Maya: Periods. കഷ്ടമായിപ്പോയി.
Rohith: എന്റെ പാവം! വല്ല്യമ്മയോട് പറഞ്ഞോ? നല്ല ചൂടുവെള്ളം എടുത്ത് കുടിച്ചോ.
Maya: Hmm. ഏട്ടൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ
Rohith: എനിക്കും കൂടെ ഉണ്ടാവാൻ തോന്നുന്നുണ്ട്. നിന്നെ ഒന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചിരിക്കാൻ 🥺
Maya: ആഹ്…എനിക്ക് മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ട് ഏട്ടന്റെ കെട്ടിപ്പിടുത്തം
Rohith: നമ്മുടെ അടുത്ത ഓണത്തിന് ഞാൻ മെഗാ ഹഗ്സ് ഒക്കെ തരാട്ടോ. Till then, Sending you all my virtual hugs! 🤗🤗🤗
Maya: Hold me tighterrrrr!
Rohith: Squishes you with the biggest imaginary bear hug ഞാൻ നിന്റെ ചീക്കിൽ ഒരു കുഞ്ഞു ഉമ്മ തരുവോ? 😘
Maya More and more!!
Rohith: 😘😘😘😘 ഞാൻ നിന്റെ വാരിയെല്ലുകൾ കുറുക്കുവോ? 😉
Maya: aahh i felt it…😂 ഏട്ടാ Thanks. ഇപ്പൊ കുറച്ച് ഭേദം പോലെ
Rohith: Seriously? That’s awesome! ഞാൻ എപ്പോഴും നിനക്കൊപ്പമുണ്ടെന്ന് ഓർക്കണം. Anything else I can do?
Maya: ഇല്ല ഏട്ടാ. You’re the best! ❤️
Xxx
മയയുടെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ഇത്തിരി വെളിച്ചം മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങിയിരുന്നു. കർട്ടനുകൾക്കിടയിലൂടെ അത് മുഖത്തേക്ക് പതിക്കുന്നുണ്ട്. കൈപ്പത്തി പരതി ഫോൺ എടുത്തു. സ്ക്രീനിൽ മിന്നുന്ന അറിയിപ്പുകൾ കണ്ടതും അവളുടെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.
“ഏട്ടാ…” അവൾ മന്ത്രിച്ചു. രാത്രിയിലെ സംസാരം മനസ്സിലേക്ക് ഓടിയെത്തി. വയറുവേദനയിൽ മയങ്ങിപ്പോയെങ്കിലും ഏട്ടൻ ഇടയ്ക്കിടെ മെസ്സേജുകൾ അയച്ചിരുന്നു.
നന്നായി ഉറങ്ങിയോ?
വല്ല വേദനയുമുണ്ടോ ഇപ്പോൾ?
കുഞ്ഞുമ്മയെക്കുറിച്ച് ഓർത്തുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് ഞാൻ
ഈ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു തണുത്ത കൈ പോലെ സ്പർശിച്ചു. എത്രയോ കാലമായി, ആർക്കും ഇങ്ങനെയൊരു കരുതൽ തന്നോട് കാണിച്ചിട്ട്. അച്ഛനും അമ്മയും പോയപ്പോൾ, ഒറ്റപ്പെടലിന്റെ ഒരു കയ്പുനീരായിരുന്നു ജീവിതം. വല്ല്യച്ഛനും വല്ല്യമ്മയും എല്ലാ സ്നേഹവും തന്നെങ്കിലും, അതൊന്നും ആ വിടവ് നികത്തുന്നില്ലായിരുന്നു.
പക്ഷേ, ഏട്ടൻ…ഏട്ടന് എല്ലാം മനസ്സിലാവുന്നുണ്ട്. താൻ ഒന്നും പറയാതെ തന്നെ. ഏട്ടന് മാത്രം മനസ്സിലാവുന്ന ഒരു ഭാഷ അവർ തമ്മിലുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകളിലെ ഒരു നോട്ടത്തിൽ, ചെറിയൊരു ചുമയിൽ, നിശബ്ദതയിൽ പോലും അവർ സംസാരിച്ചു.
ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലെ അവൾ ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. ഇപ്പോൾ ഏട്ടനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ! ആ കരങ്ങളുടെ സുരക്ഷിതത്വത്തിൽ ഒന്നലിഞ്ഞു ചേരാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ!
മയ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു. ഫോണിലെ തണുപ്പ് ഏട്ടന്റെ സ്പർശത്തിന്റെ ഭാവനയാവാൻ അവൾ അനുവദിച്ചു. ഒരു തേങ്ങലായി അതു മാറിയപ്പോൾ, വിരലുകൾ അറിയാതെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു:
ഏട്ടാ, I miss you so much!
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞ് മറുപടി വന്നു.
ഞാനും മോളെ. പക്ഷേ വിഷമിക്കണ്ട. ഞാൻ വേഗം വരും. അതുവരെ നീ എന്റെ കുഞ്ഞു ധീരയായി ഇരിക്കണം, okay?
മയയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിടർന്നു. ഫോൺ നെഞ്ചിൽ വെച്ച് കുറച്ചുനേരം കൂടി അവൾ കിടന്നു. ഏട്ടനുണ്ട്. അതല്ലേ എല്ലാം? ഈ സ്നേഹത്തിന്റെ കരുതലിൽ, ലോകം മുഴുവൻ നേരിടാൻ തനിക്കാവുമെന്ന് അവൾക്കു തോന്നി.
XXX
പിരീഡ്സിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ കുറഞ്ഞു വന്ന ദിവസമായിരുന്നു. കുറച്ചു നാളത്തെ ക്ഷീണം മാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. മയ ഫോണെടുത്തു ഏട്ടന് ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചു.
Over!
ഉടനെ തന്നെ റീപ്ലൈ വന്നു.
Alhamdulillah! 🤗 നീ സന്തോഷവതിയാണെങ്കിൽ എനിക്ക് മാത്രമല്ല, ലോകത്തിനാകെ സന്തോഷമാവും. നീ വിഷമിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഞാനിവിടെ സുഖമായിരിക്കില്ല, കേട്ടോ. അത് ശാരീരികമായ വേദനയൊന്നുമല്ല, പക്ഷേ നിന്റെ സങ്കടം എന്നെയും വേദനിപ്പിക്കും.
മയയുടെ നെഞ്ചിനുള്ളിൽ ഒരു ഊഷ്മളത നിറഞ്ഞു. അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്തു.
നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും മധുരമുള്ള ആലിംഗനം നൽകുമായിരുന്നു
ഒരു നിമിഷത്തിനുള്ളിൽ മറുപടി വന്നു, അതിൽ ഒരുപാട് ചിരിക്കുന്ന ഇമോജികളും: