അവള് പറഞ്ഞു. എന്റെ മുഖം നാണം കൊണ്ടും വികാരം കൊണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു. തുടകള്ക്കിടയില് ചൂടുറവ പൊട്ടി.
“അതൊക്കെ ആലോചിക്കുമ്പോള് ഒരു രസം..സുഖം…”
ഞാന് തുടകള് ചേര്ത്ത് അമര്ത്തുന്നത് നോക്കി ജയ തുടര്ന്നു.
“ഹെലന്…”
ജയ വിളിച്ചു.
വൈന് മൊത്തിക്കഴിഞ്ഞ് ഞാന് അവളെ നോക്കി.
“നമ്മുടെ കേട്ട്യോന്മാര് നമ്മടെ കേട്ട്യോന്മാര് തന്നെയാ..ആ റെസ്പെക്റ്റ്, അവരോടുള്ള സ്നേഹം, അതൊക്കെ എപ്പോഴും നമ്മുടെ ഉള്ളില് ഉണ്ടാവും..പക്ഷെ…”
ഒന്ന് നിര്ത്തി അവളെന്നെ നോക്കി.
“…പക്ഷെ, ഒരു ആല്ഫാമെയില് മുമ്പില് വരുമ്പോള് നമ്മളൊക്കെ രഹസ്യമായി അയാളുടേത് ആകാന് കൊതിക്കില്ലേ? എത്ര പ്യുവര് ആയ പെണ്ണിനും ആ ഒരു ഫീലിംഗ് ഉണ്ട്; ഇല്ലേ?”
ജയ അത്രയ്ക്കും കടത്തിപ്പറയും എന്ന് ഞാന് ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല.
“മിഥുന്റ്റെ ഡോമിനന്റ്റ് പവര് അത്ര വലുതാണ്…”
ജയ തുടര്ന്നു.
“ഫിസിക്കലായും മെന്റ്റലായും…അതിലേക്ക് ആകര്ഷിക്കപ്പെടാതിരിക്കാന് കഴിയില്ല, ഒരു പെണ്ണിന്.. അത് അനുഭവിക്കുമ്പോള് എക്സൈറ്റഡാകാതിരിക്കാനുമാവില്ല.”
ജയയെ എതിര്ക്കണമെന്ന് എന്റെ ഉള്ള് പറഞ്ഞു. പക്ഷെ, ജയ പറഞ്ഞതില് നേരില്ലേ? പിന്നെ എങ്ങനെ ഞാന് സ്വയം വഞ്ചിക്കും?
“അതിപ്പോ ഒരു വലിയ കമ്പനീടെ ബോസ്സായിരിക്കുമ്പം ആ നേച്ചര് സ്വാഭാവികമായും വരൂല്ലോ…”
ഞാന് എനിക്ക് ബോധ്യമായില്ലെങ്കിലും, അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
“മോളെ, ഹെലന്…”
വിസ്ക്കി ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കി ജയ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
“ഏകദേശം രണ്ട് മാസം മുമ്പാ…ഞാനും രാകേഷും ഉണ്ട് അന്നത്തെ പാര്ട്ടിക്കും…അന്നും മിഥുന് ഇന്ന് നിന്റെ വയറില് പിടിച്ചു ഞെക്കിക്കൊണ്ട് വന്നത് പോലെ വേറെ ഒരു സൂപ്പര് സെക്സി പെണ്ണിനെ കൊണ്ടുവന്നു…”
എന്റെ കണ്ണുകള് വിടര്ന്നു.
അല്പ്പം അസൂയയും ഉള്ളില് നിറഞ്ഞു.
“നൈറ്റ് ഞങ്ങള്ക്ക് കെടന്നുറങ്ങാന് പറ്റീല്ല…എന്നാ ഒരു ഞരക്കവും നെലവിളീം ആയിരുന്നു ആ പെണ്ണിന്റെ…”
അത് കേട്ടിട്ട് എന്റെ മുഖം വീണ്ടും നാണത്താല് ചുവന്നു. തുടകള്ക്കിടയില് വീണ്ടും കൊഴുത്ത ചൂടുവെള്ളം നിറഞ്ഞു.
“ഡെന്നിസ് എങ്ങനെ? സാധനം ഒക്കെ മുഴുത്തത് ആണോ?”
പെട്ടെന്ന് ജയ ചോദിച്ചു.
ഞാന് ഞെട്ടിപ്പോയി.
അതുപോലെ ഒരു ചോദ്യം മുമ്പ് ആരും, എത്രയടുത്ത കൂട്ടുകാര് പോലും എന്നോട് ചോദിച്ചിട്ടില്ല.
ജയ ഒരുപാട് കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്, അതിന്റെ പൂസില് ചോദിക്കുന്നതായിരിക്കാം.
പക്ഷെ പുഞ്ചിരിയോടെയാണ് ചോദ്യം.
“ജയേ…!!”
എന്റെ തുടയില് ഇരുന്ന അവളുടെ കയ്യില് ഞാന് പതുക്കെ ഒന്നടിച്ചു.
അപ്പോള് മിഥുന് സാറിന്റെ ഓഫീസ് മുറിയുടെ ജനാലയുടെ പിമ്പില് നിന്ന് ആരോ ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നത് ഞാന് കണ്ടു. ആരായിരിക്കാം? ഞങ്ങള് സംസാരിച്ചത് വല്ലതും കേട്ടുകാണുമോ ആരായാലും?
ഞാന് എഴുന്നേറ്റ് ജനലിന്റെ നേരെ നടന്നു.
അവിടെ നിന്ന ആളെക്കണ്ട് ഞാന് ആദ്യം ഒന്നമ്പരന്നു. അമ്പരപ്പ് പിന്നെ ദേഷ്യമായി.
ഡെന്നിസ്!
അവന്റെ കണ്ണുകള് വിടര്ന്നിരിക്കുന്നു. മുഖത്ത് ക്ഷമാപണ ഭാവം!
പെട്ടെന്ന് മിഥുന് സാര് അവന്റെ പിമ്പില് നില്ക്കുന്നത് കണ്ടു.
“ഡ്രൈവര് എന്നെ വിളിച്ചു ഇപ്പോള്,”
അദ്ദേഹം ഉച്ചത്തില് എല്ലാവരോടുമായി പറയുന്നത് ഞാന് കേട്ടു.
“ഇന്നിനു ആര്ക്കും പോകാന് പറ്റില്ല…അത്രയ്ക്കും വെള്ളം കയറിക്കിടക്കുന്നു എല്ലായിടത്തും..ഡ്രൈവ് ചെയ്യാന് പറ്റില്ല..പുറത്ത് ഇറങ്ങിയാ പെട്ടുപോകും…”
ശ്യോ!
അപ്പോള് ഇന്ന് വീട്ടില് പോക്ക് നടക്കില്ല! നാളെ എങ്ങനെ ഓഫീസില് പോകും? ഇവിടെ നിന്ന് പോകാമെന്ന് വെച്ചാല് ഡ്രസ്സ് വേറെ ഇല്ല താനും!
കഷ്ടം!
“ഡെന്നിസ്,”
മിഥുന് സാര് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടു.
“ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്…ഇന്നെന്തായാലും പോക്ക് നടക്കില്ല. നമുക്കീ പണി ഇന്ന് നൈറ്റില് തീര്ക്കാം; എന്താ?”
ഡെന്നിസിന്റെ മറുപടിയ്ക്ക് ഞാന് കാതോര്ത്തു.
“ശരി സാര്,”
വിനീത വിധേയ സ്വരത്തില് ഡെന്നിസിന്റെ ഉത്തരം ഞാന് കേട്ടു.