നെയ്യലുവ പോലുള്ള മേമ – 4 38

കാമക്കഴപ്പില്‍ അവരുടെ ചുണ്ടുകള്‍ വിറച്ചു തുള്ളി. ആര്‍ത്തിയോടെ എന്റെ മുന്നില്‍ കുന്തിച്ചിരുന്നു കൊണ്ട് അവരെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തെന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ആ തടിച്ചു മലര്‍ന്ന ചുണ്ടുകള്‍ വിടര്‍ത്തി കുണ്ണയുടെ മകുടത്തിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു.

“അമ്മച്ചീ…!!”

പെട്ടെന്നെവിടെ നിന്നോ ഒരു വിളിയൊച്ച ഉയര്‍ന്നു.

ഇടിവെട്ടേറ്റ പോലെ ഞങ്ങള്‍ നടുങ്ങിത്തരിച്ചു പോയി. ഭയന്നരണ്ട കണ്ണുകളോടെ ഞങ്ങള്‍ ചുറ്റും നോക്കി. എന്നാല്‍ ആരെയും കാണാനില്ലായിരുന്നു.

ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് ഞാന്‍ മുണ്ടെടുത്തുടുത്തു.

“കണ്ണാ..മിഷേല്‍..!”

ലിസിച്ചേച്ചിയുടെ മുഖമാകെ വിളറി വെളുത്തു.

“പേടിക്കണ്ട…അവള്‍ നമ്മളെ കണ്ടിട്ടില്ല…ചേച്ചി ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ പുല്ലരിയ്…!”

മുഖമമര്‍ത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് മുടിയൊക്കെ ഒന്ന് മാടി ശരിയാക്കി ചേച്ചി പെട്ടെന്ന് അരിവാള്‍ കയ്യിലെടുത്ത് പുല്ലരിയുന്ന പോലെ ഇരുന്നു.

“അമ്മച്ചീ….!”

മിഷേലിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും കുറച്ചുകൂടെ അടുത്തെങ്ങോ നിന്നെന്നപോലെ കേട്ടു.

“ആ ദേഡീ ..താഴെ..!”

ചേച്ചി ഉച്ചത്തില്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ വേഗം ഒരല്പം മാറി നിന്നു.അവള്‍ കാണുമ്പോള്‍ സംശയം തോന്നത്തക്ക രീതിയില്‍ ഒന്നുമുണ്ടാവരുത്.

പെട്ടെന്ന് തൊട്ടുമുകളിലെ കുളമുള്ള പറമ്പിന്റെ വെളുമ്പില്‍ മിഷേല്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഒരു കറുത്ത ഷര്‍ട്ടും നീലയും വെള്ളയും കളറിലുള്ള ഒരു ഹാഫ് സ്കേര്‍ട്ടുമാണ് വേഷം. മുടിയൊക്കെ ചുറ്റിക്കെട്ടി നല്ല കമ്പി ലുക്കിലാണ് നില്‍പ്പ്..

ഫുള്‍ സ്ലീവ് ഷര്‍ട്ടാണ്. അത് കൈമുട്ട് വരെ തെറുത്തു വച്ചിരിക്കുകയാണ്. അവള്‍ തടിവെക്കുന്നതിനു മുമ്പ് വാങ്ങിച്ചതാവണം….ഉന്നം നിറച്ച ചാക്ക് പോലെ അതവളുടെ കൊഴുത്ത മേനിയെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ട്.

കാല്‍മുട്ടിനു തൊട്ടുതാഴെ വരെ ഇറക്കമുള്ള സ്കേര്‍ട്ടും അങ്ങനെ തന്നെ…

അതിനുള്ളിലെ മുഴുത്തുരുണ്ട തുടകളുടെ ഷേപ്പ് അതേപോലെ തന്നെ മുഴച്ച് നില്‍പ്പുണ്ട്.

