വായിച്ചതും മായയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. ഇത്രയും നാളത്തെ വിഷമങ്ങളെല്ലാം ഓടിയൊളിച്ചതുപോലെ. ഏട്ടനുള്ളതും ഇതേ സ്നേഹമാവുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം…അല്ലെങ്കിൽ പാതിരാത്രിയിൽ മെസ്സേജ് അയക്കുമോ?
ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവൾ ഫോൺ തലയിണക്കടിയിലേക്ക് തിരുകി. ഉറങ്ങണം എന്ന് തോന്നിയില്ല. അതിലുപരി, പുതിയൊരു ഊർജ്ജം ശരീരത്തിലാകെ പടർന്നിരിക്കുന്നു. എഴുന്നേറ്റ് പുസ്തകം എടുക്കണോ, അതോ ഏട്ടന് മറുപടി അയക്കണോ?
ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ച ശേഷം മായ ഫോൺ എടുത്തു. അയച്ചോട്ടെ, ഒരു ചെറിയ റിപ്ലൈ. ചിരിയുടെ സ്മൈലിയോടൊപ്പം അവൾ തിരിച്ചയച്ചു:
മിസ്സ് യു റ്റൂ, ഏട്ടാ ❤️
XXXX
കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിന്റെ വാതിൽ പതിയെ തുറന്നു. മുറിയിൽ വിളക്ക് അണഞ്ഞുകിടന്നു. റൂംമേറ്റ് സുഹൃത്തിനൊപ്പം അടുത്തുള്ള റൂമിലാണെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് റോഹിത്തിന് ആശങ്കയില്ലായിരുന്നു. ഫോൺ ലൈറ്റ് കത്തിച്ച് യാത്രാബാഗ് മേശയ്ക്കുമുകളിൽ വെച്ചു. ആകെ ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും ഉറങ്ങുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാനായില്ല.
ഒരു ക്വിക്ക് ഷവർ കഴിഞ്ഞ് പുതിയ വസ്ത്രം എടുത്തിടുമ്പോൾ വിരലുകൾ ഫോണിലേക്ക് നീണ്ടു. സ്ക്രീനിലെ മായയുടെ പേര് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ ഒന്ന് പിടപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടും നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. ‘Did you sleep?’ എന്ന് ചോദ്യം മായക്ക് നേരെ പാഞ്ഞു.
ഒരു നിമിഷം…രണ്ടു നിമിഷം. മറുപടി ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ലായിരുന്നു.
No etta, was waiting for you
റോഹിത്ത് ഒരു നിമിഷം സ്വയം നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ നിന്നു. അവൻ ഫോൺ ഹൃദയത്തോട് ചേർത്തു.
Love you Maya, I missed you alot these days എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്യുമ്പോൾ വിരൽത്തുമ്പുകൾ പോലും വിറയ്ക്കുന്നതായി അവന് തോന്നി.
ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കകം മറുപടി വന്നു, ഹൃദയത്തിന്റെ ഒരു ഇമോജിയോടൊപ്പം.
Love you too, Etta
റോഹിത്തിന് സ്വന്തം കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ‘Love you’ എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് വാക്ക് അവർ മുൻപ് ഉപയോഗിക്കാറില്ല. എന്നും ‘സ്നേഹമുണ്ട് ഏട്ടാ’ എന്നോ ‘ഐ ലവ് യൂ ഏട്ടാ’ എന്നോ മലയാളത്തിൽ പറയുകയായിരുന്നു പതിവ്. ഇന്നത്തെ മറുപടിയിൽ എന്തോ ഒരു വ്യത്യാസം. മായ വളരുകയാണോ?
ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ ഫോൺ ബെഡിലേക്ക് വെച്ചു. അടുത്ത മിനിറ്റുകൾ അവർ ചാറ്റിൽ മുഴുകി. ടൂറിനെക്കുറിച്ചുള്ള കഥകൾ, മായയുടെ ദിവസങ്ങളിലെ വിശേഷങ്ങൾ, വരും ദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച – അങ്ങനെ, ക്ഷീണം മറക്കുമാറ് അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
“ഇനി കിടന്നുറങ്ങ് മായേ,” അവസാനം റോഹിത്ത് പറഞ്ഞു. “ഇവിടെ പുലരാനിരിക്കുന്നു.”
“ഓ, ശരി ഏട്ടാ. Good night!” മായയുടെ റീപ്ലൈയിൽ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
റോഹിത്ത് ഫോൺ നെഞ്ചോട് ചേർത്തു. സ്ക്രീനിലെ അവരുടെ ചാറ്റ് ഹിസ്റ്ററി ഒരിക്കൽ കൂടി അവൻ നോക്കി. മായയുടെ സന്തോഷവും, അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഇപ്പോൾ പ്രകടമാകുന്ന ആത്മവിശ്വാസവും – അത് അവന്റെ ഹൃദയത്തെ നിറച്ചു.
ഒടുവിൽ, ഉറക്കം അടക്കാനാവാതെയായപ്പോൾ അവൻ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. നാളെ പുലരുമ്പോൾ ഉള്ള ക്ലാസുകളെക്കുറിച്ച് ഓർത്തു. പക്ഷേ, മായയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു അപ്പോഴും ചിന്ത മുഴുവൻ. അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ നന്നായി ഉറങ്ങുന്നുണ്ടാകും, ‘Love you’ എന്ന് പറഞ്ഞു ഞെട്ടിച്ച തന്റെ കുഞ്ഞുപെങ്ങൾ. റോഹിത്ത് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കണ്ണുകളടച്ചു.
XXXX
കോളേജിൽ സമരത്തിന്റെ പുകച്ചുരുളുകൾ. പത്തുദിവസം അടച്ചിടൽ! റോഹിത്ത് മനസ്സിലൊരു തീരുമാനമെടുത്തു. വീട്ടിൽ ഇത്തിരി മിന്നൽ സന്ദർശനം! പറയാതെ വരാം, മായയ്ക്ക് സർപ്രൈസ് ആക്കാം.
വീട്ടിലെത്തിയത് സന്ധ്യക്ക് ആറുമണിക്ക്. മായ മുകളിലെ മുറിയിൽ പഠിക്കുന്നുണ്ടാവും. വല്ല്യമ്മയോടൊരു സംസാരം, ‘അതുക്കും മേലെ’ അയാൾ തന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി. പതിഞ്ഞ നടത്തം, ചെറിയ വിസിലിന്റെ ഒരു തുണ്ട്…മായയ്ക്ക് എന്തോ അനക്കം തോന്നിയതുപോലെ. പഠനത്തിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിഞ്ഞു.
ഇല്ല, ആരോടാ തോന്നുന്നത്? വിസിൽ വീണ്ടും. ഇത്തവണ ഒന്ന് ഉറപ്പിച്ചു – പരിചയമുള്ളതാണല്ലോ! ഒറ്റ നടപ്പാണ്. റോഹിത്തിന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി…കതകിനരികിൽ മുട്ടുവിരലിൽ താളമിട്ടുകൊണ്ട്, ഒരു നിമിഷം മായ നിന്നു. അകത്ത് ആരുമില്ല. മുട്ടി വിളിക്കാനൊരുങ്ങവേ…