നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 4 38

ഞാന്‍ ചുമ്മാ ഒരു സങ്കടം നടിച്ചു.

“ആര് വേറെ രീതിയില്‍ എടുത്തു..? പറഞ്ഞില്ലേ ഞാന്‍ തമാശ പറഞ്ഞതാണെന്ന്..!”

ആ മുഖം വീണ്ടും കനത്തു.

“അയ്യോ സോറി..മാറിപ്പോയി..!മേമ അങ്ങനെ എടുത്തെന്നല്ല…എനിക്ക് അങ്ങനെ തോന്നിപ്പോയെന്നാ..!!”

കളി കാര്യമാവുമോ എന്ന ഭയത്തില്‍ ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് കയറി തിരുത്തി.

അവരത് മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാതെ മുഖമെറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു.

“അതേയ്..മേമേ..!”

ഞാനാ കയ്യില്‍ പതിയെ തോണ്ടി.

“സോറി..ട്ടോ…അലോ..!”
മെല്ലെ ആ വിരലില്‍ തെരുപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് കൈ കവരാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ വീണ്ടും പഴയപടി അവര്‍ തട്ടി മാറ്റി.

“ഇങ്ങനെ കോപിക്കാനും മാത്രം എന്താണെന്റെ മേമക്കുട്ടീ..!”

എങ്ങനെയെങ്കിലും ആ മുഖമൊന്നു തെളിഞ്ഞു കാണാനായി ഞാനൊരു കൊഞ്ചലോടെ അവരുടെ കയ്യില്‍ കടന്നു പിടിച്ചു.

ഒരു നേരിയ പ്രതിഷേധം കാണിച്ചു എന്നല്ലാതെ ഇത്തവണ കൈ തട്ടിത്തെറിപ്പിക്കാനൊന്നും മുതിര്‍ന്നില്ല.

എനിക്കല്‍പ്പം ആശ്വാസമായി. എന്തായാലും മഞ്ഞുരുകുന്നതിന്റെ ലക്ഷണമെങ്കിലും കണ്ടല്ലോ..!

“മേമക്കുട്ടീ..സോറി..സോറി..സോറി..!”

ഞാന്‍ പതിയെ ആ മിനുത്ത കൈപ്പടം ഒന്ന് തഴുകിയശേഷം ചുണ്ടോടടുപ്പിച്ചു മുത്തി.

ആ മൃദുവായ കൈപ്പടത്തിലേക്ക് ചൂട് പകര്‍ന്നു കൊണ്ട് എന്റെ വിടര്‍ന്ന ചുണ്ടുകള്‍ അല്‍പനേരം അവിടെത്തന്നെ വിശ്രമിച്ചിട്ടും മേമ പ്രതിഷേധിക്കുകയോ കൈ വലിക്കുകയോ ചെയ്തില്ല.

എങ്കിലും മുഖമിപ്പോഴും കടന്നല്‍ കുത്തിയത് പോലെ വീര്‍പ്പിച്ചുതന്നെ വച്ചിരിക്കുകയാണ്.

ഞാനാ കൈപ്പടത്തില്‍ പറ്റിയ ഉമിനീര്‍ കൈ കൊണ്ട് തുടച്ചു.

“മേമേ…കൂയ്..!”

ഞാനാ തോളില്‍ മെല്ലെ ഒന്ന് തോണ്ടി. ഇല്ല..ആള് മൈന്‍ഡ് ചെയ്യുന്നില്ല.

ആഹാ..അങ്ങനെയാണോ..എനിക്കും വാശി കയറി.

അടുത്ത നിമിഷം മിന്നല്‍ വേഗത്തില്‍ കയ്യെത്തിച്ച് ഞാനാ ഇടുപ്പില്‍ പിടിച്ചു. അവര്‍ക്കൊന്നു തടയാന്‍പോലും പറ്റുന്നതിനുമുമ്പ് ആ കൊഴുപ്പിലൂടെ കയ്യോടിച്ചു കൊണ്ട് ഇക്കിളിയിട്ടു.

അത് തീരെ അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നതിനാല്‍ മേമയൊന്നു നടുങ്ങിയതും ഉറക്കെ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചുപോയതും ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.

വെട്ടിപ്പിളഞ്ഞു കൊണ്ട് ചാടിയെഴുന്നേറ്റ അവരുടെ രണ്ടു ഇടുപ്പുകളിലും അള്ളിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു.

പിന്നൊരു അങ്കമായിരുന്നു. മേമയ്ക്കൊന്നു തടയാന്‍ പോലും കഴിയാത്ത വിധം ആ നെയ് മുറ്റിയ ഇടുപ്പിലും കക്ഷങ്ങളിലുമൊക്കെ എന്റെ കൈകള്‍ ഓടി നടന്നു.

ഇക്കിളി സഹിക്കവയ്യാതെ അവര്‍ കാറിത്തുള്ളി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കൈകളില്‍ കിടന്നു പുളഞ്ഞിളകി.

ഇടയ്ക്ക് വളരെ ദയനീയമായ ആ നോട്ടം എന്നിലേക്ക് പാളി വീഴുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.

അത്രയേറെ ആ മേനിക്കൊഴുപ്പ് എന്നെ അന്ധനാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

“കണ്ണാ..പ്ലീസ്..പ്ലീസ്..പ്ലീസ്…മേമ തോറ്റു..സുല്ല്..സുല്ല്..!”
പൊട്ടിച്ചിരിക്കിടയിലൂടെ അവരുടെ അസ്പഷ്ടമായ വാക്കുകള്‍ എന്റെ കാതുകളിലേക്ക് വന്നു പതിച്ചു. ആ കണ്ണുകള്‍ ഇക്കിളി സഹിക്കവയ്യാതെ നിറഞ്ഞ് തൂവുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എന്തോ എനിക്ക് പാവം തോന്നിപ്പോയി.

ഇനിയും ഇക്കിളിയിട്ടാലോ എന്ന് പേടിച്ച് ഇരു കക്ഷങ്ങളിലുമുള്ള എന്റെ കൈകള്‍ അവര്‍ ഇറുക്കിപ്പിടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഇക്കിളിപ്പെടുത്തല്‍ മതിയാക്കി കൈകള്‍ പിന്‍വലിക്കാന്‍ നോക്കിയപ്പോഴും നിര്‍ത്താതെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ ബലം പിടിച്ചു നിന്നു.

“ദേ..മേമേ ഞാന്‍ നിര്‍ത്തി…കയ്യെടുക്കട്ടെ..വിട്..!”

ആ കളി കണ്ടപ്പോള്‍ എന്നോടും ചിരിച്ചു പോയിരുന്നു.

മെല്ലെ മെല്ലെ അവരുടെ ചിരി താണ് വന്നു. അപ്പോഴും ഞാന്‍ വീണ്ടും ഇക്കിളിയിടുമോ എന്നൊരു ജാഗ്രത ആ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു.

നനഞ്ഞു കുതിര്‍ന്ന ആ കക്ഷങ്ങളുടെ ചൂടില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മെല്ലെ കൈ വലിച്ചെടുക്കാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോഴൊക്കെ ആ ജാഗ്രത നിഴലിച്ച കണ്ണുകള്‍ എന്നില്‍ത്തന്നെയായിരുന്നു.

“എടാ നിന്നെ ഞാനുണ്ടല്ലോ..!”

കൈകള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും പിന്‍വലിച്ചെന്ന്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ പല്ല് കടിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവരെന്നെ കയ്യോങ്ങി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *