ഞാന് രോഷാകുലയായി.
വീട്ടിലെത്തി, നേരമൊത്തിരി കഴിഞ്ഞാണ്, അവസാനം ബാത്ത് റൂമില് കയറിയപ്പോഴാണ് എന്റെ കലിയൊന്നടങ്ങിയത്. കുളിമുറിയില് എന്റെ നഗ്ന ദേഹത്ത് വെള്ളം വീണപ്പോള് ദേഷ്യമൊക്കെ മാറി.
ദേഷ്യം മാറിയെന്ന് മാത്രമല്ല, വെള്ളം മുല കണ്ണുകളെ തഴുകിയപ്പോള് എന്റെ ദേഹം ഒന്ന് തരിച്ചു തപിച്ചുണര്ന്നു.
മുല കണ്ണുകള് തുറിച്ചു.പൂറില് നനവ് വന്ന് ഒഴുകി.
മറ്റൊരു ചിന്ത എന്നെ തേടിയെത്തി. മിഥുന് സാര് എന്റെ ചന്തിയില് പിടിച്ചു ഞെക്കി. ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നെങ്കില് എന്തിന് അയാളെ വിലക്കിയില്ല? എന്ത്കൊണ്ട് പ്രതിഷേധിച്ചില്ല? എന്തിന് ഡെന്നിസിനെ മാത്രം കുറ്റം പറയുന്നു?
ഇപ്പോള് മുല കണ്ണു തുറിക്കുന്നതും പൂറില് നനവൂറുന്നതും അയാള് പരസ്യമായി ചന്തിയില് പിടിച്ച് ഞെക്കി അമുക്കിയത് കൊണ്ടല്ലേ?
എനിക്ക് ബഹളമുണ്ടാക്കുന്നവരേയും അക്രമകാരികളെയുമൊന്നുമിഷ്ടമല്ല…
എന്നിട്ടും എന്റെ ദേഹത്ത് കടന്നാക്രമണം നടത്തിയ ആളെ ഓര്ത്ത്, അയാള് നടത്തിയ അക്രമം ഓര്ത്ത് തനിക്ക് കടിയിളകിയിരിക്കുന്നു!
പെട്ടെന്ന് കുളിച്ച് ഞാന് ബെഡ് റൂമിലേക്ക് ഓടി. കിടക്കയില് എന്തോ വായിക്കുകയായിരുന്ന ഡെന്നിസിന്റെ ദേഹത്തേക്ക് ഞാന് പാഞ്ഞു കയറി.
അവന്റെ ചുണ്ടുകള് ഞാന് കടിച്ചു ചുംബിച്ചു.
“ഹെലന്, എടീ, നിനക്ക്…എന്ത്…പ…”
ചുണ്ടുകള് മോചിക്കപ്പെട്ടപ്പോള് അവന് അദ്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു.
“മിണ്ടരുത്!”
ഞാന് അവന്റെ ചുണ്ടുകള്ക്ക് മേല് വിരല് ചേര്ത്തു.
“കഴപ്പ് മാറ്റ്…ആ ഒരു കാര്യം മാത്രം വിചാരിച്ചാല് മതി…”
അന്ന് മണിക്കൂറുകള് കഴിഞ്ഞാണ് ഞാന് ഡെന്നിസിനെ എന്റെ പൂറില് നിന്നും മോചിപ്പിച്ചത്.
എന്നെ രതിമൂര്ച്ചയില് അവന് പല തവണയെത്തിച്ചു.
“ഇന്നും അന്നത്തെപ്പോലെ എന്നെ കിടത്തി ഉറക്കില്ലേ നീ?”
ഡെന്നീസിന്റെ ചോദ്യം എന്നെ ഉണര്ത്തി.
പെട്ടന്നാണ് ഹോട്ടലില് ആണ് തങ്ങളെന്ന് അവള്ക്ക് മനസ്സിലായത്. വെഡിംഗ് ആനിവേഴ്സറി ആഘോഷിക്കാന് ഭക്ഷണം പുറത്ത് നിന്നാക്കാം എന്ന് തീരുമാനിച്ച് വന്നതാണ്. ഇവിടെ വെച്ചാണ് വെയിറ്ററെ കണ്ടത്. അയാളെ കണ്ടിട്ടാണ് ഡെന്നിസ് മിഥുന് സാറിനെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചത്.
“ഉവ്വ, പള്ളീ പറഞ്ഞാ മതി,”
ഞാന് ഡെന്നീസിനോട് പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ഇന്ന് മുതല് പീരിയഡ് തുടങ്ങി…നോ രക്ഷ…”
ഡെന്നീസിന്റെ മുഖം മ്ലാനമായി. വെഡിംഗ് ആനിവേഴ്സറി ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി നല്ല ഒരു കളി അവന് സങ്കല്പ്പിച്ചു കാണും.
“മിഥുന് സാറിന്നു വീട്ടി വരാന്ന് പറഞ്ഞതാ,”
പെട്ടെന്ന് ഫോണില് നോക്കി അവന് പറഞ്ഞു.
എന്റെ മനസ്സില് ഭയവും ആശങ്കയും നിറഞ്ഞു.
“പ്ലീസ്, വേണ്ട,”
ഞാന് കെഞ്ചി.
“മിഥുന് സാറെന്തിനാ ഇന്ന്?നമ്മടെ സ്പെഷ്യല് ഡേയാ ഇന്ന്! എന്ത് എമര്ജന്സി ആണേലും പുട്ട് ഓഫ് ചെയ്യ് ഡെന്നി…”
അപ്പോഴേക്കും അവന് ഫോണെടുത്ത് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
ഞാന് സീറ്റില് പിന്നിലേക്ക് ചാരി അവനെ ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ, അവജ്ഞയോടെ, നോക്കി.
“യെസ്, സര്,”
ഡെന്നിസ് ഫോണിലൂടെ സംസാരിച്ചു.
“ആരെയാ സാര്? രാകേഷിനെയോ? ആം എനിക്കറിയാം… സേര്റ്റന്ലി, സാര്…യാ, യാ…ഒഫ് കോഴ്സ്!”
ഇത്ര നേരം തമാശ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന ആള് എത്ര പെട്ടെന്നാണ് അതീവ വിനയവും ബഹുമാനവും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഒരാളായി മാറിയത്!
ഡെന്നിസ് അപ്പോള് ഒരു കോമാളിയില് കുറഞ്ഞതൊന്നുമല്ല എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി!
“എന്നാ ലോകം ഇന്നത്തോടെ അവസാനിക്കുമോ?”
ഡെന്നിസ് ഫോണ് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചപ്പോള് നീരസം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തോടെ ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല…”
അവന് പറഞ്ഞു.
“നെനക്കിഷ്ടമില്ലാത്ത ഒരു കാര്യം സംഭവിക്കാന് പോകുന്നു…”
“എഹ്?”
ഞാനവനെ നോക്കി.
“എന്നുവെച്ചാ എന്നാ? എന്നതാ കാര്യം?”
“അടുത്ത ഉടനെ മിഥുന് സാറിന്റെ വീട്ടില് ഡിന്നര്…”
എന്റെ സൌര്യം കെടുത്തിക്കൊണ്ട് ഡെന്നിസിന്റെ വാക്കുകള് ചെവിയിലേക്ക് തുളച്ചു കയറി.
“ഒരു രാകേഷിനെ നിനക്ക് ഓര്മ്മയുണ്ടോ?”