ?” ഞാൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു, അവളുടെ മുടിയിൽ മുഖം അമർത്തി. എന്നിട്ട് ആഴത്തിൽ ശ്വാസമെടുത്തു.
“നിന്റെ മണം… ഇതാണ് എന്നെ ഇങ്ങോട്ട്….”സമീറ ചിരിച്ചു,.. “വന്നപ്പോഴേ തുടങ്ങി പഞ്ചാര..”
ഞാൻ അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. “പറ, സമീറ. നിന്റെ മനസ്സിൽ എന്താണ്? എന്റെ പെണ്ണിന്റെ ചിരിയിലൊരു തെളിച്ചക്കുറവ് ഉണ്ടല്ലോ..”
അവൾ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു. “എന്റെ ഉമ്മ… അവർ വീണ്ടും വിളിച്ചു. അവർക്ക് എന്നെ തിരികെ വേണം. പക്ഷേ, അവർക്ക് എന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ… നിന്നോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം…അത് അവർക്ക് അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.”
എന്റെ ഹൃദയം ഒരു നിമിഷം മുറുകി. “നിന്റെ ഉമ്മ… അവർക്ക് ഞാൻ ആരാണെന്ന് ഒരിക്കൽ മനസ്സിലാകും, സമീറ. ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും വിട്ടുകൊടുക്കില്ല.” അവളെ ഞാൻ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തണച്ചു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ പോലെ അവളെന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി നിന്നു. ഇപ്പോൾ ആ മുഖത്ത് പഴയ വിഷാദ്ച്ചവി കാണാനില്ലായിരുന്നു. അത് എന്നിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർത്തി.
“ഡീ പെണ്ണേ…” ഞാൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു…
“മുഹും..” അവളൊന്നു മൂളി.
“ഇവിടിങ്ങനെ നിന്നാൽ മതിയോ?”
“മ്മ്.. മതി.. ഈ കാലം കഴിയുവോളം നിന്റെയീ കൈകൾക്കുള്ളിൽ ഞാനനുഭവിക്കുന്ന ഈയൊരു സുഖം.. കരുതൽ.. അതു മതി..”
“എന്നാലേ എനിക്ക് അതു പോരാ..ഇങ്ങോട്ട് വാടി പെണ്ണേ..” ഞാൻ അവളെ കൈകളിൽ കോരി ഉള്ളിലേക്ക് നടന്നു..
ഒരു നിമിഷം പ്രേമാർദ്രമായി എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയെങ്കിലും പെട്ടെന്നവൾക്ക് സ്ഥലകാല ബോധം വന്നു…
“അയ്യോ… അജു താഴെ നിർത്ത്.. ഉള്ളിൽ മോളുണ്ട്.. ഡാ ഡാ പ്ലീസ്..” അവൾ കൈയിൽ കിടന്നു കുതറി. ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ താഴെയിറക്കി. പിന്നെ തോളിൽ കൈയ്യിട്ട് രണ്ട് പേരും ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.
————————————————————-
“നിനക്ക് ഇഷ്ടമല്ലേ, കട്ടൻ?” അവൾ കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു.
“നിന്റെ കൈകൊണ്ട് തന്നാൽ, എന്തും ഇഷ്ടമാണ്,” ഞാൻ ചിരിച്ചു. അവൾ സോഫയിൽ ഇരുന്നു, ഗ്ലാസ് എനിക്ക് തന്നു. കുഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു കളിക്കുകയാണ്.
“നിന്റെ മുഖം… എന്തോ പോലെ? എന്തേലും കുഴപ്പമുണ്ടോ?,” സമീറ ചോദിച്ചു.
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം മിണ്ടാതെ ഇരുന്നു. “സമീറ, ഞാൻ… ഞാൻ ഒരുപാട് തെറ്റുകൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എന്റെ ജീവിതം… ഞാൻ ഇതുവരെ ഒരു കാട്ടിൽ ഓടിനടന്നവനെപ്പോലെയാണ് ജീവിച്ചത്. പക്ഷേ, ഇന്നലെ… എന്റെ മനസ്സ് എന്നോട് സംസാരിച്ചു. ഞാൻ… ഞാൻ മാറാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
സമീറയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. “മാറ്റം? അജു, നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ… ഇത് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. നിന്റെ ജോലി, നിന്റെ ലോകം… അതൊക്കെ നിന്നെ മാറാൻ അനുവദിക്കുമോ?”
“എനിക്കറിയില്ല,പക്ഷേ എനിക്കൊരു മാറ്റം ആവശ്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു ” ഞാൻ പറഞ്ഞു. “നിന്റെ സ്നേഹം, നിന്റെ സാമീപ്യം… അതാണ് എന്റെ ശക്തി.
ഒരു റൊമാന്റിക് നിമിഷംസമീറ എന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു. “നിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ… എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു തീ ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു. പക്ഷേ, ഞാൻ പേടിക്കുന്നു, അജു. നിന്റെ ലോകം… അത് ?”ഞാൻ അവളെ എന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. “നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും അതിന്റെ ഭാഗമാക്കില്ല. എനിക്ക്നിന്റെ ചിരിയും, സ്നേഹവും മാത്രം നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകം തീർക്കണം.”
ഞങ്ങൾ പരസ്പരം നോക്കി, ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ സ്നേഹത്തിന്റെ ഭാഷ സംസാരിച്ചു. ഞാൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ഒരു മൃദുവായ ചുംബനം നൽകി.
“നിന്റെ ഈ ചിരി… ഇതാണ് എന്റെ ജീവന്റെ താളം,” ഞാൻ പറഞ്ഞു.സമീറ ചിരിച്ചു, അവളുടെ കവിളുകൾ ചുവന്നു. “നിന്റെ ഈ സംസാരം… എപ്പോഴും എന്നെ ഒരു കുട്ടിയാക്കുന്നു,” അവൾ കുസൃതിയോടെ പറഞ്ഞു. പിന്നെ എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞിരുന്നു.
————————————————————-
കുഞ്ഞ് ഉറങ്ങി, സമീറ അവളെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി. ഞാനും സമീറയും വീടിന്റെ ബാൽക്കണിയിൽ ഇരുന്നു, കടലിന്റെ തണുത്ത കാറ്റ് ഞങ്ങളെ തലോടി.