”നോക്ക് .. എന്ത് സുന്ദരിയാണ് നീയെന്ന് .. ഞാൻ ആദ്യം രണ്ടു തവണ വന്നപ്പോഴും ഈ മുഖം ഒരു കരിങ്കാളിയെ പോലായിരുന്നു . ഇപ്പൊ ലക്ഷ്മി ദേവിയെ പോലേം ”
”പിന്നെ .. ലക്ഷ്മി ദേവി കറുത്തിട്ടല്ലേ ..” മാധവിയറിയാതെയാണ് പറഞ്ഞത് ..പെട്ടന്ന് തന്നെ അവൾ കൂടുതൽ പറയാതെ നീങ്ങിയിരുന്നു .
” കറുപ്പിനെന്താ ഒരു കുഴപ്പം … ആദ്യം നീ നിന്റെ ഈ കോമ്പ്ലെക്സ് കളയ് .ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വെച്ചെനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട മുഖമാണ് നിന്റേത് . പോരാത്തേന് കൊതിപ്പിക്കുന്ന ശരീരോം ” മഹി അവളുടെ തുടയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ മാധവിയുടെ മുഖം വിടർന്നു .
” ദുബായിൽ ചില വെളുത്ത കൊച്ചമ്മമാർ ഇറങ്ങും . തൊടേം മൊലേം ഒക്കെ കാണിച്ചു .. എനിക്ക് ഒറ്റയെണ്ണത്തിനെ കണ്ടാൽ ഒന്ന് വാണം വിടാൻ പോലും തോന്നാറില്ല .. പക്ഷെ നിന്നെ … മയിര് .. ഒന്നാസ്വദിക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ലല്ലോ ഈശ്വരാ ” മഹി വ്യസന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ട് കാറെടുത്തു നീങ്ങി .
അവൻ മാധവിയെ ഇടംകണ്ണിട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ മുഖത്ത് ദേഷ്യമൊന്നുമില്ല , ചുണ്ടിൽ ചെറുപുഞ്ചിരിയും കണ്ണുകളുടെ തിളക്കവും വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു
മാധവിയുടെ തുടയിൽ ഇരുന്ന അവന്റെ കൈകൾ മുറുകി . കൊഴുത്ത മാംസത്തിൽ അവന്റെ ഇടതു വിരലുകൾ ആഴ്ന്നു . മാധവിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങുകയും മുഖം വേദന കൊണ്ട് ചുളിയുകയും ചെയ്തിട്ടും അവളൊരക്ഷരം മിണ്ടിയില്ല . ഇടക്ക് ഇടയ്ക്ക് അവനെയും തുടയിൽ ഞെരിക്കുന്ന കയ്യുമൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നതേയുള്ളൂ
”നിനക്ക് വേദനിക്കുന്നില്ലേ ?”’ മഹി അവളുടെ തുടയിലെ പിടുത്തം വിട്ടിട്ട് അവിടം തഴുകി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു . മാധവി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി .
” പ്രതികരിക്കേണ്ടിടത്തു പ്രതികരിക്കണം .. ചിരിക്കേണ്ടപ്പോൾ ചിരിക്കാനും കരയേണ്ടപ്പോൾ കരയാനും കഴിയണം . എല്ലാം മനസിൽ മൂടിക്കെട്ടിവെച്ചിട്ടവസാനം ഭും എന്ന് പൊട്ടിത്തെറിക്കാൻ ഇടവരുത്തരുത് . ഇഷ്ടപെട്ട ആളുകളോട് മനസ് തുറക്കണം . ഫ്രെണ്ട്സിനെ കണ്ടെത്തണം . അവരോടൊപ്പം സമയം ചെലവഴിക്കണം . ” മാധവി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി . അവളുടെ കണ്ണുകൾ സജലങ്ങളായിരുന്നു
”എനിക്കാരും കൂട്ടുകാരില്ല . ആർക്കുമെന്നെ ഇഷ്ടമില്ല ” ഗുഹാമുഖത്തെന്ന പോലെ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു .
”അത് നിന്റെ ചിന്തയാണ് .. തോന്നലാണ് . ഇപ്പൊ ഞാനില്ലേ … ഞങ്ങളില്ലേ . ഞാൻ ഏറിയാൽ പത്തുദിവസം കൂടെ കാണും . അമ്മയുണ്ടവിടെ . വീട്ടിൽ ചടഞ്ഞിരിക്കുന്ന സമയത്ത് അവിടേക്കിറങ്ങണം . ”
”ഞാനെങ്ങനെ അവിടേക്ക് ..സാവിത്രിയമ്മ ..എന്നോട് … ”മാധവി സംശയരൂപേണ അവനെ നോക്കി .
” നിന്റെയീ ചിന്ത മാറ്റണം മാധവീ … ഇപ്പൊ ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നില്ലേ ? നീയെന്നോട് സംസാരിക്കുന്നില്ലങ്കിലും ഞാനീ പറയുന്നതൊക്കെ നിനക്കിഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലേലും ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നില്ലേ ? . ”
”അയ്യോ ഞാൻ … എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല … എനിക്കങ്ങനെ സംസാരിക്കാൻ … ” മാധവി പൊടുന്നനെ തന്റെ തുടയിലിരുന്ന അവന്റെ കയ്യിൽ കരതലമമർത്തി . പെട്ടന്ന് തന്നെ എടുക്കുകയും ചെയ്തു .
” ഇതാണ് കുഴപ്പം ” മഹിയവളെ നോക്കി
” നിനക്ക് സംസാരിക്കണമെന്നുണ്ട് … ചിരിക്കണമെന്നുണ്ട് . പക്ഷേ നീയണിഞ്ഞ മുഖംമൂടി …അത് കീറിപ്പോകുമോയെന്നുള്ള ഭയം . അതുകൊണ്ടാണ് നീ ആ ടെക്സ്റ്റയിൽസിലും വരാതിരുന്നേ . വന്നവരോട് ഒക്കെ കുശലം പറഞ്ഞാൽ നിനക്കെന്ത് സംഭവിക്കും.. അവർക്ക് നിന്നോടുള്ള മതിപ്പും സ്നേഹവും കൂടുന്നതല്ലാതെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല . ഇന്ന് രാവിലെ നീ വീട്ടിൽ വന്നു … ഇതുവരെ കാണിച്ച നിന്റെ പെരുമാറ്റങ്ങൾ ഒരുപക്ഷെ അമ്മയേം വേദനിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും ..അതുകൊണ്ടെന്തെലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും ..ഞാൻ ഒന്നും കേട്ടില്ല … മയങ്ങിപ്പോയി . പക്ഷെ നീ വന്നപ്പോഴുള്ള മനോഭാവമല്ല പോന്നപ്പോളെന്നെനിക്ക് നന്നായിയറിയാം . ഇപ്പൊ ഞാൻ നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നതും നിന്റെ മുഖത്ത് നിന്ന് ഇതെല്ലം നീയിഷ്ടപ്പെടുന്നെന്ന് എനിക്കറിയാവുന്ന കൊണ്ട് തന്നെയാണ് . പക്ഷെ ഒരാൾ തന്നെ എത്രനേരമാണ് സംസാരിക്കുന്നത് ? തിരിച്ചൊന്നും ചോദിക്കുന്നില്ലങ്കിൽ അവരും നിർത്തും ”