“ശ്ശ്യീ!”
അവൾ പെട്ടെന്ന് ആ പാന്റീസ് അവന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്നും പിടിച്ചു വാങ്ങി.
“ഹ്മ്മ്..മനസ്സിലായി …”
അവൻ അവളുടെ നേരെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
“മമ്മിക്ക് മനസ്സിൽ ഒരേ വിചാരമേയുള്ളൂ. കാമുകൻ! അതാ ഷെഡ്ഡി ഒക്കെ എപ്പഴും ഇങ്ങനെ കുതിർന്നിരിക്കുന്നെ!”
വിനായക് വിരൽ മണത്തു.
“ശ്ശ്യീ! ഈ ചെറുക്കൻ!”
അവൾ അവന്റെ തോളിൽ അടിച്ചു.
“എന്തിനാ അത് മണത്ത് നോക്കണേ? വൃത്തിയില്ലാത്തവൻ!”
“ആഹാ…!”
മണമാസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.
“ഇതുപോലെയൊക്കെ മണം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്തിനാ സുന്ദരി നിന്റെ മോന് വൃത്തി?”
“സുന്ദരി!”
അവൾ ചൊടിച്ചുകൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു.
“ടൈം പോകുന്നു! വേം വാ,”
“ശരി!”
അവനും എഴുന്നേറ്റു.
മമ്മീടെ മാരത്തോൺ മേക്കപ്പ് ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി താമസമില്ല. വാ പോകാം,”
***************************
ക്വീൻസ് മാളിൽ ടീ ഷർട്ടുകളുടെ സെക്ഷനിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ വിനായക് വസുന്ധരയുടെ തോളിൽ തോണ്ടി.
“എന്താ?”
റിങ് ബാറിൽ നിന്നും പ്യൂമ ബ്രാൻഡിന്റെ ടീ ഷർട്ട് എടുത്തുകൊണ്ട് വസുന്ധര അവനെ നോക്കി.
വിനായക് വാതിലിനപ്പുറത്ത് വിശാലമായ ഇടനാഴികയിൽ ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് കണ്ണുകൾ കാണിച്ചു.
അങ്ങോട്ട് നോക്കിയ വസുന്ധരയുടെ നീൾ മിഴികൾ തിളങ്ങി.
കവിളുകൾ തുടിച്ചു.
മാറിടം തരിച്ചു.
“പ്രമോദ്!”
അവൾ പതിയെ ഉരുവിട്ടു.
“ചെല്ല് മമ്മി…”
അവൻ അവളുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു.
“വേണ്ട…”
അവൾ പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ ഉള്ളത് കൊണ്ടാണോ?”
അവൻ ചോദിച്ചു.
അവൾ അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
“പോടാ, അങ്ങനെ ഒന്നും പറയാതെ,”
“വാ മമ്മി,”
അവൻ അവളെ പിടിച്ച് വലിച്ചു.
“ആളെ ഒന്നെടുത്ത് കാണാല്ലോ,”
അവൾ അവന്റെ പിന്നാലെ ചെന്നു.
വെളിയിൽ ഇടനാഴിയിൽ പ്രമോദ് പൊതുവാൾ ചിലരോട് വർത്തമാനം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നത് അവൾ കണ്ടു.
പെട്ടെന്ന് അയാൾ അവളെ കണ്ടു.
പുഞ്ചിരിച്ചു.
വസുന്ധരയും വിനായകും അയാളുടെ അടുത്തെത്തി.
“എന്താ ഇവിടെ?”
വസുന്ധര ചോദിച്ചു.
“ഞാനിതിന്റെ എം ഡിയെ കാണാൻ വന്നതാ,”
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പ്രമോദ് പറഞ്ഞു.
വിനായക് അയാളെ നോക്കി.
മൊബൈലിൽ കണ്ടതിനേക്കാളും കേമൻ.
സ്മാർട്ട്.
സുന്ദരൻ.
“ഇത് ..ഇതാണോ വിനായക്?”
അയാൾ ചോദിച്ചു.
“ഹ്മ്മ് …”
വസുന്ധര അഭിമാനത്തോടെ പറഞ്ഞു.
“അതെ …വിനായക്. എന്റെ മോൻ …ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്!”
വസുന്ധര അയാളുടെ തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്നവരെ നോക്കി.
“ഇത് ജോൺസൺ,”
അവളുടെ ഭാവം കണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു.
“ഹലോ..”
ജോൺസൺ അവളെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
“ഹായ്..”
അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.
“ഇത് മാർട്ടിൻ…”
തന്റെ ഇടത് വശത്ത് നിന്നയാളെ നോക്കി പ്രമോദ് പറഞ്ഞു.
“ഹലോ,”
മാർട്ടിൻ പറഞ്ഞു.
“ഹായ്!”
“ഇതെന്റെ ഫ്രണ്ട് വസുന്ധര …ഇത് വസുന്ധരയുടെ മകൻ വിനായക്,”
പ്രമോദ് കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞു.
“കമോൺ, വാ,”
അയാൾ അടുത്ത കണ്ട ഒരു പോഷ് റെസ്റ്റോറൻറ്റിലേക്ക് കൈ കാണിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“അയ്യോ,പ്രമോദ് ഞങ്ങടെ ഷോപ്പിംഗ് ഒന്നുമായില്ലല്ലോ,”
പുഞ്ചിരിയോടെയെങ്കിലും വിസമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് വസുന്ധര പറഞ്ഞു.
“അത് സാരമില്ല,”
അയാൾ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇവിടെയല്ലേ? അധികം ദൂരമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ,”
വസുന്ധരയുടെ മുഖത്ത് അതുവരെ കാണാത്ത ഒരു സന്തോഷം വിനായക് കണ്ടു.
അത് അവനൂഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
അപ്പോൾ അവളെ അയാളോടൊപ്പം തനിച്ചുവിടാൻ അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
അയാളെകണ്ടുക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴുള്ള അവളുടെ ശരീരഭാഷയിൽ നിന്ന് അയാളോട് ചേരുവാൻ അവനെത്രമാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അനുമാനിക്കാൻ വിനായകിന് കഴിഞ്ഞു.
തന്റെ മമ്മിയാണ്.
അതിലുപരി തന്റെ ഏറ്റവുമടുത്ത സുഹൃത്തും.
അതൊക്കെ ശരി!
പക്ഷെ ആത്യന്തികമായി അവൾ ഒരുസ്ത്രീയാണ്.
യൗവ്വനത്തിന്റെ ആസക്തിയും കാമവും പുരുഷശരീരത്തിന്റെ കുതിപ്പും തുടുപ്പും സ്വന്തം ദേഹതിന്റെ മൃദുലതയിൽ അടിപ്പെടുത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പച്ചയായ പെണ്ണ്!
“”പ്രമോദേ, നിങ്ങള് എന്നാൽ റെസ്റ്റോറൻറ്റിലേക്ക് പൊക്കോ,”
വസുന്ധരയെയും പ്രമോദിനെയുംമാറിമാറി നോക്കി മാർട്ടിൻ പറഞ്ഞു.
“ഞങ്ങൾക്ക് അൽപ്പം തിരക്കുണ്ട്.പിന്നെ കാണാം,”
“ശരി,”
എൻട്രൻസിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ സുഹൃത്തുക്കളുടെ നേരെ കൈവീശിക്കാണിച്ചു കൊണ്ട് പ്രമോദ് പറഞ്ഞു.