” നീ അവളുടെ ഊള പഞ്ചാര ഡയലോഗും കേട്ട് ചിരിച്ചോ മൈരേ… ”
ഞാൻ അവനെ തട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൻ ഒന്നൂടി ചിരി ഉച്ചത്തിലാക്കി…
” നിർത്ത് മൈരേ… ”
ഞാൻ അവനെ നോക്കി പല്ലിറുമ്മി… അതോടെ അടക്കി അടക്കി അവൻ ചിരി നിർത്തി
” മൈരേ ഞാൻ ചിരിച്ചത് അവൾടെ ഊള ഡയലോഗിന് തന്നാ വേറൊന്നുവല്ല… കാഞ്ചനക്ക് മൊയ്തീനെ കിട്ടിയില്ലെന്ന് ആ പോയ സാധനത്തിന് ഒന്ന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കടേ…അവൾടെ ഒരു ഉപമ… ”
അതും പറഞ്ഞവൻ പൊട്ടിചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി…ഇത്തവണ ഞാനും കൂടി… അല്ലേലും ചിരിപ്പിക്കാൻ ഈ നായിൻ്റെ മോനെ കഴിഞ്ഞിട്ടേ വേറെ ആളുള്ളൂ…
” അല്ല അത് പോട്ടെ അവളെ ഒഴിവാക്കാൻ നീ എന്തൊക്കെയാ പറഞ്ഞെ… ”
ചിരിയൊന്നടങ്ങിയ ശേഷം അവൻ അവളെ ഒഴിവാക്കാൻ ദിവ്യയെ കൊണ്ട് പറഞ്ഞതോർത്ത് ഞാൻ അവനെ നോക്കി ചോദിച്ചു
” അത് പിന്നെ അങ്ങ് തട്ടിവിട്ടതല്ലേ… പിന്നെ ഞാനെന്തു പറഞ്ഞ് ഒഴിവാക്കാനാ… ”
എന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അടുത്തുള്ള മതിലിന് മുകളിലേക്ക് കയറി ഇരുന്ന് എന്നെ നോക്കി അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു
” എന്നാലും പെട്ടെന്ന് കേട്ടപ്പൊ എന്തോ പോലെ ആയി… ”
ഞാനും മതിലിന് പുറത്ത് കയറി ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു
” അത് നിന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള ഞെട്ടല് കണ്ടപ്പോഴേ എനിക്ക് തോന്നി…എന്താ മോനെ ഒരു വശപ്പിശക് ഉണ്ടല്ലോ… പണ്ടിതുപോലെ ഒരു ഞെട്ടല് ഞാൻ കണ്ടതാ… ”
അവനെന്നെ നോക്കി ഒരാക്കിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു
” ഡാ മൈരേ വേണ്ടാട്ടോ… ”
അവൻ്റെ പോക്ക് മനസ്സിലായ ഞാൻ അവനെ നോക്കി കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു
” നീ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയണ്ട.. ഞാൻ ഒരു സത്യം പറഞ്ഞതാ… നിന്നെ ഈ ഭാവത്തിൽ മുൻപ് ഞാൻ കണ്ടത് രണ്ട് കൊല്ലം മുന്നേയുള്ള കോളേജ് ഡേയുടെ അന്നാ അവളുടെ മുന്നിൽ… നിന്റെ ശിൽപയുടെ മുന്നിൽ… ”
അവനെന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ അവനെ പിടിച്ചൊന്ന് തള്ളുക അല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… കാരണം അവൻ പറയുന്നതിൽ എവിടെയോ ഒരു സത്യമുണ്ട്…അത് ഞാനും ഓർക്കുന്നു… ഇന്ന് ദിവ്യയുടെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോൾ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഞെട്ടലും വാക്കുകൾ കിട്ടാതായ സന്ദർഭവും ഞാൻ ആദ്യമായി അനുഭവിച്ചത് അവൻ പറഞ്ഞപോലെ രണ്ടു കൊല്ലം മുന്നേ ആ കോളേജ് ഡേയുടെ അന്ന് അവളുടെ മുന്നിലാണ്…ശിൽപയുടെ മുന്നിൽ….
തുടരും…