ഇന്നലെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒക്കെ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ ട്രാഷ് ബാഗിൽ ആയിരുന്നു വെച്ചിരുന്നത്. അതിപ്പോൾ അവിടെ ഇല്ല. അതിൽ വെച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ മൂലയിൽ കിടപ്പുണ്ട്. ഇന്നലെ അഴിച്ചു കളഞ്ഞ ബ്രാ മറ്റു വസ്ത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഞാൻ തിരഞ്ഞു. രാത്രി പോലെയല്ല പകൽ. പകൽ ബ്രാ ഇടാതെ പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ പറ്റില്ല. പക്ഷെ ബ്രാ അവിടെ കണ്ടില്ല. എൻ്റെയും ഡെന്നിസിന്റെയും മറ്റു വസ്ത്രങ്ങൾ അവിടെ കണ്ടെങ്കിലും ബ്രാ മാത്രം എവിടെയുമില്ല?
ഇതെന്ത് പറ്റി?
എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.
ഡെന്നീസിനോട് ചോദിക്കാൻ എനിക്ക് മനസ്സ് വന്നില്ല. പക്ഷെ ബ്രാ കിട്ടിയേ തീരൂ. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവനെ കുലുക്കി ഉണർത്തി:
“ഡെന്നീ…”
ഞാനവനെ ഉണർത്തി.
“ഇന്നലെ നമ്മള് ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഡംപ് ചെയ്തില്ലേ ഒരു ട്രാഷ് ബാഗിൽ? ഈ കോർണറിൽ ഉണ്ടാരുന്നല്ലോ! അത് എന്ത്യേ?”
“അതോ?”
അവസാനം കണ്ണ് തിരുമ്മി അവൻ പറഞ്ഞു:
“അതിനാത്ത് കൊറേ വേസ്റ്റ് പേപ്പറൊക്കെ ഉണ്ടാരുന്നു..അത് കളയാൻ വേണ്ടി ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ എടുത്ത് ഈ മൂലലേക്കിട്ട് ഇവിടുത്തെ ഒരു ക്ളീനിങ് സ്റ്റാഫ് അത് എടുത്തോണ്ട് പോയി? ഉം? എന്നാ?”
“ഒന്നുവില്ല…”
ഞാൻ അത് പറഞ്ഞ് ഞാൻ പുറത്തേക്കു നടന്നു.
ഈശോയെ, ഈ ഡ്രസിൽ അകത്ത് ഉള്ളതൊക്കെ പുറത്ത് കാണൂല്ലോ…
ആ സാരമില്ല. മറ്റുള്ളവർ അടുത്തുള്ളത് കൊണ്ട് പോയിക്കാണും. രാകേഷ് സാറും ജയയും പിന്നെ മിഥുൻ സാറും മാത്രേ കാണൂ. രാകേഷ് സാർ കാണാതെ നോക്കിയാൽ മതി. മിഥുൻ സാർ എന്നെ എപ്പോഴും തൊടുവേം പിടിക്കുവേം ഒക്കെ ചെയ്യുന്നയാളാ. അദ്ധേഹത്തിന്റെ മുമ്പിൽ ഫ്രീ ആയി നിൽക്കാൻ കുഴപ്പമില്ല.
വേറെ ആരും ഉണ്ടാകാതിരുന്നാൽ മതി
നല്ല ഫ്രഷ് കോഫിയുടെ മണം..
ഞാൻ മൂക്ക് വിടർത്തി ശ്വസിച്ചു.
എന്നിട്ടു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.
അവിടെ മിഥുൻ സാർ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.
ഐലൻഡ് കൗണ്ടറിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് അരയ്ക്ക് താഴെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല.
നല്ല, ടൈറ്റ് ആയ ടീ ഷർട്ട് ആണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. നെഞ്ചിലെയും വയറിലെയും കൈകളുടെയും തോളിലേയും കനത്ത മാംസപേശികൾ വ്യക്തമായി കാണാം.
ഞാൻ ഉമിനീരിറക്കി.
ടേബിളിൽ കോഫി പോട്ട്. ബേഗിൾസും ടോസ്റ്റും പഴങ്ങളും, ചിക്കനോ പോർക്കോ എന്ന് മനസിലാക്കാൻ പറ്റാത്ത മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു.
“ആ സുന്ദരിക്കുട്ടി എഴുന്നേറ്റോ?”
ഞാന് വരുന്നത് കണ്ട് എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട്, പുഞ്ചിരിയോടെ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.
“ഗുഡ് മോണിംഗ്…”
ഞാനും പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
പെട്ടെന്ന് തന്നെ എന്റെ നിരുന്മേഷമോക്കെ കെട്ടടങ്ങി. ഉത്സാഹവും ഉണര്വ്വും തിരികെയെത്തി.
“വൌ!!”
മേശപ്പുറത്തെ വിഭവങ്ങള് കണ്ട് ഞാന് അദ്ഭുതത്തോടെ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു:
“ദിസ് ലുക്ക്സ് അമേസിംഗ് സാര്!”
“ഇന്ന് സാറ്റര്ഡേയല്ലേ?”
അദ്ദേഹം ചിരിച്ചു.
“ഇന്ന് നിങ്ങള് രണ്ടാളും പോകുന്നില്ല..സെല്ഫ് സര്വ്വീസ് ആണ്. പ്ലേറ്റ് എടുക്കുക, സെര്വ് ചെയ്യുക കഴിക്കുക…കമോണ്!”
മേശപ്പുറത്തെ നിറവും കൊതിപ്പിക്കുന്ന മണവുമുള്ള വിഭവങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണുകള് കാണിച്ച് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
“ഗ്രാബ് സം കോഫീ ഫസ്റ്റ്…”
“പോകുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാ?”
എന്റെ ചോദ്യം അല്പ്പം ആശങ്കയോടെയായിരുന്നു.
“ഇന്ന് സെക്കന്ഡ് സാറ്റര്ഡേ അല്ലെ ഹെലന്? എന്താ എന്റെ ഗസ്റ്റ് ആകാന് ഇഷ്ടമില്ലേ?”
പോട്ടില് നിന്ന് കപ്പിലേക്ക് ഞാന് കോഫി ആ ചോദ്യം എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയാണ് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചത്. എവിടെയോ കൊളുത്തിപ്പിടിക്കുന്നത് പോലെ ഒരു ഫീല്.
അതിന് ഉത്തരമായെന്നോണം ഞാന് ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
മഴയുടെ നൃത്ത വേഗത്തിന് ഒരു കുറവുമില്ല.
അകത്തേക്ക് തണുത്ത കാറ്റടിക്കുന്നു.
കാറ്റ് കൊണ്ടുവന്ന മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പില് എന്റെ മുല കണ്ണുകള് വീണ്ടും കരിങ്കല്ല് പോലെ കൂര്ത്തു. അത് ട്രാക്ക് സ്യൂട്ടിന് മേല് അമിതമായി മുഴച്ചു. മിഥുന് സാറിന്റെ നോട്ടം അതില് തറച്ചപ്പോള് ഞാന് നാണത്തോടെ കൈത്തലം കൊണ്ട് അവിടെ മറയ്ക്കാന് ശ്രമിച്ചു.