അമ്മച്ചിയെ മാത്രം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന അവള്‍ എന്നെ കണ്ടതോടെ ഒന്ന് പരുങ്ങി. ഞാന്‍ വിസ്തരിച്ചൊന്നു ചിരിച്ചു കാണിച്ചപ്പോള്‍ ആ പരുങ്ങല്‍ മാറി അവളും ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു.

ഭാഗ്യം…പെണ്ണൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല.!

“എന്തുവാ കൊച്ചേ..?!”

ചേച്ചി തലയുയര്‍ത്തി ചോദിച്ചു.

“അമ്മച്ചി കുടുംബശ്രീക്ക് പോകുന്നില്ലേ…ദേ അന്നമ്മചേടത്തീം പുഷ്പ ചേച്ചീമൊക്കെ കാത്തു നിക്കുവാ..!”

“മാതാവേ…!”

ചേച്ചി ഒരു ആന്തലോടെ എഴുന്നേറ്റു.

“എന്തുപറ്റി ചേച്ചീ..?

അവരുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ഭാവമാറ്റം കണ്ടു ഞാന്‍ അന്ധാളിച്ചു.

“ഇന്ന് ചിട്ടി ലേലവാ…ഞാനത് മറന്നു കിടക്കുവാരുന്നു..!”

എന്ത് ചെയ്യുമെന്നറിയാതെ അവരെന്നെ ദയനീയമായൊന്നു നോക്കി.

“ആ കാശ് കണ്ടിട്ട് പലതും ചെയ്യാനിരുന്നതാ..!”

ആ നോട്ടത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥം എനിക്ക് നല്ലപോലെ മനസ്സിലായി. പശുക്കള്‍ക്കുള്ള പുല്ലരിയാതെ പോവാന്‍ പറ്റില്ല..പോവാതിരുന്നാല്‍ ചിട്ടിയും പ്രശ്നമാവും.

‍”ചേച്ചി പൊയ്ക്കോ…സമയം കളയണ്ട. ഇത് ഞാന്‍ മാനേജ് ചെയ്തോളാം..!”

ആ സന്ദര്‍ഭത്തില്‍ അവരെ സഹായിക്കുക എന്നുള്ളത് കര്‍ത്തവ്യമായി കണ്ടുകൊണ്ട് ഞാന്‍ നിലത്തു കിടന്ന അരിവാളെടുത്തു.

“അയ്യോ അത് വേണ്ട…മോന്‍ ഇതിനൊന്നും നിക്കണ്ട..!”

അവര്‍ പെട്ടെന്ന് എന്നെ തടഞ്ഞു.

“ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം..!”

എന്തോ പരിഹാരം കണ്ടിട്ടെന്ന പോലെ അവര്‍ പെട്ടെന്ന് തലയുയര്‍ത്തി മിഷേലിനെ നോക്കി.

“മോള് ഒന്ന് വന്നേടീ…!”

മിഷേലിന്റെ മുഖത്തൊരു ആശങ്ക പടര്‍ന്നു.ഒരു നിമിഷം അമ്മച്ചിയെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം അവള്‍ പതിയെ താഴേയ്ക്ക് വന്നു.

“മോള് ഒരിത്തിരി അരിഞ്ഞു വെക്കാവോ…ഒരു പത്തു കറ്റ മതി..അമ്മച്ചി നിന്നാ ചിട്ടി വേറെ വല്ലോരും പിടിക്കും..!”

അവര്‍ ഒരു അഭ്യര്‍ഥനപോലെ മിഷേലിനെ ഉറ്റുനോക്കി.

മിഷേലിന്റെ മുഖത്തൊരു അനിഷ്ടം പടര്‍ന്നെങ്കിലും എന്റെ മുന്നില്‍ വച്ച് അത് പുറത്തെടുക്കാന്‍ അവള്‍ക്കൊരു വൈമനസ്യമുള്ളതു പോലെ തോന്നി.എന്നെയൊന്നു പാളി നോക്കിയ ശേഷം അവള്‍ മെല്ലെ തലയിളക്കി.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *